Η ΠΥΡΚΑΛ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΚΟ

Μια θετική εξέλιξη, ένα ποιοτικό βήμα μπροστά.

2009-07-09T10:20:00.003+03:00

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ 12 ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Συνεδρίαση

Συντονιστικής Επιτροπής Παρακολούθησης

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ: Λίζα Δρακοπούλου (Δικηγόρος. Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών)

ΠΑΡΟΝΤΑ ΜΕΛΗ

Ευάγγελος Αναγνώστου, Γεώργιος Δαβάκης, Δημήτρης Δαμιανίδης, Λίζα Δρακοπούλου, Νίκος Κασκαβέλης, Βασίλειος Κουνέλης, Δημήτρης Λούμος, Δημήτρης Μπέης, Μαρία Νικολακοπούλου, Μαρία Παπαφωτίου, Γεώργιος Πατρίκιος, Γιώργος Πολίτης.

Στη συνεδρίαση παρέστησαν επίσης, ο κ. Σπύρος Αρβανιτάκης, Διευθυντής Τοπικής Ανάπτυξης ΤΕΔΚΝΑ και η κα Ιωάννα Κουφάκη, Δικηγόρος, Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

ΧΩΡΟΣ ΠΥΡ.ΚΑΛ.

Εισηγήτρια: Βίκυ Καραγεώργου (Δικηγόρος, Διδάκτωρ Ευρωπαϊκού Δικαίου Περιβάλλοντος, εκπρόσωπος της Υπερνομαρχίας)

Απόφαση

Η «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ των 12 ΦΟΡΕΩΝ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» απορρίπτει κάθε σκέψη οικοδομικής αξιοποίησης του χώρου του εργοστασίου της Εταιρείας (Ελληνικού) Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου (ΠΥΡ.ΚΑΛ.) στον Υμηττό.

Η «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» κρίνει ότι ο χώρος πρέπει να θεσμοθετηθεί ως κοινόχρηστος χώρος πρασίνου ώστε να αποτελέσει ένα πάρκο υψηλού πρασίνου υπερτοπικής σημασίας.

Η «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» θεωρεί ότι τα υπάρχοντα κτήρια εφόσον χαρακτηριστούν ως διατηρητέα μνημεία ενδείκνυνται για πολιτιστικές χρήσεις.

Υπερνομαρχία Αθηνών - Πειραιώς

Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας (Γ.Σ.Ε.Ε.)

Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (Α.Δ.Ε.Δ.Υ.)

Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.)

Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Αττικής (Τ.Ε.Δ.Κ.Ν.Α.)

Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών (Δ.Σ.Α.)

Δικηγορικός Σύλλογος Πειραιώς (Δ.Σ.Π.)

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.)

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.)

Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Γ.Π.Α.)

Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας (Ε.Κ.Α.)

Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Πειραιά (Ε.Κ.Π.)

Στη συνεδρίαση συμμετείχε εκμέρους του Ομίλου ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Γιάννης Κάλτσας και εξέθεσε τις θέσεις μας. Επίσης είχε αποστείλει την θέση του και ο Δήμος, θέση η οποία έχει υιοθετήσει την δική μας.

Είναι μια πολύ θετική εξέλιξη σε πολιτικό επίπεδο γιατί οι 12 είναι φορείς με ιδιαίτερη βαρύτητα.

2009-06-06T12:24:00.002+03:00

Ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού συνεχίζει τις πρωτοβουλίες διεκδίκησης ώστε να φύγει το εργοστάσιο της πρώην ΠΥΡ.ΚΑΛ. και να απελευθερωθεί η έκταση των 180 στρεμμάτων για να γίνει πάρκο υψηλού πρασίνου. Η πόλη μας να γίνει ακόμη πιο πράσινη και τα παιδιά μας να έχουν χώρο για παιχνίδι και ξενοιασιά. Εμείς οι ίδιοι και άνθρωποι κάθε ηλικίας της πόλης μας και των όμορων Δήμων θα μπορούμε να απολαμβάνουμε έναν πνεύμονα πρασίνου, έναν χώρο ζωής, πολιτισμού και αθλητισμού.

Διοργανώνουμε:

Εργαστήρι ζωγραφικής για παιδιά έξω από το κτίριο του Φ.Ο.Υ. στις 14 Ιουνίου ημέρα Κυριακή και ώρα 10 π.μ μέχρι 1 μ.μ. με θέμα «Πως φαντάζομαι την έκταση μετά την απομάκρυνση της ΠΥΡ.ΚΑΛ.».

Στις 12 το μεσημέρι Ποδηλατοβόλτα που περιλαμβάνει γύρο της μάντρας της ΠΥΡΚΑΛ και στη συνέχεια περιήγηση του Υμηττού για γνωριμία με την πόλη μας.

Στις 1 μ.μ. θα γίνουμε μια μεγάλη παρέα με ρεφενέ κέρασμα στο Άλσος Πέτρου και Παύλου που διαθέτει και παιδική χαρά.

Όλοι παιδιά και μεγάλοι είναι καλεσμένοι μας να συμμετέχουν με το μεράκι τους για ζωγραφική και την διάθεση για ποδήλατο στην πόλη.

Διεύθυνση: Α. Λεντάκη – Αμισσού – Σμύρνης (Πλ. Υμηττού) ΕΘΕΛ 856 και 212,213 από Μετρο Δάφνης.

Η ΠΥΡΚΑΛ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΚΟ

2009-05-14T01:30:00.001+03:00

Από την συγκέντρωση του Παναττικού Δικτύου (2)

2008-06-07T19:23:00.003+03:00

Οι Γειτονιές συναντήθηκαν έξω από το ΥΠΕΧΩΔΕ διεκδικώντας του ελεύθερους χώρους.

Από την συγκέντρωση του Παναττικού Δικτύου (1)

2008-06-07T19:16:00.004+03:00

Από την συμμετοχή μας στην πρόσκληση του Παναττικού Δικτύου στις 5 Ιουνίου έξω από το ΥΠΕΧΩΔΕ

4ος ΓΥΡΟΣ ΠΥΡΚΑΛ-4ος ΓΥΡΟΣ ΥΜΗΤΤΟΥ Η ΠΥΡΚΑΛ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΚΟ

2008-05-04T01:15:00.003+03:00

ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΥΡΚΑΛ

2008-05-03T18:57:00.002+03:00

ΦΙΛΟΠΡΟΟΔΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΥΜΗΤΤΟΥ (Φ.Ο.Υ.)

Η Μ Ε Ρ Ι Δ Α
με θέμα « Το πρόβλημα του χώρου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ για τον Υμηττό και η διεκδίκησή του σαν χώρος ζωής και πρασίνου».
Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008-Ώρα 11.45΄

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: κα ΧΑΡΑ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. Φ.Ο.Υ.): Καλή σας ημέρα.
§ Ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Μπιλιλής είναι εκ μέρους του σεβασμιότατου Μητροπολίτη Καισαριανής, Βύρωνα και Υμηττού κ.Δανιήλ.
§ Έχουμε κοντά μας τον Δήμαρχο κ.Χρήστο Ζούπα
§ τους Αντιδημάρχους κ.Γιώργο Καραχάλιο και κ.Γιώργο Νικητάκη.
§ Από ό,τι με ενημέρωσαν, θα έρθει ο κ.Παναγιώτης Κωστάκης, επικεφαλής του Συνδυασμού «Δημότες Υμηττού»
§ είναι εδώ από την «Δημοτική Αγωνιστική Συσπείρωση» ο κ.Σπύρος Μπότσης
§ από τους «Πολίτες σε Κίνηση» ο κ.Κώστας Σιαμάντης
§ από τις «Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις» η καΜυρτώ Παπακώστα
§ από τον «Δήμο Πολιτών» ο κ.Κώστας Αθανασόπουλος
§ από την Π.Ε.Α.Ε.Α. ο κ.Μιχάλης Βασσάλος
§ από το Σωματείο εργαζομένων στον Δήμο Υμηττού ο κ.Κώστας Τσιμπούκογλου
§ από τον Αθλητικό Όμιλο «ΑΜΥΝΤΑΣ» ο κ.Δημήτρης Χριστοφής, από τον Α.Ο. ΥΜΗΤΤΟΥ ο κ.Νίκος Αλεξανδρίδης
§ από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «ΦΥΛΙΡΑ» ο κ.Θανάσης Ζεύκης
§ από το Ίδρυμα Εκπαίδευσης και Πολιτισμού η καΈφη Λεντάκη.
§ Έχει έρθει από την Τοπική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας ο κ.Γιάννης Πίνης και
§ από τη Δημοτική Οργάνωση ΠΑ.ΣΟ.Κ. η Γραμματέας καΒάσω Αναγνωστοπούλου.
§ Επίσης, είναι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κ.Διονύσης Βγόντζας, ο κ. Θοδωρής Γκουσιάρης, ο κ. Γιώργος Τασσιάς
§ από τη «Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη» ο κ.Καλαράς Δημήτρης.
Αυτοί είναι οι σημειωμένοι ως την ώρα αυτή. Αν κάποιον παραλείψαμε, να μας το πει.
§ Ήρθε ο κ.Δημήτρης Αργιανάς, επικεφαλής της μείζονος Αντιπολίτευσης «Υμηττός – Ενότητα – Σύγχρονη Πόλη».
Είναι κάποιος άλλος που δεν έχει δηλωθεί; Μας ενδιαφέρει εδώ η εκπροσώπηση φορέων, τουλάχιστον οι παρόντες, αν δεν μιλήσουν. Νομίζω, είμαστε αυτοί.
Είναι μαζί μας και την καλωσορίζουμε, η καΧαρά Τζαναβάρα, δημοσιογράφος της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», δημοσιογράφος γνωστή για τα θέματα περιβάλλοντος – ποιότητας ζωής. Θα συντονίσει τη συζήτησή μας.
Στο Προεδρείο επίσης θα είναι από τη μεριά του Ομίλου, ο κ.Μιχάλης Βασσάλος, καθηγητής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Ομίλου και ο κ.Κωνσταντίνος Σηφάκης, τ.Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας και μέλος του Ομίλου επίσης. Θα συνεχίσει το Προεδρείο τη διαδικασία, είναι –για όσους ήταν και πέρυσι εδώ ακριβώς η ίδια– ξεκινάμε δηλαδή με εισήγηση του Δημάρχου και παράλληλα, εάν έρθει εκπρόσωπος της ΠΥΡΚΑΛ, έχει κληθεί και η Διοίκηση της Εταιρείας Αμυντικών Συστημάτων πια και το Σωματείο εργαζομένων, αν προσέλθουν εφέτος, θα τους δοθεί ο λόγος να μιλήσουν και εκείνοι.
Σας καλωσορίζουμε λοιπόν όλους και όλες και σας ευχαριστούμε για την ανταπόκρισή σας στην πρόσκλησή μας, μία πρόσκληση δημοκρατικού διαλόγου, μία πρόσκληση συμμετοχής στο σύγχρονο δημοκρατικό πολιτικό πολιτισμό που αναδεικνύει τον λόγο και την ουσία, χωρίς να παραγνωρίζει το δικαίωμα και τη δυνατότητα της κοινωνικής διεκδίκησης, τη δυνατότητα συγκρότησης κοινωνικών συσχετισμών που οδηγούν σε εξελίξεις.
Σας ευχαριστούμε.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ(ΧΑΡΑ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ, δημοσιογράφος «ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΤΥΠΙΑΣ»): Καλή σας ημέρα κυρίες και κύριοι, σεβασμιότατε, κύριε Δήμαρχε, αγαπητοί όλοι προσκεκλημένοι, η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» αισθάνεται ιδιαίτερη τιμή για την πρόσκληση που μας απηύθυνε ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού.
Θα ήθελα να πω ότι είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στον Υμηττό και το έκανα με ιδιαίτερη χαρά, αποδέχθηκα την πρόσκλησή σας, γιατί πραγματικά σε μία εποχή που το γκρίζο, το ροζ κυριαρχεί στα δελτία ειδήσεων των 8, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μας (για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας), αισθάνθηκα την ανάγκη να βρεθώ μαζί σας, ανάμεσα σε πραγματικό κόσμο, σε πραγματικά προβλήματα και θα ήθελα να σας παρακαλέσω να συνεχίσετε να αγωνίζεστε και εσείς και όλοι για τα προβλήματα της γειτονιάς. Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η μόνη ελπίδα να κρατήσουμε την ανθρωπιά μας και να πάμε τη ζωή ένα βήμα πιο μπροστά.
Να μην πολυλογώ. Ξεκινάμε με τη διαδικασία. Θα δώσουμε πρώτα τον λόγο στον Δήμαρχο κ.Ζούπα, θα ακολουθήσουν οι εκπρόσωποι των Παρατάξεων τους οποίους παρακαλώ να γραφτούν, να βάλουμε μία σειρά και θα τους παρακαλέσω να τηρήσουν τον χρόνο. Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ.Καλτσάς, ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Υ. και στη συνέχεια θα δώσουμε από ένα πεντάλεπτο σε όποιον φορέα ή απλό πολίτη θέλει να τοποθετηθεί για ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα, όπως είναι η διατήρηση και η αξιοποίηση για το καλό της πόλης, του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ, του πιο πολύτιμου που διαθέτει ο Δήμος Υμηττού.
Κύριε Δήμαρχε, έχετε τον λόγο.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΥΜΗΤΤΟΥ (Χ.ΖΟΥΠΑΣ): Κυρία Πρόεδρε, κύριε Βασσάλο, κύριε Σηφάκη, αγαπητοί φίλοι και φίλες, πολύ καλημέρα σας.
Σήμερα το πρωί, σε μία ιατρική εκπομπή που έγινε στο Κανάλι του MEGA, ο δημοσιογράφος, πριν τελειώσω και με αποχαιρετίσει, με ρώτησε: «Κύριε Ζούπα, πώς βλέπετε το περιβάλλον γύρω σας αυτή την εποχή;» και τους απήντησα: «Ντρέπομαι, γιατί η Ελλάδα δεν είναι αυτή που παρουσιάζεται. Υπάρχει και μία άλλη Ελλάδα η οποία προβληματίζεται, συζητάει, αναδεικνύει προβλήματα και πάνω από όλα αναδεικνύει τον άνθρωπο και το περιβάλλον». Και με κοίταξαν περίεργα. Τους λέω: «Και δεν καταλαβαίνω γιατί εσείς προβάλλετε μόνο το αρνητικό και πάνω από όλα το θλιβερό και θα έλεγε κανείς, πάρα πολύ μικρό».
Και ξέρετε τι μου είπαν; ότι: «Κύριε Ζούπα, αν δεν τα αποκαλύψουμε, ή αν δεν τα παρουσιάσουμε, θα μας πουν ότι συγκαλύπτουμε και αποκρύπτουμε». Και τους ανταπαντώ: «Γιατί παρουσιάζετε μόνο το αρνητικό και όχι μόνο και την άλλη πλευρά; Διότι εμείς σήμερα το πρωί έχουμε συζήτηση μεταξύ μας για ένα κοινωνικό πρόβλημα που μας απασχολεί και λέγεται ΠΥΡΚΑΛ. Εμείς εχθές ξενυχτήσαμε μέχρι τις 02:00΄ η ώρα με τους συνεργάτες μου για να χτίσουμε το πρόγραμμα το πολιτιστικό για την επόμενη χρονιά. Και αυτά δείχνουν ανθρώπους οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν, μα πάνω από όλα που αγαπούν αυτό που κάνουν και τον τόπο τους». Και με κοίταξαν περίεργα και μου λένε: «Γιατί δεν έρχεστε να μας τα πείτε;» Τους λέω: «Επιτέλους, αν με καλέσετε καμιά φορά σαν Δήμαρχο και όχι σαν γιατρό, θα έρθω να σας τα πω».
Και σήμερα, χαίρομαι και ευχαριστώ τη Διοίκηση, τον Πρόεδρο και τον Φ.Ο.Υ., στον οποίο ανδρωθήκαμε και μεγαλώσαμε, που μας δίνει την ευκαιρία για άλλη μία φορά –γιατί είναι η δεύτερη φορά που βρισκόμαστε πάνω σε αυτό το έδρανο– να μιλήσουμε για ένα πρόβλημα το οποίο μας καίει από τότε που ήμασταν παιδιά, ένα θέμα που πάντα παραμένει επίκαιρο και δεν ξέρω αν προλάβουμε, η γενιά αυτή, να το δούμε να μετουσιώνεται σε έργο πνοής και σε έργο δημιουργίας γι αυτή τη γειτονιά και γι αυτόν τον τόπο.
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, θυμάμαι από παιδί τον Κωνσταντίνο Σάκκο να διεκδικεί και να μπορεί να απολαμβάνει πολύ περισσότερα ανταποδοτικά τέλη για τον Δήμο μας από την ΠΥΡΚΑΛ. Ήταν η πρώτη μεγάλη προσπάθεια που έγινε από Δήμαρχο, για να μπορέσει κανείς να αξιοποιήσει κατά το δυνατόν ή κατά το δοκούν, αυτό το μεγάλο εργοστάσιο, που για εμένα, δυστυχώς έχει τα καλά του, έχει και τα κακά του.
Θα μου πείτε: «Βλέπετε κάποιο καλό σε αυτό το μεγάλο και τεράστιο οικοδόμημα που είναι περιτριγυρισμένο από αυτό το περίφημο τείχος του αίσχους;». Θα σας έλεγα, φίλοι μου, πως ναι. Διότι μην ξεχνάτε, η δόμηση και η ομορφιά του Υμηττού σε ένα μεγάλο ποσοστό οφείλεται ακριβώς σε αυτό το εργοστάσιο, από πάρα πολύ παλιά, λόγω των εμφυλιοπολεμικών και πολεμικών τότε επιχειρήσεων, προκειμένου να μην χαθούν πολλές ζωές, δόθηκε η δυνατότητα και η εντολή (και νομίζω, είναι καταγεγραμμένη σε Νόμο), η χαμηλή δόμηση στον Υμηττό, χάρη στην ΠΥΡΚΑΛ.
Το δεύτερο καλό που πρέπει να το ξέρουν ιδιαίτερα οι πρώην
Δήμαρχοι, ότι έχουμε ένα πολύ σημαντικό έσοδο σαν ανταποδοτικό τέλος από το εργοστάσιο αυτό, το οποίο αν αποχωρήσει, πρέπει να βρούμε κάποιους τρόπους να το αναπληρώσουμε με πολύ μεγάλη προσπάθεια.
Σε πρακτικό τώρα επίπεδο, ο πρώτος Δήμαρχος ο οποίος κατόρθωσε να αποκτήσει εκτός από χρηματικό ανταποδοτικό τέλος από την ΠΥΡΚΑΛ, ήταν ο Ανδρέας Λεντάκης. Και όπως ξέρετε, το Κλειστό Γυμναστήριο ήταν επίτευγμα του Ανδρέα Λεντάκη, το οποίο όμως έγινε εξόδοις της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, αλλά ουαί και αλίμονο αγαπητοί μου φίλοι, έναν χρόνο παιδεύομαι με την Αντιδήμαρχο καΖούπα να το βρούμε στα χαρτιά, αλλά δεν υπάρχει. Πιστέψτε με, πρώτη φορά ζω την Ελληνική πραγματικότητα και το Ελληνικό κράτος να έχει φτιάξει ένα Κλειστό Γυμναστήριο το οποίο δεν είναι γραμμένο πουθενά, δεν υπάρχει πουθενά, δεν μπορώ να το νομιμοποιήσω. Και θέλω να το ξέρετε.
Παρ΄ όλα αυτά, είναι ένα, θα έλεγε κανείς, «κεκτημένο» (εντός εισαγωγικών) κόσμημα για τον Υμηττό, αθλούνται και έχουν περάσει από εκεί χιλιάδες παιδιά και είναι ένα Δημοτικό Γυμναστήριο πραγματικά που το αξίζει και θέλοντας τώρα να το αναβαθμίσουμε, διότι έχουμε αυτή τη στιγμή την υπόσχεση από το Υπουργείο ότι θα μας το αναβαθμίσει και θα μας το ανακαινίσει, θα μας το κάνει ένα σύγχρονο παλατάκι, δεν μπορούμε να βγάλουμε άδειες, διότι δεν υπάρχει γραμμένο πουθενά.
Έτσι, για την ιστορία. Γιατί πολλά πράγματα έγιναν επί εποχής Λεντάκη, αλλά δυστυχώς έγιναν με επαναστατικό τρόπο, με αποτέλεσμα σήμερα στα χαρτιά να μην μπορούμε να βρούμε τίποτα απολύτως. Και περιμένουμε να ψηφιστεί κάποιος Νόμος ειδικός από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και τη Γενική Γραμματεία και το Υφυπουργείο Αθλητισμού, για να μπορέσει να νομιμοποιηθεί το Κλειστό Γυμναστήριο, ώστε να μπορέσει η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού να το χρηματοδοτήσει και να το ανακαινίσει. Σήμερα λοιπόν, μετά από αυτή την εισαγωγή, αισθάνομαι πως όλοι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρόβλημα το οποίο βιώνουμε πάρα πολλά χρόνια. Πολλές φορές ακούσαμε, γράφτηκε και λέχθηκε ότι η ΠΥΡΚΑΛ θα μεταφερθεί, θα μεταστεγαστεί και θα αποσυρθεί από τη γειτονιά μας.
Η προσωπική μου εμπειρία, αλλά πάνω από όλα η προσωπική μου επιθυμία ήταν και είναι να απαλλαγούμε επιτέλους από αυτό που εγώ βίωσα σαν παιδί και θεωρούσα, μου θύμιζε τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως παλαιά και το θεωρώ σαν τείχος του αίσχους. Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, θέλω να ξέρετε ότι ενεργούμε από την αρχή προς αυτόν τον σκοπό και όλες μας οι ενέργειες, θέλω να ξέρετε ότι μεθοδευμένα και συστηματικά προσπαθούν να αναδείξουν αυτό ακριβώς το πρόβλημα και κυρίως να συνειδητοποιήσουμε πότε επιτέλους υπάρχει (αν υπάρχει) κάποιο χρονοδιάγραμμα μεταστέγασης ή μεταφοράς του εργοστασίου. Μπορεί να ενεργούμε αθόρυβα, αλλά πιστέψτε με, ενεργούμε συστηματικά και στοχευμένα.
Για εμένα, όχι μόνον σαν Δήμαρχος του Υμηττού, αλλά σαν παιδί που μεγάλωσα και βίωσα αυτόν τον χώρο, η μεταστέγαση της ΠΥΡΚΑΛ και κυρίως η αξιοποίησή της, θεωρώ ότι είναι πρώτιστης σημασίας για όλους και συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής όλων όσοι εργαζόμαστε, κυκλοφορούμε και βιώνουμε αυτόν τον χώρο. Έχει άμεση σχέση με το περιβάλλον, την υγεία, αλλά πάνω από όλα, την ασφάλεια των Υμηττιωτών και όχι μόνο. Η προτεινόμενη λοιπόν λύση, δεν μπορεί παρά να είναι μόνο μία: η ΠΥΡΚΑΛ πρέπει για όλους μας να γίνει πνεύμονας ζωής. Ένας πνεύμονας ζωής δίπλα στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο θα δίνει οξυγόνο στον Υμηττό και όχι μόνο. Και νομίζω ότι η επιθυμία αυτή εκφράζει όλους μας.
Σε αυτό το πλαίσιο, δεν επιτρέπουμε τίποτα λιγότερο από το προαναφερόμενο, δηλαδή ότι η ΠΥΡΚΑΛ δεν μπορεί να γίνει, παρά μόνο ένας χώρος ζωής, διότι όπως όλοι ξέρετε, υπάρχουν Νόμοι αλλά και νομικές γνωμοδοτήσεις, οι οποίοι θεωρώ ότι με σωστό συντονισμό και συλλογική δράση, θα γίνουν σεβαστοί. Για εμάς αποτελεί σκοπό ζωής η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων που ζουν στον Υμηττό και πάνω από όλα, γιατί βιώνουν αυτή την άσχημη κατάσταση εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Αυτό που χρειάζεται, φίλοι μου, είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο από όλους μας, στον κατάλληλο χρόνο και πάνω από όλα, με το κυριότερο, να προσπαθήσουμε να προσαρμόσουμε όλοι μας την πολιτική μας και κυρίως τη συμπεριφορά μας σε αυτό που λέγεται: πολιτικός πολιτισμός. Να χρησιμοποιήσουμε την πολιτική ως μέσο που απαντά στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών, που τους δίνει διέξοδο και ελπίδα για μία καλύτερη ζωή. Και πάνω από όλα, να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό όραμα για ένα καλύτερο μέλλον. Δεν ξέρω αν είναι για εμάς, αλλά πάνω από όλα για τα παιδιά μας. Γιατί ο άνθρωπος και το περιβάλλον, αποτελεί πρώτιστο μέλημα όλων μας και παρακαταθήκη, φίλοι μου, για τις επόμενες γενιές.
Σημασία λοιπόν έχει, να βρεθεί ένας τρόπος, μία κοινή, θα έλεγε κανείς, λογική και σκέψη, μία κοινή συνεννόηση και δέσμευση όλων μας, από όλες αν είναι δυνατόν, τις πολιτικές δυνάμεις, αλλά και τους φορείς των ενεργών πολιτών πάνω σε κοινές αρχές και δράσεις, για το πρόβλημα της αξιοποίησης του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ όποτε και αν αποχωρήσει από τον χώρο που βρίσκεται σήμερα.
Ποιες κατά τη γνώμη μας είναι και θα πρέπει να είναι αυτές οι αρχές:
Α) Να υπάρξει ένας κοινός και συντονισμένος αγώνας, ώστε να απομακρυνθεί η ΠΥΡΚΑΛ το ταχύτερο δυνατόν, ανεξάρτητα από τις προθέσεις και τα χρονοδιαγράμματα της εταιρείας. Γι αυτό και προτείνω εδώ σήμερα, για άλλη μία φορά, τη δημιουργία μίας ειδικής ομάδας εργασίας για το θέμα, υπό την αιγίδα φυσικά του Δήμου, η οποία θα παρακολουθεί τις εξελίξεις και κατά τακτά χρονικά διαστήματα θα ενημερώνει τους πολίτες του Υμηττού.
Β) Θα γίνει προσπάθεια συνεργασίας –η οποία ήδη ξεκίνησε εδώ και κάποιον καιρό– με έναν δημόσιο μελετητικό Όργανο (όπως είναι π.χ. το Πολυτεχνείο, το οποίο για μία φορά ήρθε στον Δήμο μας και προσπάθησε σε συνεργασία μαζί μας να συνεργαστεί με την ΠΥΡΚΑΛ, αλλά δεν έγινε εφικτό), για εκπόνηση μίας ολοκληρωμένης μελέτης, ώστε να αξιοποιηθεί ο συγκεκριμένος χώρος με τις καλύτερες και πιο σύγχρονες προδιαγραφές για την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών των πολιτών, όχι μόνο του Δήμου μας, αλλά και των όμορων γειτονικών Δήμων.
Εμείς, ήδη από τα μέσα του 2007 είχαμε μία πρώτη επαφή, όπως σας είπα, με τους καθηγητάς της Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου, η οποία θα παρουσίαζαν την πτυχιακή μελέτη των φοιτητών, έτσι ώστε να έχουμε μία πρώτη γεύση, πώς οραματίζονται οι νέοι άνθρωποι να γίνει αύριο η αξιοποίηση του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ.
Γ) Η ανάδειξη έργων μόνον ήπιας προσαρμογής, που θα αναβαθμίζουν το πράσινο της περιοχής και θα αναδεικνύουν την ιστορία και την αρχιτεκτονική παράδοση της πόλης μας.
Δ) Τη διατήρηση και αξιοποίηση των μοναδικών πέτρινων κτιρίων που είδα μερικά από αυτά εκεί και άλλα τα οποία έχω δει από το μπαλκόνι του Προέδρου της ΠΥΡΚΑΛ, τα οποία θα αποτελέσουν ίσως κόσμημα αξιοποίησης της περιοχής μας.
Θέλω να σας θυμίσω ότι κατά την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας
κ.Αβραμόπουλου στον Υμηττό, πριν από λίγους μήνες, η πρότασή μας, ώστε ένα από τα μεγάλα αυτά πέτρινα κτίρια, να δημιουργηθεί σε αυτό ένα Διαδημοτικό Κέντρο Υγείας Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, έτυχε ευμενούς αποδοχής, έγινε η πρώτη συγκέντρωση των τεσσάρων Δημάρχων των όμορων Δήμων στο Υπουργείο Υγείας Ηλιούπολης, Αγίου Δημητρίου, Δάφνης και Υμηττού –η πρόταση ήταν δική μας– και ανέλαβε την υποχρέωση ο Υπουργός σε συνεργασία με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, να διερευνήσει το χρονοδιάγραμμα και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί και να αξιοποιηθεί αυτός ο χώρος προς όφελος των Υμηττιωτών, αλλά και των όμορων Δήμων.
Όλες οι προαναφερόμενες αρχές, έχουν έναν κοινό στόχο: τη δημιουργία ενός σχεδίου τοπικής ανάπτυξης, με προτεραιότητα στο κοινωνικό όφελος και στον σεβασμό του ανθρώπου και του περιβάλλοντός του και όχι τις ανάγκες και επιταγές της αγοράς. Μην ξεχνάτε ότι ο διάλογος για το Ελληνικό, τώρα ξεκινάει και κάτι ίσως σχετικό θα πρέπει ίσως να γίνει και γι αυτό χαίρομαι για τη συνάντηση αυτή και για εμάς εδώ στον Υμηττό. Και αυτό είναι η πρώτη, θα έλεγε κανείς, συζήτηση, μήπως, εάν και εφόσον υπάρχει στο μυαλό της κεντρικής εξουσίας κάτι παρόμοιο όπως στο Ελληνικό.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι οι αρχές και οι δράσεις που θέλουμε, είναι να υπηρετούν και να αναδεικνύουν την ιστορία και την παράδοση της περιοχής μας και να προσφέρουν δυνατότητες πολιτιστικής έκφρασης, αισθητικής απόλαυσης και αθλητικής και όχι μόνο, ψυχαγωγίας, ιδιαίτερα για τη νεολαία της εποχής μας. Αυτό σημαίνει για εμάς, αλλά και θεωρώ για όλους μας, ότι η ΠΥΡΚΑΛ πρέπει επιτέλους να γίνει πνεύμονας ζωής.
Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ιδιαίτερα πως αυτό που χρειάζεται κυρίως η σύγχρονη κοινωνία, είναι η ενεργή συμμετοχή όλων μας στα κοινά προβλήματα της πόλης μας, επιδιώκοντας ευρείες συνεργασίες, με κάθε ριζοσπαστικό, προοδευτικό κοινωνικό φορέα πολιτικής, οικολογικής και πολιτιστικής έκφρασης και διεκδίκησης, της πόλης μας. Είμαστε ανοιχτοί σε όποια εποικοδομητική πρόταση, από όπου και αν προέρχεται. Αυτό που μας απασχολεί, φίλοι μου, είναι ο άνθρωπος και η ποιότητα της ζωής του και αυτό θα το υπηρετήσουμε μέχρι το τέλος της θητείας μας.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την προσοχή σας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε τον κ.Δήμαρχο.
Πρέπει να πούμε ότι από όσα ακούσαμε, εγώ τουλάχιστον προσυπογράφω. Μένει να δούμε τι θα γίνει από όλα αυτά στην πράξη. Και είναι στο χέρι όλων μας και του Δημάρχου, αλλά και όλων των φορέων και των δημοτών αυτής της πόλης.
Στον κατάλογο υπάρχει καταγεγραμμένος ο επικεφαλής της μείζονος Αντιπολίτευσης κ.Αργιανάς, ακολουθεί ο κ.Ματθαίου και ακολουθεί ο κ.Κωστάκης. Αν υπάρχει κάποιος άλλος να μας το δηλώσει. Η σειρά είναι αυτή που διαβάσαμε μόλις τώρα. Θα καλέσουμε τον κ.Αργιανά να πάρει τον λόγο.
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Μην σας τρομάζει το χαρτί αυτό, είναι απλώς τα Πρακτικά της περασμένης συνάντησης που έγινε προεκλογικά εδώ, τίποτα άλλο παραπάνω. Δεν έχω έρθει να μιλήσω με μία δομημένη και γραμμένη ομιλία, γιατί πραγματικά το μόνο που περίμενα στη σημερινή συνάντηση, ήταν να έχουμε κάποιο νέο, ότι κάποια εξέλιξη υπάρχει, ότι κάτι έχει γίνει.
Ο Δήμαρχος αρκέστηκε για μία φορά ακόμα σε μία έκθεση ιδεών την οποία όλοι τη λέμε κάθε φορά και τη χρησιμοποιούμε, το τι ονειρευόμαστε, το τι θέλουμε να κάνουμε. Δεν είδα όμως τίποτα από εκείνα που είχαμε πει και είχαμε συζητήσει στην προηγούμενη συνάντηση εδώ. Θα θυμίσω την πρόταση που έκανα τότε, την οποία μας την ξανακάνει ο Δήμαρχος σήμερα. Κλείνοντας τη συνάντηση –και είναι το μόνο που θα χρησιμοποιήσω, κύριε Κάλτσα, από το χαρτί– πρόταση λοιπόν τελική, είχα πει τότε (Διαβάζει):
«Μη έχοντας εμπιστοσύνη σε καμία Κυβέρνηση –και επαναλαμβάνω αυτό το πράγμα και το τονίζω, γιατί έχουμε περάσει δια πυρός και σιδήρου όλα αυτά τα χρόνια– και αποφεύγοντας τις όποιες κραυγές και επαναστατικές γυμναστικές και αφού φροντίσαμε να διασφαλίσουμε ένα minimum status για το τι θα γίνει από εκεί και έπειτα, θα ζητήσω λοιπόν από τις Παρατάξεις τις σημερινές, να δεσμευτούν ότι αμέσως μετά τις εκλογές, όποια και αν είναι η Δημοτική Αρχή, θα δεσμευτούν να γίνει μία (διακομματική είχα πει τότε, με διόρθωσε ο κ.Ζούπας και σωστά, γιατί από λάθος το είχα πει) διαπαραταξιακή Επιτροπή –όχι για να γίνει η Επιτροπή και να υπάρχει μόνο– η οποία θα κινητοποιήσει και θα επισκεφθεί όλους εκείνους τους φορείς και θα συζητήσει μαζί τους για το μέλλον της ΠΥΡΚΑΛ, στην κατεύθυνση αυτή που είπαμε…»
Και αυτή που είπαμε, ήταν αυτό που ισχύει από το 1964 και έπειτα, από όλες τις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές όσον αφορά το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ, που αν θέλετε, το επαναλαμβάνω, είναι το δίπτυχο, τρίπτυχο εκείνο που όλοι έχουμε ασπαστεί και ακολουθήσει μέχρι τώρα. (Συνεχίζει να διαβάζει):
«…που είπαμε και αυτή που είναι στη συνέχεια όλων των αποφάσεων των μέχρι τώρα Δημοτικών Συμβουλίων».
Μιλάω για Υπουργεία, μιλάω για φορείς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Κ.Ε.Δ.Κ.Ε., Τ.Ε.Δ.Κ.Ν.Α. και όλους τους άλλους. Και τόνιζα:
«Και επειδή είναι σίγουρο ότι μιλάμε, όσο και αν είναι μικρό σε σχέση με κάποια άλλα κομμάτια, για ένα «φιλέτο» και θα υπάρξουν πιέσεις ποικιλόμορφες και δεν ξέρω αν υπάρχουν ήδη και επειδή πιθανόν κάποιοι να μπουν στον πειρασμό να υποχωρήσουν, θα έλεγα εγώ να έχουν υποχωρήσει ίσως, ή να θελήσουν να υποχωρήσουν, να υπάρξει δέσμευση από το Δημοτικό Συμβούλιο, ότι το Δημοτικό Συμβούλιο δεν θα κάνει τίποτα άλλο, παρά μόνο θα αποδεχθεί να επικυρώσει δημοψήφισμα που θα γίνει στον Υμηττό με το σύνολο των κατοίκων, με αυξημένες πλειοψηφίες και ποσοστά, για να αποφασίσει το τι θα γίνει. Και το Δημοτικό Συμβούλιο θα είναι υποχρεωμένο να επικυρώσει αυτό και μόνο που θα αποφασίσουν οι Υμηττιώτες και τίποτα άλλο παραπέρα».
Αυτό βέβαια, προϋπέθετε ότι η Δημοτική Αρχή μετά από εκείνη τη συνάντηση, θα είχε κάνει κάποιες κινήσεις πάνω σε αυτά τα πράγματα. Αντί αυτού, ακούσαμε σήμερα πάλι μία φιλολογική, όπως είπα, αναφορά στα μέχρι τώρα και μάλιστα με κενά σε διαστήματα. Μίλησε ότι ο κ.Σάκκος πραγματικά είχε βάλει αυξημένα Δημοτικά τέλη. Θα του θυμίσω του Δημάρχου, γιατί έχει επιλεκτική διαδρομή προς τα πίσω, ότι η Δημοτική Αρχή της οποίας είχα την τιμή να είμαι επικεφαλής, είχε επιβάλλει περιβαλλοντικό φόρο στην ΠΥΡΚΑΛ ο οποίος ήταν και ακριβώς πάνω στο περιβάλλον και το τι έπρεπε να γίνει. Βέβαια, δεν ευδοκίμησε αυτό το πράγμα, γιατί έχουν προσφύγει στα δικαστήρια ακόμα. Δεν έχουμε πιέσει, δεν ξέρω αν η καινούργια Δημοτική Αρχή πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση.
Το Κλειστό Γυμναστήριο, δυστυχώς δεν το έχουμε. Δεν είναι ότι δεν υπάρχει στα χαρτιά. Δεν υπήρξε ποτέ καμία πράξη μεταβίβασης, που σημαίνει, όντας υποθηκευμένη η ΠΥΡΚΑΛ (λέω ότι αν ήταν το κράτος, μπορεί να τα έδινε, κάποια στιγμή να την πίεζε να το έδινε το κομμάτι), είναι υποθηκευμένη στις Τράπεζες και κύρια στην ΕΘΝΙΚΗ, αν θυμάμαι, έχουν μεταβιβαστεί όλα τα χρέη στην ΕΘΝΙΚΗ, οι υποθήκες. Άρα, οποιαδήποτε στιγμή αύριο, μπορεί να το πάρει, να το διεκδικήσει. Γι αυτό και η προσπάθειά μας ήταν για την ένταξη στο Σχέδιο κ.λ.π.
Χαμηλή δόμηση δεν έγινε μόνο του εργοστασίου. Θα θυμίσω στον Δήμαρχο ότι η χαμηλή δόμηση, πριν από τέσσερα (4) χρόνια ίσχυε το 18,5 μέτρα στον Υμηττό και με δική μας πρωτοβουλία έγινε 13 μέτρα αυτό. Άρα κάποιοι δούλεψαν και πριν από αυτόν και θα πρέπει να το αναγνωρίζει.
Εκείνο που δεν βλέπω, είναι να κινούμαστε. Κινείται η Δημοτική Αρχή από ό,τι είπε, αθόρυβα. Τόσο αθόρυβα, που το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει ιδέα του τι γίνεται. Εγώ περίμενα, μέσα σε αυτόν τον χρόνο ότι κάποια στιγμή θα γίνει μία συζήτηση. Και είχα τότε που είχε γίνει η προηγούμενη συνάντηση, κάποιες αμφιβολίες, ή αν θέλετε, μία ένσταση για τον χρόνο που έγινε. Να ανακαλέσω τώρα, γιατί καλώς έγινε και είπαμε κάποια πράγματα, να δούμε τι θα γίνει στο μετέπειτα. Δυστυχώς, λυπάμαι να πω ότι δεν έγινε τίποτα. Και βεβαίως, χαίρομαι και σήμερα κύριε Κάλτσα και σας συγχαίρω για την πρωτοβουλία που πήρατε, γιατί η Δημοτική Αρχή ύπνον βαθύ έχει και δεν έχει κινηθεί καθόλου προς αυτή την κατεύθυνση που λέγεται: ΠΥΡΚΑΛ.
Τι θα μπορούσε να γίνει; Αυτά που είπαμε: η διαπαραταξιακή Επιτροπή. Και όταν λέω: διαπαραταξιακή Επιτροπή, δεν λέω να αρκεστεί μόνο στις Παρατάξεις που είναι μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Σε όλες τις Παρατάξεις που υπήρχαν στις προηγούμενες εκλογές, αλλά και σε φορείς κοινωνικούς του Υμηττού, που μπορούν να συμμετέχουν. Και να είμαστε σε επαγρύπνηση, γιατί πραγματικά από ό,τι φαίνεται, δεν έχει κινηθεί τίποτα από εκεί. Απλά, να προλάβουμε καταστάσεις. Όταν έρθουν, φοβάμαι ότι δεν θα είναι τόσο ήπιες και τόσο σιγανές για να τις προλάβουμε. Πρέπει λοιπόν να έχουμε επαγρύπνηση όλοι μαζί, για να δούμε τι θα γίνει.
Τώρα, για να επαναφέρω τη θέση τη δική μας, η οποία δεν πιστεύω να
έχει αλλάξει τόσα χρόνια, ήταν πάντα ότι το εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα πολεμικό εργοστάσιο το οποίο το έχει ανάγκη η Ελλάδα, άσχετα του πώς το έχουν καταντήσει, αν πράγματι παράγει σήμερα υλικό. Πέρα από εκεί, στο εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ εργάζονται κάποιοι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα εδώ στον Υμηττό πρέπει να είναι γύρω στους εξακόσιους πενήντα (650).
Άρα λοιπόν, εμείς δεν ζητάμε το κλείσιμο της ΠΥΡΚΑΛ, πιέζουμε για τη μετεγκατάσταση για να γίνει και ανάπτυξη και για να γίνει η ανάπτυξη, δεν μπορεί να γίνει μέσα στο κέντρο της πόλης. Πρέπει να φύγει από εδώ, να πάει κάπου αλλού. Και μην μου πουν τώρα ότι τα χρήματα για τη μετεγκατάσταση ότι είναι πολλά και δεν μπορούν να το κάνουν. Υπάρχουν περιβαλλοντικά προγράμματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν, εάν θέλουν και να πάνε εκεί που θέλουν και ο χώρος αυτός να αποδοθεί.
Τώρα, όσον αφορά το τι θα αποδοθεί, είναι μία άλλη ιστορία. Δεν ξέρω αν πρέπει να πιέσουμε εμείς το να ενταχθεί στο Σχέδιο η ΠΥΡΚΑΛ. Η ΠΥΡΚΑΛ, μας είχε πει την προηγούμενη φορά ο κ.Φυντανίδης ότι είναι 154 στρέμματα, εμείς την υπολογίζαμε γύρω στα 180. Δηλαδή είναι περίπου το 1/6 της έκτασης του Δήμου μας. Η ένταξη λοιπόν με τον Νόμο που ισχύει, δίνει 60% τουλάχιστον για κοινή χρήση, εισφορά γης. Πέρα από εκεί, η προσπάθεια είναι να μην γίνει με 0,80 που δίνει ο Πολεοδομικός Νόμος, αλλά να γίνει με 0,40. Με 0,40 λοιπόν, με το 60%, με τα κτίρια που ήδη υπάρχουν και θα αφαιρεθούν από τον συντελεστή και βεβαίως και με το χαμηλό ύψος δόμησης, παύει να είναι τόσο «φιλέτο» γι αυτούς, για να μπορέσουν να το αξιοποιήσουν.
Άρα, προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε. Άλλος τρόπος
δεν βλέπω να υπάρχει. Απλώς, επαγρύπνηση και επιμένω και πάλι να επαναφέρω την πρόταση την οποία την επανέφερε ο Δήμαρχος σήμερα θεωρητικά, γιατί έτσι έπρεπε να πει, να γίνει αυτή η Επιτροπή και να είμαστε σε επαγρύπνηση. Και εδώ είμαστε, για ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.
Σας ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Να ευχαριστήσουμε τον κ.Αργιανά και για τις παρατηρήσεις του.
Θα σας ζητήσω συγνώμη, να κάνουμε μία μικρή παρασπονδία. Ο εκ δεξιών μου κ.Σηφάκης θέλει να φύγει, θέλει να μας μιλήσει για λίγο και πιστέψτε με, αξίζει τον κόπο.
Κ.ΣΗΦΑΚΗΣ: Κύριε Δήμαρχε, κύριε προηγούμενε Δήμαρχε, αιδεσιμότατε, πανοσιολογιότατε, αγαπητοί μου, επειδή είμαι γέννημα – θρέμμα στον Υμηττό, θυμόμουν, μικρό παιδί που μου έλεγε η μάνα μου (μένω Δερβενακίων), θα ήμουν έξι (6), πέντε (5) ετών: «Μην πας επάνω! Μην πας προς το βουνό!» «Γιατί; Γιατί μαμά;» «Γιατί εκεί υπάρχει ένας Γερμανός, κατασκοπεύει». Λέω: «Τι κατασκοπεύει;» «Να! Τα βλέπεις εκείνα τα κτίρια; Μην πας παιδί μου εκεί πέρα πάνω!» Γι αυτό είχε ονομαστεί: «Λόφος Γερμανού», μετά έγινε με τον Δήμαρχό μας τον προηγούμενο: «Άρης Αλεξάνδρου» και τα τοιαύτα. Επί Λεντάκη, βεβαίως.
Ο Λεντάκης ο οποίος προσέφερε και στον Υμηττό και πρέπει να διατηρήσουμε –γιατί βλέπω και την αγαπητή σύζυγό του, την καΈφη Λεντάκη, με το Ίδρυμα «Ανδρέα Λεντάκη» πολεμά για τον Υμηττό– και πρέπει να διατηρήσουμε την επωνυμία του Δήμου μας: Υμηττός, ό,τι και να γίνει με τον Καποδίστρια και τα τοιαύτα.
Εγώ δεν θέλω να σας κουράσω, ήθελα να πω το εξής: ο τόσο αγαπητός κ.Αργιανάς, πρέπει να αφήσουμε αγαπητέ κύριε Αργιανά την αντιπαλότητα μεταξύ μας. Είπατε για τον σημερινό Δήμαρχο ότι έκανε έκθεση ιδεών. Έκθεση ιδεών κάνουμε όλοι μας στη ζωή μας. Λοιπόν, πρέπει να έχουμε μία σύμπνοια μεταξύ μας για έναν κοινό σκοπό. Θα έρθει ο κ.Κωστάκης, θα έρθουν οι άλλοι. Δηλαδή τι θα πούμε; Πρέπει να βρισκόμαστε σε αντιπαλότητα; Ασχέτου πολιτικής τοποθετήσεως. Ας αφήσουμε αυτά τα πράγματα.
Είναι κάτι που μας καίει. Εδώ βλέπω ότι: Καλυκοποιείο. Μόνιμη απειλή και εστία μόλυνσης για τα παιδιά μας, για εμάς τους ίδιους. Λοιπόν, θα παρακαλέσω όλους με έναν κοινό σκοπό, να προχωρήσουμε, ούτως ώστε αυτό να φύγει από εδώ από τον Υμηττό, να πάρουμε τον χώρο αυτόν, να κάνουμε πολιτιστικές εκδηλώσεις σε κάποιους χώρους και να κάνουμε και έναν χώρο πράσινο, ένα θεματικό Πάρκο, ας πούμε.
Και ήθελα να πω τελειώνοντας, ότι ο Μέγας Διδάσκαλος του Γένους Αδαμάντιος Κοραής, έλεγε μία περίφημη φράση: «Οφείλουμε να επαινούμε τον καλόν και άξιον». Λοιπόν, νομίζω ότι αξίζουν τα εύσημα εις τον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ. κ.Κάλτσα, γι αυτή τη σημερινή συγκέντρωσή μας. Και όλοι μας πρέπει να είμαστε σαν μία μάζα.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Μετά από αυτή την ενωτική έκκληση την οποία πρέπει να πω ότι μου άρεσε και εμένα έτσι που την άκουσα, να δώσουμε τον λόγο στον κ.Ματθαίου.
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Δεν θα γίνει διάλογος τώρα. Είναι σαφές. Αφού συμφωνούμε όλοι, μπορούμε να προχωρήσουμε και να δώσουμε τον λόγο στον κ.Ματθαίου τον οποίο λιγάκι ρίξαμε και του ζητάμε συγνώμη. …Ο κ.Ματθαίου απουσιάζει. Ο κ.Κωστάκης έχει τον λόγο.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Καλημέρα σας. Βλέποντας εσάς όλους εδώ μαζεμένους σήμερα, με την εξαίρετη πρωτοβουλία του κ.Κάλτσα και του Φ.Ο.Υ., που τον συγχαίρω, αισθάνομαι μία μεγάλη ελπίδα, ότι υπάρχουν συνδημότες που ενδιαφέρονται γι αυτό το πρόβλημα που λέγεται ΠΥΡΚΑΛ.
Από την άλλη όμως, με πιάνει και μία θλίψη. Δεν είναι θέμα, κύριε Σηφάκη, αντιπαλότητας, αυτά που είπε ο κ.Αργιανάς. Δεν θέλω να πάρω το μέρος κανενός, αλλά δυστυχώς ακούω μετά από έναν χρόνο, τη Δημοτική Παράταξη την πλειοψηφούσα, που έχει και τη Διοίκηση του Δήμου, να λέει τα ίδια πράγματα πάλι σαν ευχολογήματα, όμως από πράξη, τίποτα! Μηδέν! «Θα…, θα…, θέλουμε». Όλα αυτά που ακούσαμε και εγώ από μικρός που έχω γεννηθεί και έχω μεγαλώσει στον Υμηττό, αυτά ακούω: «Πρέπει να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ, δεν είναι καλή η ΠΥΡΚΑΛ, πρέπει να αλλάξουμε, πρέπει να το κάνουμε πράσινο». Μα δεν νομίζω κανένας εδώ μέσα να διαφωνεί σε αυτή την τοποθέτηση. Δεν νομίζω κανένας άλλος να λέει: «Να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ και να κάνουμε πολυκατοικίες».
Δεν ξέρω γιατί μαζευόμαστε εδώ και χαϊδευόμαστε μεταξύ μας και λέμε τι; Το αυτονόητο, ότι: «Πρέπει να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ και να γίνει πράσινο»; Αυτό είναι λογικό. Αυτό θέλουμε όλοι. Δηλαδή, τι το διαφορετικό θα ακούσω από κάποιον εδώ μέσα; Υπάρχει κάποιος που θα πάρει τον λόγο και θα πει: «Όχι, να κάνουμε πολυκατοικίες»; Με συγχωρείτε. Απλά, μαζευόμαστε με την πρωτοβουλία του Φ.Ο.Υ., χαϊδευόμαστε, λέμε: «Τι ωραία! Πρέπει να γίνει η ΠΥΡΚΑΛ πράσινο». Ναι, ναι, βεβαίως, ωραία, θα πιούμε τον καφέ μας και θα φύγουμε ήσυχοι. Αυτό δεν είναι πρωτοβουλία.
Εγώ, κάποια στιγμή μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο ρώτησα για το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ, τι γίνεται με την ΠΥΡΚΑΛ και μάλιστα, εκείνο το βράδυ ρώτησαν και άλλοι συνάδελφοι, ο κ.Μπότσης, ο κ.Αργιανάς, τι γίνεται με την ΠΥΡΚΑΛ. Η απάντηση ξέρετε ποια ήταν; «Τι σας έπιασε όλους σήμερα με την ΠΥΡΚΑΛ; Έγινε κάτι και δεν το ξέρουμε;». Επειδή ρωτήσαμε! Πάρτε τα Πρακτικά, να τα δείτε. Δεν νομίζω ότι μετά από έναν χρόνο Διοίκησης του Δήμου, η Διοίκηση να μην έχει να μας πει τίποτα. Εγώ θα περίμενα κάτι να ακούσω. Κάτι, μία πρωτοβουλία, ένα αποτέλεσμα, μία επαφή, κάτι. Εγώ από ό,τι άκουσα τον κ.Δήμαρχο, μας είπε ότι έκανε μία επαφή, δεν τελεσφόρησε με αυτούς τους ανθρώπους που είχε κάνει. Το μόνο θετικό που άκουσα που μας είπε, είναι ότι έκανε με τον Υπουργό Υγείας την πρόταση και την είδε θετικά, για να γίνει ένα Κέντρο Υγείας. Εντάξει, θετικό είναι να γίνει και ένα Κέντρο Υγείας.
Παρακάτω, στην ουσία εγώ δεν ακούω τίποτα. Δυστυχώς, δεν ακούω. Και παίρνοντας μία λέξη σας, κύριε Σηφάκη, με ερεθίσατε, με τον «Καποδίστρια». Πολύ με ερεθίσατε. Έκανα ερώτηση και για τον «Καποδίστρια» στο Δημοτικό Συμβούλιο. Η απάντηση του Δημάρχου ήταν ότι: «Όσο είμαι εγώ Δήμαρχος, δεν πρόκειται να ενωθεί ο Δήμος μας με κάποιον άλλο Δήμο». Εντάξει, αυτό ωραία! Και; Έχει να μας πει κάτι κάποιος για τον «Καποδίστρια»; Θα ενωθεί ο Δήμος μας; Θα απορροφηθεί;
Εγώ είδα προχθές στο προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, ήρθε μία πρόταση την οποία την καταψήφισα κιόλας, για το Κτηματολόγιο του Υμηττού, να ενωθούμε με τη Δάφνη, για να φτιάξουμε κοινό Κτηματολόγιο, για να είναι λιγότερα τα έξοδα. Αν ξέρω καλά (δεν είμαι και σίγουρος), νομίζω ότι επιδοτείται κιόλας το Κτηματολόγιο, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος σε αυτό. Ρώτησα: «Γιατί να κάνουμε με τη Δάφνη και να μην το κάνουμε μόνοι μας;» «Για να μην πληρώσουμε πολλά χρήματα». Η ερώτησή μου ήταν: «Μήπως είναι η αρχή της ένωσής μας, της απορρόφησής μας από τη Δάφνη;» Δεν πήρα καμία απάντηση. Τέλος πάντων, θα το δούμε στο Δημοτικό
Συμβούλιο.
Εγώ ήθελα αυτά να σας πω σήμερα. Δεν είχα ετοιμάσει κανένα λόγο. Δεν θέλω να ετοιμάσω τι; Τα αυτονόητα, ότι: «Η Παράταξή μας θέλει να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ, να μετεγκατασταθεί και να γίνει πράσινο για τα παιδιά μας κ.λ.π.» Ωραία! Όλοι τα ίδια λέμε.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Τον τρόπο που προτείνετε.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Τον τρόπο προτείνω. Ένας είναι ο τρόπος. Ο τρόπος είναι να μεταστεγαστεί, να φύγει από εδώ η ΠΥΡΚΑΛ, να πάει όπου λένε, στο Λαύριο ή όπου και να πάρουμε το κομμάτι γης που ανήκει στον Δήμο Υμηττού το οποίο θα χρησιμοποιηθεί μόνο για πράσινο. Αυτό είναι. Αυτή είναι η ιστορία, αυτό που δεν ζήσαμε εμείς σαν πιτσιρίκια και σαν μεγαλύτεροι…
ΔΗΜΟΤΗΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Σας παρακαλούμε, να ακούσουμε τον ομιλητή.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Μην σας πιάνει πανικός για να ρωτάτε έτσι. Αυτή την ερώτηση έπρεπε να την κάνει στον κ.Δήμαρχο, ο φίλος μας, όχι σε εμένα. Διοίκηση είναι ο κ.Ζούπας, όχι εγώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Να κάνω και εγώ μία παρέμβαση. Δεν είναι Δημοτικό Συμβούλιο. Έκκληση. Το συγκεκριμένο θέμα μας είναι η ΠΥΡΚΑΛ και η επόμενη ημέρα. Σας παρακαλούμε, ολοκληρώστε.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Νομίζω ότι οι δημότες μας θα πρέπει να ενημερώνονται γι αυτό το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ τι έχει γίνει και στο Δημοτικό Συμβούλιο, γιατί ειδ΄ άλλως δεν μπορούν να ενημερωθούν. Νομίζω ότι είναι σημαντικό. Σας παρακαλώ, αλλά επειδή βλέπω έτσι, έναν ψιλο-πανικό, ολοκλήρωσα.
Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ.Κωστάκη.
Ανέβηκαν τα αίματα. Μιλάμε για τον Υμηττό, που γνωρίζεστε με το μικρό σας όνομα. Άρα δεν υπάρχει θέμα παρεξηγήσεων, νομίζω. Πριν δώσω τον λόγο στον κ.Μπότση, να κάνω έκκληση, να αναφερόμαστε στο θέμα και εδώ είναι ο Δήμαρχος, θα τον καλέσουμε στο τέλος να μας πει πότε θα καλέσει συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Προβλέπονται και δευτερολογίες, θέλω να σας πω. Επομένως, λιγάκι πιο χαμηλούς τόνους, πιο επί της ουσίας για το θέμα.
Ο κ.Μπότσης, ακολουθεί ο κ.Σιαμάντης, η καΠαπακώστα και θα κλείσουμε με τον κ.Αθανασόπουλο και την καΛεντάκη. Μόλις τελειώσουν οι Παρατάξεις, έχουν τον λόγο όλοι οι παρευρισκόμενοι. Θα το τηρήσουμε, βεβαίως.
Σ.ΜΠΟΤΣΗΣ: Καλημέρα σας φίλες και φίλοι. Νομίζω και εγώ πραγματικά, το ότι είναι κατ΄ αρχήν θετικό το ότι κουβεντιάζουμε σήμερα για ένα πραγματικό πρόβλημα, αν θέλετε σε αντιπαράθεση με τη βρωμιά που ξεχειλίζει από τα τηλεοπτικά παράθυρα και από την αρθρογραφία των εφημερίδων όλο αυτό το χρονικό διάστημα.
Ωστόσο, νομίζω ότι για να έχει αξία η σημερινή μας συζήτηση, πρέπει να φτάσουμε στην ουσία του προβλήματος, στο ποιος δηλαδή ευθύνεται γι αυτή την κατάσταση και για την ΠΥΡΚΑΛ, άρα τι πρέπει να χτυπήσουμε, τι πρέπει να παλέψουμε, ώστε να υπάρχει μία θετική εξέλιξη. Γιατί εξέλιξη ίσως να υπάρξει κάποια στιγμή. Το θέμα είναι το κατά πόσο θα είναι σε θετική κατεύθυνση.
Είναι κατανοητό για όλους μας, ιδιαίτερα για τους κατοίκους της περιοχής, όχι μόνο του Υμηττού, το γιατί μας απασχολεί αυτό το ζήτημα. Μία πολύ μεγάλου μεγέθους βιομηχανική Μονάδα, στο κέντρο σχεδόν της πόλης του αστικού συγκροτήματος εδώ μέσα στο Λεκανοπέδιο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για κατοίκους και για εργαζόμενους και για την επιχείρηση αν θέλετε, την ίδια, πόσο μπορεί δηλαδή να αναπτυχθεί εδώ μέσα. Μία πόλη, που όλοι τη ζούμε, με ελάχιστους ελεύθερους χώρους, με λίγο πράσινο και επίσης με λίγες εγκαταστάσεις και υποδομές για πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες.
Γιατί έχει διαμορφωθεί, φίλοι και φίλες αυτή η κατάσταση τόσα χρόνια στην Αθήνα και όχι μόνο εδώ. Ποιος φταίει; Κατά τη γνώμη μας, υπεύθυνες είναι οι αντιλαϊκές πολιτικές που κυβερνάνε τόσα χρόνια αυτόν τον τόπο. Συγκεκριμένα, τώρα τελευταία αυτοί που έχουν την Κυβέρνηση, όπως ξέρετε, εδώ και κάποιες δεκαετίες, είναι οι Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Επιτρέψτε μου να επισημάνω, μου κάνει εντύπωση –και εδώ έχει να κάνει με το: «φιλολογική και γενικά στον αέρα συζήτηση»– σε αυτές τις κουβέντες δεν ακούγεται καν οι λέξεις: ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέα Δημοκρατία, είναι κάτι που δεν πρέπει να το αγγίζουμε. Όλοι είμαστε εδώ πέρα, μέσα σε Κόμματα, όλοι φοβούνται όμως να αναφέρουν αυτές τις λέξεις, λένε: «Ενωτικά», γενικά και αόριστα. Μα πώς; Άμα δεν χτυπήσεις τον υπεύθυνο, πώς θα έχεις κέρδος; Πώς θα νικήσεις; Τι θα βαράς δηλαδή; Το σύμπτωμα ή την αιτία;
Λοιπόν, κατά τη γνώμη μας, αυτές οι πολιτικές ευθύνονται. Και συγκεκριμένα, αν θέλετε, για την πολιτική γης. Έχουμε εξελίξεις τα τελευταία χρόνια, φίλες και φίλοι, έχουμε βάθεμα στην εμπορευματοποίηση της γης και με αναθεώρηση του Συντάγματος και με Νόμους. Όλοι ξέρουμε, πάντα παραμονές εκλογών πώς νομιμοποιούνται αυθαίρετα. Είναι συγκεκριμένες οι εξελίξεις. Αποτέλεσμα τραγικό και οι πυρκαγιές οι εφετινές, που ζήσαμε όλοι σε όλη σχεδόν την Ελλάδα δηλαδή. Η γη έχει γίνει λοιπόν πεδίο κερδοφορίας, αν θέλετε και αντιπαράθεσης μεταξύ συμφερόντων που συγκρούονται. Γιατί ακριβώς έχει κέρδος, έχει χρήμα, φέρνει χρήμα. Εκεί είναι η ουσία. Και αυτό το πλαίσιο το έχουν διαμορφώσει λοιπόν συγκεκριμένες πολιτικές και Κόμματα που κυβερνάνε. Αυτό ας το κρατήσουμε.
Και αν θέλετε, για το θέμα, τους ελεύθερους χώρους που υπάρχουν, αυτούς που έχουν απομείνει στο Λεκανοπέδιο και το τι γίνονται, έχουμε και εμπειρία. Έχουμε του Γουδή, έχουμε τον Ελαιώνα, έχουμε το Ελληνικό. Και εδώ μου κάνει εντύπωση που το φέρνει σαν θετικό παράδειγμα ο κ.Δήμαρχος το Ελληνικό, ένα χώρο που ήδη έχει τεμαχιστεί, ένα κομμάτι που πάει για οικοπεδοποίηση. Σίγουρα, θα γίνουν ωραία οικόπεδα, ωραία γειτονιά θα είναι. Δεν θα είναι γειτονιά σαν το Μπραχάμι, ας πούμε. Αλλά το θέμα είναι αυτό; Αυτό λείπει αυτή τη στιγμή στο Λεκανοπέδιο για την πλειοψηφία των κατοίκων της; Αυτό είναι που μας λείπει; Και από την άλλη μεριά, θα γίνει ένα ωραίο τσιμέντο, με λίγο πράσινο ενδιάμεσα και με εγκαταστάσεις που θα είναι για εμπορική χρήση, θα πηγαίνεις και θα πληρώνεις. Και άντε να δώσουν κάποια κομματάκια στους όμορους Δήμους όπως λέμε, για να μην μιλάνε και αυτοί, να τα διαχειρίζονται οι Δήμοι. Αλλά η λογική θα είναι αυτή: εμπορική εκμετάλλευση. Αυτές είναι οι εξελίξεις.
Με αυτούς τους συσχετισμούς λοιπόν, λέμε εμείς, γι αυτό λέμε ότι είναι πολιτικό το θέμα, η εξέλιξη, επειδή ακριβώς οι εξελίξεις καθορίζονται από τους πολιτικούς συσχετισμούς στην τελική και από την εξουσία, αν θέλετε, αλλά και από τους συσχετισμούς που υπάρχουν και στο κίνημα, ποιοι παλεύουν, τι βάζουν μπροστά αυτοί που παλεύουν, νομίζουμε ότι δεν θα είναι θετική η εξέλιξη για τον χώρο εκεί της ΠΥΡΚΑΛ. Φυσικά δεν στεκόμαστε απαισιόδοξα. Λέμε ότι χρειάζεται αγώνας, χρειάζεται να παλέψουμε, αλλά λέμε ότι αυτός ο αγώνας πρέπει να παλεύει και για την αλλαγή των συσχετισμών και να βάζει στο στόχαστρο τον υπεύθυνο.
Για την ΠΥΡΚΑΛ, έχει μπει και αυτή εδώ και χρόνια σε μία πορεία συγκεκριμένη, όπως και όλες οι υπόλοιπες Δ.Ε.Κ.Ο. Αν θέλετε, εδώ το διαφορετικό είναι ότι υπάρχει μία πλήρης απαξίωση της ΠΥΡΚΑΛ και στην παραγωγή της δηλαδή πλέον. Ουσιαστικά δεν παράγει. Εδώ έχει μία αξία να επισημάνουμε, μιλάμε για την αμυντική βιομηχανία της χώρας μας. Αν θέλετε, για τις δαπάνες τις αμυντικές, όπως τις λέμε, είναι ένα τεράστιο κομμάτι του προϋπολογισμού και εδώ η αντίφαση: πώς γίνεται να πάνε τόσα χρήματα για πολεμικούς εξοπλισμούς και από την άλλη να έχεις επιχειρήσεις που να υπολειτουργούν. Είναι και εδώ θέμα πολιτικής κατεύθυνσης. Έτσι δεν είναι; Στηρίζεις ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, να αγοράζουμε όπλα από έξω. Παράδειγμα και αυτό, επειδή αγγίζει και το θέμα μας σήμερα, να δούμε ότι είναι θέμα πολιτικής βούλησης και τι κατεύθυνση έχει ο καθένας και τι θέλει να λύσει τελικά και ποιον εξυπηρετεί.
Έχουμε χτύπημα λοιπόν του δημόσιου χαρακτήρα της ΠΥΡΚΑΛ και αυτό σαν αποτέλεσμα έχει κάποια συγκεκριμένα πράγματα: μείωση Προσωπικού στην ΠΥΡΚΑΛ, φυσικά απαξίωση της λειτουργίας της επί της ουσίας και από την άλλη μεριά, να λειτουργεί και η ΠΥΡΚΑΛ σαν επιχείρηση. Έχουμε αυτό που έβαλε και ο κ.Αργιανάς, υποθηκευμένα τα οικόπεδα λοιπόν της ΠΥΡΚΑΛ, αν θέλετε και μέσα στα σχέδια (γιατί πάντα βγάζει σχέδια μετεγκατάστασης της ΠΥΡΚΑΛ, η Διοίκηση), προβλέπεται ότι μέρος των εξόδων του κόστους μετεγκατάστασης θα καλυφθεί από πώληση οικοπέδων, από αξιοποίηση του χώρου εδώ πέρα, του «φιλέτου» αυτού που λέγεται ΠΥΡΚΑΛ.
Και εδώ τώρα σας ρωτάω, φίλες και φίλοι: υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι άμα πάμε και έχουμε εδώ μετεγκατάσταση, η επιχείρηση αυτή (γιατί επιχείρηση είναι πλέον), δεν θα λειτουργήσει ακριβώς σαν επιχείρηση; Δεν θα αξιοποιήσει το περιουσιακό της στοιχείο που λέγεται και «φιλέτο» αν θέλετε, αυτός ο χώρος εδώ, κοντά στο κέντρο της πόλης, με εύκολη πρόσβαση κ.λ.π., κ.λ.π.; Δηλαδή, για να μην κοροϊδευόμαστε!
Τι λέμε εμείς: λέμε ότι χρειάζεται πάλη, χρειάζεται αγώνας, που δεν αρκεί, αν θέλετε, αυτός ο αγώνας να βάζει στενά το ζήτημα: ΠΥΡΚΑΛ - Πάρκο. Είναι δεδομένο. Δεν υπάρχει κανένας που να βγαίνει και να λέει ότι: «Να μην γίνει Πάρκο η ΠΥΡΚΑΛ». Χρειάζεται να αναδεικνύεται ποιος είναι ο υπεύθυνος, χρειάζεται να χτυπάς τον δικομματισμό, ο οποίος είναι ο υπεύθυνος για την συγκεκριμένη κατάσταση και για την ΠΥΡΚΑΛ αν θέλετε, πώς έχει διαχειριστεί όλη αυτή την ιστορία εδώ και τόσα χρόνια δηλαδή και ένα πλαίσιο πάλης που να βάζει τα εξής βασικά ζητήματα κατά τη γνώμη μας:
- Μετεγκατάσταση της επιχείρησης στην κατεύθυνση της παραγωγικής της αναβάθμισης.
- Κατοχύρωση του δημοσίου χαρακτήρα της επιχείρησης .
- Αξιοποίησή της υπέρ του λαού.
- Κατοχύρωση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στην επιχείρηση της ΠΥΡΚΑΛ.
- Και τέλος, αξιοποίηση του χώρου προς όφελος των κατοίκων με ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση και χωρίς καμία οικοπεδοποίηση και εμπορική αξιοποίηση και εκμετάλλευση των χώρων που είναι εκεί μέσα.
Και τώρα, σε σχέση με αυτό, επειδή είναι φυσικά πολύ μεγάλη κουβέντα, έχει πολλές πλευρές, γιατί λένε πολλοί: «Να περάσει στον Δήμο, να περάσει στον Δήμο». Εμείς αυτό που βάζουμε, είναι να περάσει για λειτουργία προς όφελος των κατοίκων. Γιατί έχουμε εμπειρία τα τελευταία χρόνια, χώροι που περνάνε στον Δήμο και από την πίσω πόρτα μπαίνουν ιδιώτες μαζί με τον Δήμο. Δεν αρκεί σήμερα να λες: «Να περάσει στον Δήμο», γιατί Δήμος δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη: δημόσιος χαρακτήρας και όχι εμπορική εκμετάλλευση. Με αυτή την έννοια, δεν συμφωνούμε με τη θέση: «Να περάσει στον Δήμο». Είναι όπως το βάλαμε και νομίζουμε ότι χρειάζεται να γίνει αγώνας.
Και τελειώνοντας, επειδή όλα είναι δεμένα μεταξύ τους και κάθε επιμέρους αγώνας, νομίζουμε, ιδιαίτερα στην εποχή μας, για να μπορεί να νικήσει και μπορούμε να έχουμε νίκες, ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, πρέπει ακριβώς να βάζει το ποιος είναι ο υπεύθυνος, να βάζει συνολικότερες πλευρές, για να μπορεί να είναι αποτελεσματικός. Και από την άλλη μεριά, φίλες και φίλοι, χρειάζεται να δούμε τι: θέλουμε Πάρκα, θέλουμε μία όμορφη πόλη να περπατάμε, αλλά να περπατάμε και να απολαμβάνουμε τη ζωή μας και να μην ξεφυσάμε για την ανεργία που καραδοκεί, ή που είμαστε ήδη μέσα της, για τους μισθούς που δεν αρκούν για να τα βγάλουμε πέρα, για την ακρίβεια, για όλα αυτά τα προβλήματα, για το ότι δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο, το ότι δεν έχουμε πολιτισμό, το ότι δεν έχουμε μορφωθεί για να απολαμβάνουμε τον πολιτισμό και όλα αυτά, ξέρετε, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής που έχει οδηγήσει την ΠΥΡΚΑΛ και στην απαξίωση και στο να μην έχουμε ελεύθερους χώρους και στο ότι μπορεί να έχουμε ίσως και χειρότερες εξελίξεις στο μέλλον. Αυτά.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Επόμενος ομιλητής από τις Παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου και του Δήμου Υμηττού, είναι ο κ.Σιαμάντης. Ο κ.Μηνακάκης νομίζω, δεν είναι εδώ.
Κ.ΣΙΑΜΑΝΤΗΣ: Φίλες και φίλοι, καλημέρα σας. Κατ΄ αρχάς, ως «Πολίτες σε Κίνηση», θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Φιλοπρόοδο Όμιλο Υμηττού για την πρωτοβουλία που πήρε για τη διοργάνωση της σημερινής συζήτησης με θέμα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, αν όχι το σημαντικότερο,
που αφορά την πόλη του Υμηττού.
Η σημερινή εκδήλωση γίνεται δέκα έξι (16) μήνες μετά την τελευταία που είχε οργανωθεί από τον Φιλοπρόοδο Όμιλο, στο ίδιο ακριβώς μέρος, με τους ίδιους πάνω – κάτω ομιλητές και είναι ενδιαφέρον να δούμε αν θα ακούσουμε τα ίδια πάνω – κάτω λόγια. Βέβαια, οι τοποθετήσεις στην εκδήλωση του Σεπτεμβρίου του 2006 μπορούν να αποτελέσουν μέτρο σύγκρισης, τόσο για τη νέα Δημοτική Αρχή, όσο και για τις υπόλοιπες Δημοτικές Παρατάξεις. Με βάση αυτές τις τοποθετήσεις, πρέπει να κάνουμε και έναν μικρό απολογισμό.
Δυστυχώς, η αδράνεια γύρω από το πρόβλημα της ΠΥΡΚΑΛ, είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει τη σημερινή κατάσταση. Οι πλείστες όσες πλειοδοσίες, οι οποίες ακούστηκαν στην προεκλογική περίοδο, έμειναν λόγια στον αέρα. Η σημερινή Δημοτική Αρχή είχε δεσμευτεί για μία σειρά ενεργειών και σήμερα, ένα χρόνο μετά στη Δημαρχία του Υμηττού, δεν έχει γίνει το παραμικρό.
Είχε δεσμευτεί για τη δημιουργία διαπαραταξιακής Επιτροπής η οποία θα προσπαθούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Θα επιδίωκε επίσης «ευρείες συνεργασίες με κάθε ριζοσπαστικό, προοδευτικό, κοινωνικό φορέα, πολιτικής, οικολογικής και πολιτιστικής έκφρασης», για να μεταφέρουμε λέξη προς λέξη την τότε τοποθέτηση. Θα επιζητούσε τη συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τον όμορων Δήμων, με δημόσιο μελετητικό Οργανισμό, για εκπόνηση ολοκληρωμένης μελέτης προσαρμογής του χώρου στις ανάγκες των πολιτών της περιοχής. Είχε τοποθετηθεί για ένα σχέδιο τοπικής ανάπτυξης, με προτεραιότητα στο κοινωνικό όφελος και όχι στις ανάγκες και στις επιταγές της αγοράς.
Ένα χρόνο λοιπόν μετά, το μόνο το οποίο μπορεί να αναφερθεί, είναι κάποια μελέτη που κάνουν κάποιοι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, η οποία δυστυχώς δεν είναι καν σε πτυχιακό επίπεδο, είναι σε προπτυχιακό και για όσους καταλαβαίνουν, όσους ξέρουν αυτό το πράγμα, καταλαβαίνουν και τη βαρύτητα που έχει αυτή η μελέτη.
Σήμερα, τόσους μήνες μετά, η αδράνεια πλανιέται στο Βασίλειο της Δανιμαρκίας. Και όμως την ίδια στιγμή, οι κινήσεις για τη διεκδίκηση ελεύθερων χώρων, γνωρίζουν πρωτοφανή για τα Ελληνικά χρονικά, άνθηση. Κινήσεις πολιτών, φορείς, Δημοτικές Αρχές, διεκδικούν τους ελάχιστους, τους εναπομείναντες –και ίσως γι αυτό ακόμα πιο πολύτιμους– ελεύθερους χώρους. Στον Ελαιώνα, στο Κτήμα Συγγρού, στον χώρο των Λιπασμάτων, στου Φιλοπάππου, στου Γουδή, στον χώρο της «Κολούμπια», στο Ελληνικό, οι πολίτες διεκδικούν το αυτονόητο, το ελάχιστο: την ανάσα για τους ίδιους και για τα παιδιά τους. Και γι αυτό ακριβώς, τη στιγμή που η υπόλοιπη κοινωνία είναι σε κίνηση, η όποια αδράνεια στον Δήμο μας είναι διπλά ασυγχώρητη.
Πρόσφατα, μία εβδομάδα ακριβώς πριν, έγινε το τριήμερο της διεκδίκησης του Ελληνικού, ως ενιαίο χώρο, ως Μητροπολιτικό Πάρκο. Το παράδειγμα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Διοργανώθηκε από τέσσερις (4) όμορους Δήμους, σε συνεργασία με κινήσεις πολιτών, σε συνεργασία με περιβαλλοντικές οργανώσεις, σε συνεργασία με επιστημονικούς φορείς. Καθ΄ όλη τη διάρκειά του, δεκάδες χιλιάδες κόσμος συμμετείχε σε αυτό. Δείχνει λοιπόν τον δρόμο που μπορούμε και πρέπει να διαλέξουμε τόσο εμείς, όσο και όσοι είναι υπεύθυνοι.
Ακόμη, πολύ σημαντικό είναι το παράδειγμα του χώρου της «Κολούμπια», χώρος ιδιωτικός, με μεγάλη αρχιτεκτονική και ιστορική αξία, είχε ανοίξει την όρεξη σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες. Ένα άλλο πραγματικό «φιλέτο», για να κάνουμε και τον παραλληλισμό με τη δικιά μας την ΠΥΡΚΑΛ. Την ίδια στιγμή που οι αρμόδιες Αρχές έδιναν το ελεύθερο στις μπουλντόζες να μπουν και να πράξουν το έργο τους, πλήθος πολιτών διεκδικούσε το αυτονόητο: την απόδοση του χώρου στους κατοίκους για λόγους οικιστικούς, αρχιτεκτονικούς, όσο και ιστορικούς.
Τη μάχη έστω και εκ των υστέρων, την κέρδισαν αυτοί που αγωνίστηκαν, που κινητοποιήθηκαν, αυτοί που διεκδίκησαν. Το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχθηκε το δίκαιο των αιτημάτων τους και κήρυξε τον ιδιωτικό αυτό χώρο για λόγους αρχιτεκτονικούς, οικολογικούς και ιστορικούς όπως είπαμε, διατηρητέο. Μία απόφαση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να αξιοποιηθεί μελλοντικά από εμάς τους ίδιους.
Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι η διεκδίκηση του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ, όπως τη θέλουμε εμείς οι Υμηττιώτες, ως χώρο πρασίνου, ως Πάρκο για τους δημότες, μπορεί να ξεφύγει από τα μέχρι τώρα που δυστυχώς χαρακτηρίζουν τις υπεύθυνες Αρχές τα τελευταία είκοσι (20) χρόνια, αρκεί να υπάρξει η πολιτική επιλογή σε αυτή την κατεύθυνση.
Οι «Πολίτες σε Κίνηση» πιστεύουν ότι η διεκδίκηση του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ ως Πάρκο, αποτελεί την ύψιστη διεκδίκηση για τον Δήμο μας. Στην κατεύθυνση αυτή κινηθήκαμε και τον χρόνο που μας πέρασε. Αναδείξαμε το θέμα με φυλλάδια και αφίσες. Αναπτύξαμε αλληλογραφία τόσο με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όσο και με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Αρθρογραφήσαμε για το θέμα αυτό, τόσο στις εφημερίδες μας, όσο και στην εφημερίδα του Δήμου. Προωθήσαμε το ζήτημα σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες, όπως η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ». Επίσης, προτείναμε, στα πλαίσια του Επιχειρησιακού Προγράμματος του Δήμου, να διερευνηθεί το ενδεχόμενο χρηματοδότησης από κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το κυριότερο όμως, είναι ότι τηρήσαμε την υπόσχεση που είχαμε δώσει για το σχήμα μας, ότι δεν είμαστε ένα εκλογικό σχήμα, είμαστε μία Κίνηση Πολιτών που συνεχίζει να λειτουργεί, να αγωνίζεται και να διεκδικεί. Στην κατεύθυνση αυτή, η διεκδίκηση του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ ως Πάρκου, ως χώρου αναψυχής, μακριά από τη λογική της αγοράς και του κέρδους που μπαίνει πάνω από τους ανθρώπους, πέρα από τα σχέδια των συνεκμεταλλεύσεων και των εμπορικών χρήσεων και βέβαια, ενάντια στις επιδιώξεις των μεγαλοεργολάβων και των διαφόρων lobbies που διαθέτουν, είναι αυτό που θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
Μένει στο επόμενο διάστημα, να δούμε όλα αυτά τα ειπώθηκαν από κάποιους οι οποίοι κατέχουν τα ανάλογα πόστα, εάν μπορούν να αξιοποιηθούν, αν θα υπάρξουν συγκεκριμένες προτάσεις στην κατεύθυνση αυτή, αν θα φτιαχτούν οι όποιες συνεργασίες, οι όποιες Επιτροπές, εάν μπορούμε πραγματικά να βρεθούμε με ευθύνη κάποιων, ή θα ξαναβρεθούμε πάλι σε ένα χρόνο για να ξαναμιλάμε τα ίδια ακριβώς.
Σας ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Η καΜυρτώ Παπακώστα από τις «Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις». Και θα κλείσουμε με τις Παρατάξεις του Δήμου Υμηττού με τον κ.Αθανασόπουλο, πριν δώσουμε τον λόγο στον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ., τον κ.Κάλτσα.
Μ.ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ: Φίλες και φίλοι, καλημέρα. Η συζήτηση για το τι μέλλει γενέσθαι μετά την απομάκρυνση του εργοστασίου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ από τον Υμηττό, δεν είναι μόνο τοπικού ενδιαφέροντος και συνδέεται υποχρεωτικά με το πώς αντιμετωπίζει συνολικά το κεφάλαιο, η Κυβέρνηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση, το ζήτημα των ελεύθερων χώρων.
Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, το οικιστικό περιβάλλον έχει προ πολλού υπερκορεστεί. Παρ΄ όλα αυτά, η τσιμεντοποίησή του συνεχίζεται με ραγδαίους ρυθμούς, οδηγώντας σε ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση τη ζωή των κατοίκων. Ειδικά μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού που μας στέρησαν την Πάρνηθα, έναν από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου, οι όροι διαβίωσης γίνονται απελπιστικοί. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η ανάγκη δημιουργίας νέων πνευμόνων πρασίνου είναι επιτακτική.
Οι κυβερνώντες όμως, έχουν αντίθετη άποψη. Γι αυτούς, πρωταρχικό ζήτημα είναι η κερδοφορία και έχουν επιλέξει συνειδητά τα τελευταία χρόνια, τον τομέα της γης για την ανάπτυξη νέων επενδύσεων, για τη συσσώρευση παραπάνω πλούτου για το κεφάλαιο, αδιαφορώντας για την τύχη των 5 εκατομμυρίων κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα σχέδια για την επέκταση της Αττικής Οδού στον Νοτιοανατολικό άξονα του Υμηττού, δηλαδή μέσα από τη Β΄ Ζώνη Προστασίας του Υμηττού. Αναφέρουμε τις προθέσεις για τη δημιουργία μίας νέας πόλης στον χώρο του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού, κατ΄ όνομα μόνο Μητροπολιτικού Πάρκου. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε επίσης τον Ελαιώνα, του Γουδή και άλλες περιπτώσεις.
Είναι προφανές πως η απομάκρυνση της ΠΥΡΚΑΛ απελευθερώνει μία διόλου ευκαταφρόνητη έκταση, περίπου 180 στρεμμάτων, σε πολύ προνομιακή θέση, μόλις λίγων χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας. Εν ολίγοις, αποτελεί ένα «φιλέτο». Αυτό το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά, γι αυτό και δεν στεκόμαστε όλοι από την ίδια πλευρά, διότι τα συμφέροντά μας είναι αντικρουόμενα. Άλλα τα συμφέροντα της Διοίκησης του εργοστασίου, άλλα των κατοίκων. Με ερώτημα: σε ποια πλευρά θα ταχθεί επί της ουσίας και όχι στα λόγια, η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Ας γίνουμε όμως πιο συγκεκριμένοι. Η Διοίκηση του εργοστασίου έχει δηλώσει ξεκάθαρα εδώ και ενάμιση χρόνο, σε αυτή την ίδια αίθουσα, πως σκοπεύει να αξιοποιήσει το ακίνητο για να χρηματοδοτήσει το κόστος της μετεγκατάστασής της. Αυτό που αφήνει υπό διαπραγμάτευση, είναι το ποσοστό της έκτασης που θα οικοδομήσει για εκμετάλλευση.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινάει το ρήγμα. Για εμάς, είναι ξεκάθαρο πως ο χώρος δεν ανήκει σε καμία Διοίκηση του εργοστασίου. Ο χώρος ανήκει δικαιωματικά στους κατοίκους της περιοχής. Αυτοί είναι που δεκαετίες τώρα υποφέρουν από τη λειτουργία του. Η δική τους η ζωή είναι υποβαθμισμένη, γι αυτό και δεκαετίες τώρα παλεύουν για την απομάκρυνσή του.
Εμείς πιστεύουμε πως πρέπει να είναι αδιάφορο για τους κατοίκους το ιδιοκτησιακό καθεστώς της επίμαχης έκτασης, το αν και κατά πόσο είναι υποθηκευμένη, το δαιδαλώδες καθεστώς λειτουργίας της επιχείρησης, τα ενδεχόμενα κόστη αποζημιώσεων και απαλλοτριώσεων, πρέπει να αφορούν και να αναληφθούν κεντρικά από το κράτος, χωρίς καμία επιβάρυνση Δήμου και δημοτών.
Για τους κατοίκους ένα μόνο θέμα υπάρχει: η απόδοση ολόκληρου του χώρου, ελεύθερου βαρών στους κατοίκους, με διαχειριστή και υπεύθυνο τον Δήμο, για αποκλειστική χρήση Πάρκου, χωρίς καμία δυνατότητα δόμησης εντός του χώρου και χωρίς καμία εμπορική χρήση. Και εδώ έρχεται ο καθοριστικός ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Θα ταχθεί με την πλευρά των δικαιωμάτων των κατοίκων, διεκδικώντας από το κράτος την απόδοση του χώρου, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ή θα μπει σε μία διαδικασία διαπραγματεύσεων για την τακτοποίηση νομικίστικων εκκρεμοτήτων και διαχείρισης οικονομικών απαιτήσεων; Θα αντιμετωπίσει δηλαδή το θέμα της απόκτησης του χώρου σαν αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα, ή με όρους ανταποδοτικότητας;
Στην πρώτη περίπτωση, θα μας βρει στο πλάι της. Στη δεύτερη, απέναντί της. Γιατί οι κάτοικοι δεν έχουμε κανένα λόγο να συναινούμε με λογικές αναζήτησης πόρων για τη χρηματοδότηση είτε των οικονομικών διεκδικήσεων της επιχείρησης, είτε ακόμη για την υλοποίηση του Πάρκου. Πολύ απλά, δεν ανεχόμαστε να πληρώνουμε ξανά και ξανά για ό,τι μας ανήκει.
Για εμάς, τις «Λαϊκές Αγωνιστικές Κινήσεις» είναι σαφές πως ο μοναδικός εγγυητής για να γίνει ο χώρος του πρώην εργοστασίου της ΠΥΡΚΑΛ πραγματική ανάσα ζωής, είναι ο ίδιος ο λαός της περιοχής, μέσα από την αυτοοργάνωσή του, από τη συντεταγμένη του πάλη, μπορεί να διεκδικήσει και να κερδίσει και όχι δια αντιπροσώπευσης ή μέσω ανέξοδων δημοψηφισμάτων. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Και ελπίζουμε πως η σημερινή συζήτηση μπορεί να αποτελέσει μία συμβολή στην κατεύθυνση της συμπόρευσης όσων έχουν μία τέτοια λογική.
Ευχαριστώ πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Και εμείς ευχαριστούμε.
Και με τον κ.Αθανασόπουλο, θα κλείσει ο κύκλος των Παρατάξεων.
Κ.ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Αγαπητοί φίλοι και φίλες, ερχόμενος εδώ σήμερα, λυπάμαι για κάτι: πριν δέκα έξι (16) μήνες στην ίδια αίθουσα, κουβεντιάσαμε όλοι και μιλήσαμε για την ΠΥΡΚΑΛ. Τότε είχαμε την τύχη να είναι παρόντες και οι της ΠΥΡΚΑΛ, να εκφράσουν την άποψή τους και μάλιστα μας είχαν πει εμμέσως, πλην σαφώς: «Σας αρέσει – δεν σας αρέσει, η εταιρεία θα εφαρμόσει μία από τις τρεις (3) προτάσεις». Αυτό μας είχαν πει. Και μας είχαν πει ακόμη: «Εάν θέλετε να ενημερωθείτε περισσότερο για τις προτάσεις, είμαστε ανοιχτοί». Δέκα έξι (16) μήνες, αυτός που πρέπει να κινητοποιήσει αυτές τις επαφές, ο άρχοντας του τόπου, δυστυχώς, δέκα έξι (16) μήνες, ούτε μία επαφή. Ούτε μία προσπάθεια!
Σήμερα τουλάχιστον, εδώ μέσα, οφείλαμε να ξέρουμε το πλήρες κείμενο των τότε προτάσεων, τι δεσμεύεται η ΠΥΡΚΑΛ και πού δέχεται, ας πούμε, παζάρι σε αυτή την ιστορία και τι μπορούμε να κάνουμε. Δυστυχώς, από αυτά δεν έγινε τίποτα. Σήμερα, ξαναείμαστε εδώ. Τότε είχαμε πει ότι αυτή η συνάντηση, στις 24 Σεπτεμβρίου του 2006 είναι η αρχή της κουβέντας για το αύριο. Τελικά ήταν μία προεκλογική συνάντηση όλων των Παρατάξεων και τίποτα παραπέρα.
Δήμαρχε, οφείλατε και νομίζω οφείλετε από εδώ και πέρα και έχετε και ευθύνη, διότι αφήσατε έναν χρόνο να φύγει, χωρίς να ασχοληθείτε με το κύριο θέμα που απασχολεί τον Υμηττό τα τελευταία τριάντα (30) χρόνια, πενήντα (50) χρόνια (δεν έχει σημασία). Αυτό σημαίνει ότι κάπου τα προβλήματα μείζονος σημασίας του τόπου, ή δεν τα αξιολογείτε σωστά, ή τα αξιολογείτε ελλιπέστατα, ή δεν σας αφορούν, ή έχετε άλλες λύσεις τις οποίες δεν τις λέτε.
Εγώ περίμενα να ακούσω σήμερα, διότι σήμερα η λύση δεν είναι αυτό που λέμε: «Να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ». Όλοι το θέλουμε. Το πώς! Και το είπα και πέρυσι και το λέω και τώρα: μονόπλευρη λύση από εμάς δεν πρόκειται να γίνει, είτε μας αρέσει – είτε δεν μας αρέσει. Είναι θέμα ρεαλιστικό η ΠΥΡΚΑΛ. Εμείς θέλουμε, αυτοί έχουν, άρα πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή του προβλήματος.
Και επειδή τα πράγματα, από ό,τι ξέρετε, με τα θέματα του περιβάλλοντος είναι πάρα πολύ λεπτά και πολλά από αυτά δυστυχώς λύνονται απουσία των πολιτών, γνωρίζουμε πώς γίνονται οι αποχαρακτηρισμοί των εκτάσεων και δυστυχώς, στην Ελλάδα αποχαρακτηρισμό δεν κάνει ένας φορέας. Κάνουν πολλοί. Θα ξυπνήσουμε μία ωραία πρωία και μπορεί να κουβεντιάζουμε με το Υπουργείο και ο αποχαρακτηρισμός να έχει γίνει από κάποια Περιφέρεια.
Πιστεύω και θα λέω: η λύση είναι μία και μοναδική. Θα έχουμε πλήρη μελέτη και τεκμηριωμένη, πειστική πρόταση. Και αυτό έπρεπε να έχει γίνει ένα χρόνο, με την Επιτροπή που είχαμε πει τότε να γίνει –που δυστυχώς δεν έγινε και αυτό σημαίνει πολλά– για να μπορούμε να μιλάμε ανοιχτά και με τους φορείς της ΠΥΡΚΑΛ και με τους πολίτες και με την Κυβέρνηση και με τους πάντες.
Και θα το ξαναπώ: μονόπλευρη λύση σήμερα δεν είναι δυνατόν. Το δυστύχημα είναι ότι σήμερα δεν έχουμε εδώ την άποψη της ΠΥΡΚΑΛ, δεν ξέρω γιατί. Ίσως οι άνθρωποι να μην τους ενδιέφερε και να έχουν αποφασίσει. Δεν ξέρω αν έχει τίποτα πληροφορίες ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Υ. Γεγονός είναι πάντως, ότι επειδή ο Φ.Ο.Υ. πήρε μία πρωτοβουλία, σαν Πολιτιστικός Σύλλογος και τον συγχαίρω γι αυτό το θέμα, είναι μία ευαισθητοποίηση στην τοπική κοινωνία.
Θα πω και πάλι ότι Δήμαρχε, από αύριο το πρωί, έχετε τεράστια ευθύνη και οφείλετε να κινήσετε το θέμα σε όλα τα επίπεδα, διότι το πρόβλημα της ΠΥΡΚΑΛ, εάν μείνει, όπως έγινε την άλλη φορά με την Ελληνική Βουλή που πέρασαν Νόμο για τα γνωστά γεγονότα που ξέρουμε, αύριο το πρωί μπορεί να ξυπνήσουμε και να δούμε κάτι τελείως διαφορετικό και μη αναμενόμενο και τότε δυστυχώς, θα είναι αργά.
Ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Και εμείς ευχαριστούμε.
Έκλεισε ο κύκλος των Παρατάξεων. Οι φορείς έχουν τον λόγο και βεβαίως ο διοργανωτής αυτής της εκδήλωσης, ο Φ.Ο.Υ. με τον κ.Γιάννη Κάλτσα τον Πρόεδρό του.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι, είναι χαρά μας που η εφετινή εκδήλωση, η εφετινή συζήτηση που οργανώσαμε, είναι σαφώς μεγαλύτερη σε συμμετοχή κόσμου από την περυσινή. Όμως δεν αρκεί. Είναι ένα πρόβλημα που αφορά ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της πόλης.
Πριν ξεκινήσω, κάποιες σημειώσεις για όσα έχουμε πει μέχρι τώρα και έχουν διατυπωθεί κάποια πράγματα και δεν μπορούσα να τα είχα υπολογίσει. Δεν είναι απαντήσεις, είναι διευκρινίσεις. Υπάρχει ένα ζήτημα: η νομιμοποίηση του Κλειστού. Υπάρχει άλλο ζήτημα: το θέμα του Κέντρου Υγείας. Έχουμε πολλά θέματα στη μέση. Πρέπει να ξέρουμε ένα πράγμα, ότι είναι προς τιμή των Δημάρχων μέχρι σήμερα, που δεν υπέγραψαν, όπως τους ζήτησε τότε η ΠΥΡΚΑΛ, παραχωρητήριο.
Δεν αναγνωρίζουμε κομμάτι ιδιοκτησίας στην ΠΥΡΚΑΛ. Είναι αδιευκρίνιστη η περιουσία. Μας έχει απαγορέψει, όπως λένε, ο Νόμος της συγχώνευσης της ΕΒΟ με την ΠΥΡΚΑΛ σε Εταιρεία Αμυντικών Συστημάτων, να κάνουμε έλεγχο τίτλων. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό στην ουσία όμως μας εμποδίζει πραγματικά.
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Δεν ζητούσαν παραχωρητήριο. Χρησιδάνειο ζητούσαν να υπογράψουμε.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Δεν ξέρω. Ίσως να είναι ακόμα χειρότερο.
Δεύτερο, για να μη λέμε και την ονομάζουμε διαρκώς, γιατί είναι υποθηκευμένη περιουσία, τα δάνεια αυτά δόθηκαν από Τράπεζες κρατικών συμφερόντων σε κρατική επιχείρηση. Μάλιστα, ο τελευταίος δανεισμός της ΠΥΡΚΑΛ έχει γίνει με Φ.Ε.Κ., όπου ανέλαβε το Ελληνικό Δημόσιο εγγυητής του δανεισμού της ΠΥΡΚΑΛ. Κάτι λέει και αυτό. Δεν είναι μία απλή Ανώνυμη Εταιρεία, είναι μία εταιρεία καθαρά κρατική, με μία περιουσία που ανήκει στο σύνολο του Ελληνικού λαού και όχι σε κάποια ιδιωτικά συμφέροντα.
Πάμε παραπέρα. Για όλους εμάς, εδώ στο Φ.Ο.Υ. που είμαστε ενεργοί πολίτες, που αγαπάμε και ενδιαφερόμαστε για την πόλη μας, που έχουμε πράσινη αντίληψη για την αισθητική του τοπίου, δεν μπορεί το πρώτο θέμα της πόλης, η έκταση των 185 περίπου στρεμμάτων που περικλείεται από έναν μαντρότοιχο, να μην μας απασχολεί!
Να κάνουμε σαφή ορισμένα πράγματα ως προς τις σκέψεις μας: είναι βέβαιο ότι δεν επιθυμούμε ένα εργοστάσιο που περικλείει κινδύνους μέσα στην πόλη μας. Μία αμυντική βιομηχανία, χρήσιμη όμως για τα συμφέροντα της πατρίδας μας, πρέπει να αναπτυχθεί σε κατάλληλο χώρο και να είναι δημόσια. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτή να είναι διασφαλισμένοι εργασιακά. Αυτά για εμάς, είναι αδιαπραγμάτευτα. Όμως και η υγεία μας, η αισθητική του τοπίου, το μεγάλωμα των παιδιών μας μέσα σε κατάλληλες και ανθρώπινες συνθήκες, με τόπους παιχνιδιού, αναψυχής και άθλησης, είναι επίσης αδιαπραγμάτευτα.
Έχουν καταστρέψει το Αττικό τοπίο με τσιμέντο και φωτιά. Τα παιδιά μας μεγαλώνουν με ελάχιστους Παιδότοπους και Παιδικές Χαρές. Μία μάντρα εκατοντάδων μέτρων κρατάει μία πολύτιμη για την ανάσα μας και τη ζωή μας έκταση, μία μάντρα με δεκάδες σταθμευμένα φορτηγά και βαριά οχήματα. Μέσα, λένε, είναι η περιουσία μίας Ανώνυμης Εταιρείας, μία εταιρεία που η Βουλή της έδωσε περιουσία χωρίς κανέναν έλεγχο, μία εταιρεία κρατική που αναμένει –και εδώ είναι το νέο εν δυνάμει– το χωράφι να γίνει αξιοποιήσιμος χώρος, ας πούμε, με τα σύμφωνα Σύμπραξης Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και με τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα και να εμφανιστεί με άλλα οικονομικά δεδομένα.
Δεξιά είναι η περυσινή συζήτηση. Αριστερά μας είναι ο σχολιασμός από τις οικονομικές εφημερίδες κυρίως, του τι μας αναμένει ενδεχομένως στο θέμα της ΠΥΡΚΑΛ. Και στο βάθος, είναι οι φωτογραφίες που τράβηξε η μελετητική ομάδα του 9ου εξαμήνου της Σχολής του Πανεπιστημίου της Αθήνας, που για πρώτη φορά ο Υμηττός μπορεί να δει τα διατηρητέα κτίρια που είναι μέσα στην ΠΥΡΚΑΛ, είναι μερικά από αυτά εκεί που βλέπετε και τα οποία είναι διατηρητέα.
Συνεχίζουμε. Με τα νέα Λογιστικά Πρότυπα λοιπόν, πρέπει να εμφανιστεί η Ε.Α.Σ. με νέα και άλλα οικονομικά δεδομένα. Οι υποθήκες δεν είναι επιχείρημα. Οι δανεισμοί γίνονταν ελέω κράτους και ειδικά οι τελευταίοι με την εγγύησή του. Η διαβούλευση, αν πρέπει να γίνει, για να μην ψάχνουμε για χρυσές τομές, είναι με την ίδια την Κυβέρνηση. Το θέμα είναι ευθέως πολιτικό, είναι θέμα καθαρά πολιτικής βούλησης.
Το ερώτημα που υπάρχει μετέωρο χρόνια τώρα, είναι αν ο Δήμος διεκδικεί την έκταση, κάνει έρευνα για τίτλους ιδιοκτησίας και αυθαίρετα κτίσματα. Οι Παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου τι λένε και τι κάνουν πάνω σε αυτά. Βλέπουμε γύρω μας Δήμους αγκαλιά με τους φορείς και τους δημότες τους, να δίνουν έναν αγώνα για το πρώην Αεροδρόμιο, για εκτάσεις πρασίνου. Εμείς τι θα κάνουμε; Μπορεί να ακουγόμαστε ίσως και δυσάρεστα. Όμως πρέπει να γινόμαστε όλοι πραγματικοί. Πώς θα γίνει πνεύμονας ζωής; Το Δημόσιο, με την όποια Κυβέρνηση, πρέπει να σκεφθεί πιο πράσινα από ποτέ, αφού έχει καταστραφεί το Αττικό τοπίο; Είναι πολιτικό ζήτημα.
Εμείς εδώ, με τη δική μας αυτογνωσία, πρέπει να πούμε ότι ο Υμηττός έχει ακόμα γειτονιές, ο Υμηττός μπορεί να έχει πολύ περισσότερο πράσινο, ειδικά μέσα σε αυτή την έκταση μπορεί να υπάρξει –ας μου επιτραπεί ο όρος– μια βαριά βιομηχανία οξυγόνου. Το έχουμε ανάγκη όλοι.
Νοιαζόμαστε για το σήμερα και το αύριο του τόπου μας, την ομορφιά του τοπίου, τον σεβασμό στο περιβάλλον, τη συνύπαρξη στη φύση, για την αισθητική και την καλύτερη λειτουργία της πόλης. Να ζωντανέψουμε ακόμα πιο πολύ τις γειτονιές μας, με ενδιαφέρον, συμμετοχή, συνεισφορά, συναπόφαση, έλεγχο. Αυτά ζητάμε. Να γαλουχήσουμε τις νεότερες γενιές στις αξίες του αθλητισμού και του πολιτισμού, στις αξίες της ανθρωπιάς, της αγάπης στην πατρίδα, του σεβασμού στη διαφορετικότητα. Να γνωρίζουμε στα παιδιά μας τους χώρους του αθλητισμού και του πολιτισμού. Να τους γεμίζουν με τις δραστηριότητές τους. Να διεκδικούμε και να απαιτούμε αυτοί οι χώροι να γίνονται καλύτεροι και περισσότεροι. Μόνον έτσι μπορούν τα παιδιά μας να λένε πάντα: «Όχι στα ναρκωτικά, στον αλκοολισμό» και κάθε τι που υπονομεύει την υγεία και την αξιοπρέπειά τους.
Πρέπει να δούμε το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του Υμηττού. Είναι το γνωστό Φ.Ε.Κ. που όλοι λέμε. Μέσα σε αυτό, αν δίνει λύσεις για τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων. Θέλουμε χώρους που θα ανήκουν στην κοινωνία και όχι χώρους παραδομένους σε κερδοσκοπικά συμφέροντα. Αν αυτό μας πουν ότι έχει κόστος, η απάντηση είναι απλή: το κέρδος είναι τεράστιο, πολύ μεγαλύτερο. Είναι μία επένδυση σε αξίες, όπως αυτές της ανθρωπιάς, του πολιτισμού, του αθλητισμού. Για κάποιους, αυτά μπορεί να ακούγονται ξένα, δεν περιλαμβάνονται στους γνωστούς δείκτες. Για εμάς, είναι όραμα και ελπίδα, γιατί η ζωή μας αξίζει. Δεν κοστίζει. Σε εμάς κοστίζουν τα συμφέροντά τους.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ.
Είναι 12:55΄ και ελπίζω μέχρι τις 14:00΄ να έχουμε χρόνο ικανό να μιλήσουν όλοι όσοι θέλουν να πάρουν τον λόγο. Κατ΄ αρχήν ο λόγος ανήκει στους φορείς αυτής της πόλης. Ξεκινάμε τιμής ένεκεν με την καΈφη Λεντάκη. Δεν έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον οι υπόλοιποι φορείς εδώ, που αναφέρονται από την πόλη, παρά μόνο κάποιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι, οι οποίοι αν κάποιος φορέας δεν θέλει να πάρει τον λόγο, θα είναι αμέσως μετά, στη συνέχεια.
Ε.ΛΕΝΤΑΚΗ: Αρχικά θέλω να πω ότι είναι εποικοδομητικές και πάρα πολύ χρήσιμες αυτές οι συγκεντρώσεις και αξίζουν συγχαρητήρια στον διοργανωτή φορέα τον Φ.Ο.Υ. ο οποίος προς τιμήν του, ανακτά την παλιά αξιόπιστη και ιστορική φυσιογνωμία του.
Θέλω να πω ότι η έκκληση του κ.Σηφάκη έγινε αποδεκτή άμεσα, αλλά δεν εφαρμόστηκε. Το αντιπολιτευτικό κλίμα και οι αντιπολιτευτικοί τόνοι που υψώθηκαν αρκετά, μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι είναι συμβατοί στο Δημοτικό Συμβούλιο, γιατί συνήθως συμβαίνουν αυτά, αλλά σε έναν ουδέτερο χώρο, όπως είναι ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού, οι τόνοι έπρεπε να είναι ήπιοι και διαλλακτικοί, γιατί το ζήτημα αυτό μας ενώνει, δεν μας χωρίζει.
Ο καθένας πρέπει να κάνει τις επισημάνσεις του και να δώσει τις προτάσεις του. Και επίσης δεν δέχομαι προσωπικά οποιονδήποτε είναι επικεφαλής Δημοτικής Παράταξης, να αποποιείται τη δική του ευθύνη ως προς τον σχεδιασμό και την υποβολή προτάσεων και να λέει ότι κάποιος είναι Διοίκηση και οφείλει όλα εκείνος να τα κάνει. Αυτό, ως προς το κλίμα που επικράτησε σήμερα.
Θέλω να θυμίσω, ή να προσθέσω σε αυτά που ακούστηκαν και για την ιστορία του πράγματος, με την έννοια ότι η ΠΥΡΚΑΛ συνέβαλε στην κοινωνική προστασία αν θέλετε, ή απέκτησε μία κοινωνική διάσταση πολύ ξεκάθαρη επί Δημαρχίας Ανδρέα Λεντάκη και δεν ήταν –επειδή το θυμάμαι πολύ καλά– μόνο το Κλειστό Γυμναστήριο που δεν ξέρω για ποιον λόγο δεν έχει αυτά τα νόμιμα χαρτιά της ιδιοκτησίας του Δήμου, δεν ήμουν καν Δημοτική Σύμβουλος, αλλά ξέρω πολύ καλά και θα θυμίσω ότι έκανε τότε, επί Λεντάκη, αρκετά πράγματα, γιατί την είχε υποχρεώσει φυσικά ο Λεντάκης να κάνει. Και δεν το λέω μόνο για την ιστορία του πράγματος, αλλά για να δώσω και μία κατεύθυνση (ερωτηματικό) αν και τώρα θα μπορούσε να συμβάλλει η ΠΥΡΚΑΛ και να δούμε να την υποχρεώσουμε να έχει μία συμμετοχή στα κοινωνικά πράγματα, ή στα κοινωνικά προγράμματα που ενδεχομένως θα μπορούσε ο Υμηττός να της προτείνει.
Να θυμίσω λοιπόν, ότι είχε κάνει έναν Νηπιακό Σταθμό για τις εργαζόμενες μητέρες βεβαίως της ΠΥΡΚΑΛ, αλλά ο Δήμος την είχε υποχρεώσει να παίρνει ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων μητέρων από την κοινότητα του Υμηττού. Επίσης είχε κάνει ένα Super Market και εκεί ήταν βεβαίως τιμές κόστους και είχαν δικαίωμα οι εργαζόμενοι της ΠΥΡΚΑΛ αλλά και ένα μεγάλο ποσοστό επίσης των δημοτών του Υμηττού να πηγαίνουν και να ψωνίζουν σε τιμές κόστους. Πάντοτε και κάθε καλοκαίρι, όταν ο Λεντάκης θέσπισε τα Φεστιβάλ Λόγου και Τέχνης, έδινε ένα μεγάλο ποσοστό χορηγίας σε όλα τα Φεστιβάλ αυτά. Και άλλα που προφανώς εγώ δεν θυμάμαι και θα μπορούσε ο Λεντάκης να μας τα θυμίσει, αλλά δυστυχώς δεν είναι εδώ.
Θα πω όμως ακόμα ότι ο Ανδρέας Λεντάκης είχε μπει στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΥΡΚΑΛ και μπόρεσε και έκανε όλα αυτά τα πράγματα και τους πίεζε κιόλας στην κατεύθυνση αυτή της κοινωνικής πολιτικής που είχε μεγάλο όφελος για τον Δήμο. Η ΠΥΡΚΑΛ παραμένει ακόμα κρατική επιχείρηση. Θέλω να πω, ας μην κοιτάμε μόνο το τελικό ζητούμενο που είναι για εμάς η μετεγκατάστασή της και η αξιοποίηση των πολλών αυτών στρεμμάτων. Και τώρα που παραμένει και είναι μία επιχείρηση μέσα στο κέντρο του Δήμου Υμηττού, θα μπορούσαμε να έχουμε οφέλη περισσότερα ίσως από τα έσοδα τα οποία καταχωρούνται κάθε φορά στον απολογισμό του Δημοτικού Συμβουλίου. Δηλαδή και η κατεύθυνση αυτή δεν είναι αμελητέα, να μπορέσουμε να τη βάλουμε να συμβάλλει σε πράγματα που θα ωφελούσαν κοινωνικά τον Δήμο, τους δημότες δηλαδή, τους πολίτες αυτής της περιοχής. Ένα είναι αυτό.
Το άλλο, που ειπώθηκε, αλλά θέλω να δώσω έμφαση σε αυτό, πραγματικά εδώ έχει περιγραφεί το ζήτημα σε όλες του τις διαστάσεις. Έχουν επισημανθεί πράγματα και τρόποι αντιμετώπισής του, ωστόσο αυτό που ακούστηκε –δεν θυμάμαι ποιος ήταν, ποιας Παράταξης εκπρόσωπος– ωστόσο είπε και πιστεύω ότι αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθηθεί, η ανάδειξη του προβλήματος δεν γίνεται μόνο μέσα από τέτοιες συγκεντρώσεις.
Το τριήμερο που έγινε στο Ελληνικό και αναδείχθηκε το πρόβλημα σε όλη του τη διάσταση και έγινε γνωστό και μπήκε στον Τύπο, μπήκε και στην Τηλεόραση, γενικότερα ακούστηκε και είναι δύσκολο, αν και τίποτα δεν είναι δύσκολο πλέον στην εποχή μας, είναι δύσκολο ωστόσο να κάνουν ό,τι έχουν κατά νου, χωρίς να λάβουν υπ΄ όψη τους τη μαζικότητα των πολιτών. Το είδαμε στο Ελληνικό, είδαμε τους τρόπους που το αντιμετωπίζουν και αυτό θα πρέπει να ακολουθηθεί και εδώ. Δηλαδή, ένα τριήμερο εκδηλώσεων με panel ομιλητών και Πανεπιστημιακούς και τους Δημάρχους των όμορων Δήμων, που πιστεύω ότι επίσης πρέπει να γίνει ένα Συντονιστικό Όργανο που θα εκπροσωπείται από τους Δημάρχους των όμορων Δήμων, διότι ανήκει μεν στον Υμηττό ο χώρος της ΠΥΡΚΑΛ, αλλά θα ωφελήσει πολλαπλά όλους τους γειτονικούς Δήμους. Αυτό λοιπόν, πιστεύω ότι είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε. Είναι ο τρόπος ανάδειξης του προβλήματος και όχι μόνο ανάδειξής του στους κατοίκους εδώ του Υμηττού, αλλά ολόκληρου του Λεκανοπεδίου.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Θα σας παρακαλέσουμε να συντομεύετε. Έχουμε υπερβεί κατά πολύ τον χρόνο.
Ε.ΛΕΝΤΑΚΗ: Δεν έχω τίποτα άλλο τουλάχιστον σημαντικό να πω.
Ωστόσο, πιστεύω ότι αυτό που βοηθάει τον κάθε διεκδικητικό αγώνα, είναι η μαζικότητα και η διεκδίκηση από όλους τους πολίτες του. Έτσι λοιπόν, είναι ένα πολύ καλό δείγμα αυτό που έγινε σήμερα εδώ και πρέπει να ακολουθηθεί μία πορεία συντονισμένων προσπαθειών και κινήσεων, μέσα από Συντονιστικά Όργανα. Επιμένω ότι πρέπει να γίνει αυτή η Επιτροπή των Δημάρχων των όμορων Δήμων και να ακολουθήσουν και οι Συντονιστικές Επιτροπές των πολιτών και των φορέων.
Ευχαριστώ πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Και εμείς ευχαριστούμε.
Έχουν γραφτεί ως τώρα, ως ομιλητές ο κ.Βγόντζας, ο κ.Ιωαννίδης και ο κ.Χάλαρης. Θα παρακαλέσω, όποιοι άλλοι θέλουν να γραφτούν, φορείς, να δηλώσουν το όνομά τους στη Γραμματεία του Φ.Ο.Υ. που είναι στην είσοδο της αίθουσας. Τον λόγο έχει ο κ.Βασσάλος από το Τοπικό Παράρτημα της Εθνικής Αντίστασης.
Μ.ΒΑΣΣΑΛΟΣ: Κυρία Πρόεδρε της συνέλευσης, κύριε Πρόεδρε του Φ.Ο.Υ., κύριε Δήμαρχε, κύριοι εκπρόσωποι των Δημοτικών Παρατάξεων και κοινωνικών φορέων της πόλης μας, φίλοι συνδημότες που συμμετέχετε στη σημερινή μας εκδήλωση, θα προσπαθήσουμε να μείνουμε έξω από τις μεταξύ των Δημοτικών Παρατάξεων Κοινοβουλευτικού τύπου αντιπαραθέσεις και να μην παρασυρθούμε από οραματικές προθέσεις.
Το Παράρτημα Υμηττού της Π.Ε.Α.Ε.Α., τοποθετούμενο πάνω στον προβληματισμό της σημερινής μας εκδήλωσης, πιστεύει πως ο αγώνας της κοινωνίας του Υμηττού για τη θεσμική κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα του γηπέδου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ και αποτροπή της εμπορευματοποίησής του και την ανάπτυξή του σε χώρο πρασίνου και πολιτισμού, δεν είναι πρόβλημα δημοσίων σχέσεων, ούτε φιλικών διευθετήσεων. Είναι πρόβλημα ακραιφνώς πολιτικό με πιθανές νομικές προεκτάσεις. Γι αυτό, για να έχει ο αγώνας μας ελπίδες επιτυχίας, ο αγώνας θα πρέπει να δοθεί σε πολιτικό και νομικό επίπεδο, θα πρέπει δηλαδή να αναληφθούν πολιτικές και νομικές πρωτοβουλίες. Πρωτοβουλίες τολμηρές, αλλά και καλά μελετημένες, αλληλοδιάδοχες και όχι αποσπασματικές, που να μην αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού.
Οι καιροί δεν περιμένουν. Αντίθετα, απαιτούν εγρήγορση και ανησυχία. Αύριο, ίσως να είναι αργά και την ευθύνη για την όποια καθυστέρηση ανάληψης των ενδεδειγμένων τολμηρών πρωτοβουλιών, θα έχουν όσοι ολιγωρήσουν είτε από ιδιοτέλεια, είτε από κεκτημένη ακινησία, είτε από αδιαφορία. Δεν επιτρέπονται δισταγμοί. Ίσως απαιτηθεί να συγκρουστούμε με την εξουσία, ή και να αντιπαρατεθούμε ακόμα και με φίλους, αλλά αν δεν σπάσουμε αυγά, δεν μπορούμε να φτιάξουμε ομελέτα.
Με αυτές τις σκέψεις, το Παράρτημά μας, σε μία προσπάθεια εξόδου από την κατάσταση αδρανείας που βρίσκεται η κοινωνία του Υμηττού, καταθέτει στο Προεδρείο της συνέλευσης μία δέσμη προτάσεων που συνοψίζονται σε δέκα αλληλοδιάδοχες πρωτοβουλίες – ενέργειες και πράξεις που απαιτούνται κατά τη γνώμη μας, για να έχει επιτυχή έκβαση ο αγώνας μας. Έναν μπούσουλα πορείας δηλαδή, που να αποτρέπει αμηχανίες, ταλαντεύσεις, ή και ξεστρατίσματα. Προτείνουμε λοιπόν:
► Ως εναρκτήρια πρωτοβουλία της πρώτης προπαρασκευαστικής φάσης των διεκδικητικών μας προσπαθειών, την έκδοση από μέρους του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης μας, τριών ταυτόχρονων αποφάσεων:
1. Μία απόφαση – διακήρυξη, με την οποία η Δημοτική Αρχή στο σύνολό της, θα θέτει δημόσια και προς κάθε κατεύθυνση, την αδιαπραγμάτευτη διεκδίκηση της δια θεσμικής κατοχύρωσης του δημόσιου χαρακτήρα της έκτασης που κατέχει η Ε.Α.Σ. ως διάδοχο σχήμα της πρώην ΠΥΡΚΑΛ, την αποτροπή εμπορευματοποίησης ως προς τη χρήση γης και την απόδοσή της στους κατοίκους Υμηττού, μετά την προβλεπόμενη μετεγκατάσταση της εταιρείας.
2. Μία απόφαση – δήλωση, ότι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Υμηττού θα αντιταχθεί σε κάθε προσπάθεια ένταξης του γηπέδου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ στο Σχέδιο Πόλεως.
3. Και τέλος, μία τρίτη απόφαση – πρόταση προς το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. για τον χαρακτηρισμό του γηπέδου, μετά τη μετεγκατάσταση της εταιρείας, σε ελεύθερο χώρο πρασίνου, πολιτισμού και δημιουργικής ενασχόλησης των νέων της περιοχής μας.
Ευελπιστούμε, οι αποφάσεις αυτές, εφ΄ όσον ληφθούν, να είναι ομόφωνες. Σε αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει οι διαφωνούντες να εξηγήσουν επώνυμα και δημοσίως τους λόγους για τους οποίους δεν συνυπογράφουν. Ίσως τότε θα έρθει η ώρα να χωρίσει η ήρα από το σιτάρι.
► Δεύτερη προτεινόμενη πράξη: Επίσημη δήλωση του Δημάρχου μας, ότι αποδέχεται, στηρίζει και προσυπογράφει αυτές τις τρεις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου.
► Τρίτη προτεινόμενη ενέργεια: Από μέρους του Δήμου και των κατοίκων του, προσφυγής, αμφισβήτησης των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων της Ε.Α.Σ.
πάνω στο γήπεδο της πρώην ΠΥΡΚΑΛ.
► Τέταρτη προτεινόμενη ενέργεια: Άμεση συγκρότηση από τον Δήμαρχο, πέντε (5) τουλάχιστον Ομάδων Εργασίας που θα προεδρεύονται από τους καθ΄ ύλην Αντιδημάρχους:
- Μία διαπαραταξιακή Ομάδα Εργασίας στην οποία θα συμμετέχουν και δύο εκπρόσωποι των κοινωνικών και πολιτιστικών φορέων της πόλης, στην οποία να ανατεθεί: α) Η επεξεργασία προτάσεων για αποτελεσματικές δράσεις και ενέργειες για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και β) Ο προσδιορισμός των φορέων ή και προσώπων που θα πρέπει να επωμιστούν την προώθηση και υλοποίηση των προτεινόμενων δράσεων και ενεργειών.
- Μία δεύτερη Ομάδα Εργασίας από νομικούς, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, η οποία θα αναλάβει να διερευνήσει την ύπαρξη ή όχι επισημοποιημένων τίτλων με βάση τους οποίους η Ε.Α.Σ. κατέχει το διεκδικούμενο από τους κατοίκους του Υμηττού γήπεδο της πρώην ΠΥΡΚΑΛ.
- Μία τρίτη Ομάδα Εργασίας από αρχιτέκτονες, πολεοδόμους και περιβαλλοντολόγους η οποία σε συνεργασία με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και τις ασχολούμενες με το θέμα Πανεπιστημιακές Σχολές, θα πρέπει να επεξεργαστεί προτάσεις για την ανάπλαση και διαμόρφωση της διεκδικούμενης έκτασης, μετά τη μετεγκατάσταση της εταιρείας.
- Μία τέταρτη Ομάδα Εργασίας από οικονομοτεχνικούς μελετητές, η οποία θα πρέπει να συντάξει ένα προσχέδιο οικονομικοτεχνικής μελέτης ως προς το κόστος υλοποίησης των επιμέρους προτάσεων ανάπλασης και διαμόρφωσης του γηπέδου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ και να
προτείνει πιθανές πηγές χρηματοδότησης για την υλοποίηση του έργου.
- Μία πέμπτη, τέλος, Ομάδα Εργασίας από επικοινωνιολόγους, η οποία θα πρέπει να επεξεργαστεί μια αποτελεσματική μεθοδολογία για την προσέγγιση, ενημέρωση, ενεργοποίηση και αγωνιστική συμπαράταξη των κατοίκων του Υμηττού στις προσπάθειες της Δημοτικής Αρχής για την απόδοση σε αυτούς και τα παιδιά τους, του χώρου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ και ακόμη, να αναδείξει το πρόβλημα και πέρα από τα όρια του Υμηττού, ώστε να υποχρεωθούν οι αρμόδιες κρατικές Αρχές να τοποθετηθούν πάνω στο θέμα αυτό.
► Πέμπτη στη σειρά προτεινόμενη πράξη: Ολοκλήρωση της σύνταξης των επιμέρους προτάσεων των Ομάδων Εργασίας, εντός τακτής για την κάθε μία προθεσμίας και υποβολής τους στον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου.
► Έκτη προτεινόμενη πράξη: Αξιολόγηση από τον Δήμαρχο, τις επιμέρους Δημοτικές Παρατάξεις και τους ενεργούς κοινωνικούς φορείς της πόλης μας των προτάσεων των Ομάδων Εργασίας, με ενδεχόμενες παρατηρήσεις σχετικά με τη σκοπιμότητά τους και τη δυνατότητα υλοποίησής τους.
► Έβδομη προτεινόμενη συνολική ενέργεια: Μετουσίωση των προτάσεων των Ομάδων Εργασίας σε συνολική, ενιαία, διεκδικητική πρόταση της Δημοτικής Αρχής και των ενεργών κοινωνικών φορέων του Δήμου μας και τη δημοσίευσή της στις Δημοτικές και διαδημοτικές εφημερίδες, για την ενημέρωση των κατοίκων τόσο του Υμηττού, όσο και των όμορων Δήμων.
► Όγδοη προτεινόμενη πράξη: Αγωνιστική έκκληση – προτροπή του Δημάρχου μας προς τους κατοίκους του Υμηττού και τους Δημάρχους των όμορων Δήμων, να στηρίξουν δυναμικά και με αποφασιστικότητα τις προσπάθειές μας, για τη διάσωση του γηπέδου της πρώην ΠΥΡΚΑΛ από τη τσιμεντοποίηση και την ανάπλασή του σε χώρο πρασίνου, όαση ζωής, χαράς και πολιτισμού.
► Ένατη προτεινόμενη ενέργεια: Αποστολή της συνολικής διεκδικητικής πρότασής μας προς:
- Τη Διοίκηση της Ε.Α.Σ.
- Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
- Το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.
- Τα Πολιτικά Κόμματα.
- Την Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. και την Κ.Ε.Ν.Α.Ε.
- Τις Συνδικαλιστικές και Περιβαλλοντικές Οργανώσεις.
- Τους Βουλευτές της Β΄ Εκλογικής Περιφέρειας Αθηνών.
- Το Προεδρείο της Βουλής και όπου αλλού πρέπει.
- Τον Επίτροπο Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.Σταύρο Δήμα.
- Και τέλος, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (εφημερίδες, Ραδιοφωνικούς Σταθμούς και Τηλεοπτικούς Σταθμούς).
► Δέκατη και τελευταία προτεινόμενη πρόταση: Αναζήτηση ερεισμάτων υποστήριξης του αγώνα και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για την αγωνιστική κινητοποίηση των κατοίκων του Υμηττού.
Με τη δέκατη αυτή ενέργεια, ολοκληρώνεται μέσα σε τακτό χρονικό διάστημα η πρώτη φάση των διεκδικητικών μας προσπαθειών και σηματοδοτείται η έναρξη της δεύτερης αγωνιστικής φάσης του αγώνα μας. Τότε, ίσως θα πρέπει να τα ξαναπούμε.
Κυρίες και κύριοι, δεν θα ήθελα να εκληφθεί η παρέμβασή μου σαν μία συρραφή δασκαλίστικων υποδείξεων υπεροψίας κάποιου που παριστάνει τον «ξερόλα». Είναι έκκληση αγωνίας. Ας αναλάβουμε επιτέλους πρωτοβουλίες. Ας απαλλαγούμε από το φοβικό σύνδρομο της αδράνειας. Ας κάνουμε κάτι το ουσιαστικό, έστω και αυτά που προτείνει σήμερα η Π.Ε.Α.Ε.Α. Οι καιροί ου μενετοί.
Σας ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ξεφύγαμε λίγο από τον χρόνο μας, αλλά νομίζω ότι άξιζε τον κόπο. Θα ζητήσουμε την κατανόηση από τους επόμενους ομιλητές.
Έχει ζητήσει να κάνει παρέμβαση ο Αθλητικός Όμιλος ΑΜΥΝΤΑΣ και θα μιλήσει ο κ.Χριστοφής. Ακολουθεί ο κ.Τσιμπούκογλου από το Σωματείο των εργαζομένων και μετά πια μπαίνουμε στους Δημοτικούς Συμβούλους και τους απλούς πολίτες. Ο κ.Χριστοφής έχει τον λόγο.
Δ.ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ: Καλημέρα σας. Να ευχαριστήσουμε τον Φ.Ο.Υ. με τη σειρά μας, για την ευαίσθητη προσπάθεια που κάνει για τον Δήμο Υμηττού και για τους πολίτες του Υμηττού με θέμα την ΠΥΡΚΑΛ.
Εμείς ως Αθλητικό Σωματείο, είναι αυτονόητο ότι η ευαισθησία μας εστιάζεται γύρω από την άθληση. Αυτό που θέλουμε να ζητήσουμε από όλους τους παρευρισκόμενους και όλους όσους συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια, είναι να παραμείνει ο χώρος της ΠΥΡΚΑΛ ένας χώρος άθλησης, πρασίνου και πολιτισμού. Ο ΑΜΥΝΤΑΣ, ιστορικά στον τόπο του Υμηττού και στον τόπο του αθλητισμού μέσω του Basket, έχει αποδείξει ότι προσπαθεί να καλλιεργήσει το πνεύμα του αθλητισμού, μέσα από ομαδικότητα και καλή συνεργασία. Πιστεύουμε ότι εάν αυτό συγκλίνει, έστω για κάποιες στιγμές, μέσα από αυτή την προσπάθεια που κάνουμε όλοι εδώ που βρισκόμαστε σήμερα, θα καταφέρουμε τα μέγιστα.
Δεν θα σας κουράσουμε. Δηλώνουμε και εμείς τη θετική μας συμμετοχή σε αυτή την ευαίσθητη προσπάθεια για τον Υμηττό, να παραμείνει
η ΠΥΡΚΑΛ ένας χώρος πρασίνου, άθλησης και πολιτισμού.
Ευχαριστούμε πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε και εμείς.
Ο κ.Τσιμπούκογλου, από το Σωματείο εργαζομένων στον Δήμο Υμηττό.
Κ.ΤΣΙΜΠΟΥΚΟΓΛΟΥ: Καλημέρα σας. Φίλες και φίλοι, οι εργαζόμενοι του Δήμου Υμηττού φυσικά και θέλουν ο χώρος της ΠΥΡΚΑΛ αν και όποτε φύγει από εδώ, να γίνει Πάρκο και τίποτα άλλο. Δεν μιλάμε ούτε για πολυκατοικίες, για Εμπορικά Κέντρα και τα σχετικά. Θα συμφωνήσω με όλους, όσα είπαν και πιστεύουμε σαν εργαζόμενοι ότι πρέπει να φτιαχτεί μία Επιτροπή, δεν ξέρω πώς θα την ονομάσετε, υπό την αιγίδα του Δήμου και τα σχετικά, για να κάνουμε κάτι γι αυτόν τον χώρο.
Εδώ όμως θα πάρω μία αφορμή από τον κ.Κωστάκη και θα με συγχωρέσετε γι αυτό που θα πω, για το θέμα του «Καποδίστρια 2». Θα ήθελα να κάνω μία ενημέρωση προς τον κ.Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Συμβούλους και τους Υμηττιώτες του Δήμου, ότι πιστεύουμε και εμείς σαν εργαζόμενοι ότι σχετίζεται το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ βάσει του «Καποδίστρια 2» και αυτό είναι πρόωρο. Θα ήθελα να πω δηλαδή ότι στο Συνέδριο της Ομοσπονδίας μας κάτω, υπήρχαν διάφορες φήμες και θα χρησιμοποιήσω την παροιμία που λέει ότι: «Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά».
Είναι δύο τα σενάρια που ακούστηκαν και νομίζουμε σαν εργαζόμενοι, ότι συμψηφίζονται με το θέμα αν η ΠΥΡΚΑΛ θα μείνει εδώ ή θα φύγει και τι θα γίνει αυτός ο χώρος. Είναι το ένα σενάριο το οποίο λέει τη σύμπραξη του Δήμου Δάφνης με τον Δήμο Υμηττού και το άλλο που είναι ακόμα πιο ακραίο: Δήμου Δάφνης, Υμηττού, Αλίμου και Αγίου Δημητρίου. Πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση είτε είναι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., είτε της Νέας Δημοκρατίας, γιατί αν διαβάσετε κάποια πρωτοσέλιδα της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» αν θυμάμαι καλά και πολλών άλλων εφημερίδων, μιλάνε για συμψηφισμό των Δήμων. Αν με απλή αριθμητική διαιρέσουμε αυτά που λένε τα δύο μεγάλα Κόμματα εξουσίας, πάμε και στο ένα σενάριο και στο άλλο. Δηλαδή δεν υπάρχει καμία αυταπάτη ότι μιλάμε γι αυτό το θέμα. Και πιστεύουμε εμείς ότι οι Κυβερνήσεις και οι δύο πάνε να λύσουν το θέμα του χώρου της ΠΥΡΚΑΛ βάσει του «Καποδίστρια 2». Εμείς πάντως, θα είμαστε μαζί με τους πολίτες, για να γίνει η ΠΥΡΚΑΛ, Πάρκο.
Ευχαριστώ πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε και εμείς.
Τον λόγο έχει ο Δημοτικός Σύμβουλος κ.Βγόντζας. Ακολουθεί ο κ.Ιωαννίδης.
Δ.ΒΓΟΝΤΖΑΣ: Λίγα έχω. Κατ΄ αρχάς, να ευχαριστήσω τον Φ.Ο.Υ. για την πρωτοβουλία που έβαλε και ιδιαίτερα τον κ.Γιάννη Κάλτσα να πω συγχαρητήρια και στη συμμαθήτριά μου την κα Λενα Γιακουμάκη (την ωραία Ελένη) που λέγαμε. Ήμασταν συμμαθητές με την Ελένη.
Τώρα, άκουσα πάρα πολλά, μάλλον θα ξεχάσω και αυτά που ήξερα. Λοιπόν, μερικά στοιχεία που έχω μαζέψει:
- Το εμβαδόν της ΠΥΡΚΑΛ, με επίσημα στοιχεία, είναι 157.868 τ.μ.
- Ο συνολικός όγκος που έχει καλυφθεί με νόμιμες άδειες (άλλο οι παράνομες), είναι 542.729 κυβικά, που αυτό μεταφράζεται με τον συντελεστή όγκου του 4,5 σε συντελεστή δόμησης 1,8 (εννοώ τα νόμιμα). Τώρα, από το Google βρήκαμε κάποια άλλα στοιχεία, θα τα δούμε κάποια άλλη στιγμή.
Εδώ, κάνω μία παρένθεση, η άδεια που εκδόθηκε για να γίνει το κτίριο της Coca Cola μάλλον «ψιλο-μαϊμού» μου μυρίζει, διότι έκοψε ένα κομμάτι
της ΠΥΡΚΑΛ, το εμφάνισε ανεξάρτητο.
ΔΗΜΟΤΗΣ: Της Pepsi Cola
Δ.ΒΓΟΝΤΖΑΣ: Της Pepsi Cola, όπως θέλετε, ξέρουμε για το πολυώροφο αυτό, κόλλησαν εκεί λοιπόν, βγήκε μία άδεια λοιπόν, του 1971 επί χούντας, με ειδικό χαριστικό Διάταγμα και απομόνωσε ένα κομμάτι. Διότι για να πάρεις τόσο ύψος, σημαίνει ότι θα φυτέψεις όλο τον υπόλοιπο χώρο. Οπότε σου λέει: «Να φυτέψουμε όλη την ΠΥΡΚΑΛ, αποκλείεται. Άρα λοιπόν, κόβουμε ένα κομμάτι, παίρνουμε τον συντελεστή αυτόν και είμαστε υποχρεωμένοι, (έτσι είπαν), να φυτέψουμε τον χώρο». Τώρα αν τον είδατε εσείς φυτεμένο, εγώ δεν τον είδα τουλάχιστον από την ταράτσα μου.
Τώρα, όσον αφορά για το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο, υπάρχει ένα Γ.Π.Σ., (να ξέρετε αυτά είναι χρονοβόρα), ξεκίνησε από το 1986, ολοκληρώθηκε το 1996. Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου επί Λεντάκη, ήταν του 1988. Αν σήμερα ήταν ένας ιδιώτης οποιοσδήποτε, η χρήση γης που μπορούσε να κάνει: αθλητικές εγκαταστάσεις, πολιτιστικών χρήσεων, χρήσεων πρασίνου, Δημοτικής Αγοράς και Κέντρου Υγείας στον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ.
Άρα λοιπόν, αυτή τη στιγμή, (δεν ξέρω το νομικό καθεστώς ποιο είναι της ΠΥΡΚΑΛ), αν λοιπόν η ΠΥΡΚΑΛ θελήσει, δεν χρειάζεται να το βάλει στο Σχέδιο Πόλεως και να πει ότι: «Εγώ θα κάνω κάποιο Κέντρο Υγείας», μπορεί με ειδική παρέκκλιση (προβλέπεται δηλαδή να κάνει Κέντρο Υγείας), να πάρει κάλυψη 20% και συντελεστή δόμησης 0,60. Δηλαδή να καλύψει 94.716 τ.μ. Άρα εδώ είμαστε στο κόκκινο. Αν θελήσει η ΠΥΡΚΑΛ, μπορεί ξαφνικά να μας φορέσει ένα τέτοιο πράγμα.
Τώρα, πάμε παραπέρα, για να δούμε λιγάκι τι λέει η Πολεοδομική Νομοθεσία (δεν θα σας αναφέρω τα άρθρα). Μετά το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο –είναι κάποιο Γενικό που λέμε τις επιθυμίες μας– για να μπορέσει λοιπόν αυτό να υλοποιηθεί, απαιτείται μία διαδικασία σύνταξης πολεοδομικής μελέτης. Η πολεοδομική μελέτη τι είναι: λέμε επακριβώς πλέον, (το Πολεοδομικό Σχέδιο είναι για όλον τον Υμηττό, δεν είναι για την ΠΥΡΚΑΛ μόνο) λέει λοιπόν τις χρήσεις γης, πού θα κάνουμε το ένα…, πού θα είναι η Αγορά κ.λ.π. Αυτό ουδέποτε έχει γίνει και ουδείς το έχει τολμήσει.
Μπορεί όμως, αν ο Δήμος κοιμάται, να έρθει ο Υπουργός και να πει: «Ξέρεις κάτι; Αφού εσείς είστε τεμπέληδες, κάνω εγώ λοιπόν δικό μου Πολεοδομικό Σχέδιο και βάζω ό,τι θέλω». Φυσικά θα ρωτήσει και τον Δήμο, αλλά μάλλον θα έχει χάσει. Στο Ελληνικό έτσι είχε γίνει. Φωνάζουν οι άλλοι, αλλά ο κ.Σουφλιάς έκανε το Σχέδιο και έπονται οι άλλοι. Άρα λοιπόν, εκεί που είναι να μας σύρουν αυτοί, πρέπει πώς θα τους σύρουμε εμείς, να προηγηθούμε.
Αντίστοιχα λοιπόν, ισχύουν και για την έγκριση πολεοδομικής μελέτης. Τώρα λέμε, ας πούμε: «Η ΠΥΡΚΑΛ θα έχει Πολιτιστικό Κέντρο, θα έχει Κέντρο Υγείας κ.λ.π.». Ναι. Πόσα τετραγωνικά μέτρα θα είναι το Κέντρο Υγείας; Πόσα η Δημοτική Αγορά; Πόσα οι αθλητικές εγκαταστάσεις; Δηλαδή θα έχουμε αθλητικές εγκαταστάσεις. Θα κάνουμε ένα γήπεδο; Θα κάνουμε Basketάκια; Θα κάνουμε 5 x 5; Θα κάνουμε αυτά που πάνε τα πιτσιρίκια και κάνουν τούμπες στον αέρα;
Άρα λοιπόν, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με αυτό το πράγμα. Να καθίσουμε με τις ήδη εγκεκριμένες χρήσεις και αν χρειαστεί να βάλουμε άλλες χρήσεις. Άρα λοιπόν, εκεί που είναι να κάνουμε ερασιτεχνισμούς: «πήγαμε στο Πολυτεχνείο με τα παιδάκια…», ένα βαρβάτο Γραφείο, να γίνει ανοιχτός διαγωνισμός και να πούμε, πριν μας προλάβουν οι άλλοι: «Κύριοι, σύνταξη πολεοδομικής μελέτης για όλον τον Υμηττό, με τις χρήσεις τι θα κάνουμε εδώ: ξυλουργείο, βενζινάδικο και όλα τα υπόλοιπα επαγγέλματα (να μην πω και κάτι περίεργο).
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Είστε σαφής.
Δ.ΒΓΟΝΤΖΑΣ: Άρα, αφού λοιπόν τελειώσουμε από εδώ και τα ολοκληρώσουμε…
Τώρα, δυστυχώς το 1997 έχει αντιδράσει το Συμβούλιο Επικρατείας με το 2508/97 νομίζω, μπήκε ένα παραθυράκι. Σου λέει: «κύριε, πού να περιμένω εγώ να κάνεις ολόκληρη μελέτη για όλον τον Δήμο! Εγώ θέλω να κάνω ένα τοπικό», όπως η ΠΥΡΚΑΛ π.χ. Τι λέει λοιπόν: «Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν προβλέπονται υπερβολικές καθυστερήσεις για τη σύνταξη κτηματογραφικού διαγράμματος… κ.λ.π., κ.λ.π. καθ΄ οδηγία της κατά περίπτωση αρμόδιας Αρχής (όρα: Δήμος ή Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.), είναι δυνατόν να γίνει σύνταξη πολεοδομική μελέτης σε τμήμα Πολεοδομικής Ενότητος. Στην περίπτωση αυτή υποβάλλεται… κ.λ.π., κ.λ.π.»
Τι σημαίνει λοιπόν: μπορεί, είτε με κίνηση του Δήμου, είτε με κίνηση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., να έχουμε πολεοδομική μελέτη. Θέλει λοιπόν πάρα – πάρα πολύ προσοχή από τη Δημοτική Αρχή και αυτό.
Τώρα, μία πρόταση. Λέμε για πράσινο κ.λ.π. Αυτά είναι πράσινα άλογα. Έχουμε ένα Πάρκο, εδώ δεν έχουμε λεφτά. Πρέπει κάπως να συντηρηθεί. Πρέπει να μπουν κάποιες χρήσεις, με τα ήδη υπάρχοντα κτίρια και να δούμε τι θα γίνει. Θα πρέπει λοιπόν να καθίσουμε να συζητήσουμε σοβαρά τι θέλουμε. Την ΠΥΡΚΑΛ μένει μόνο εκεί, ή σε σύνδεση με τον Υμηττό; Αυτή τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν οι λεγόμενες διαδρομές πρασίνου. Τι σημαίνει αυτό: Ενοποίηση χώρων πρασίνου κατ΄ αντιστοιχία με τους Αρχαιολογικούς Χώρους.
Και μία πρόταση –δεν ξέρω αν μπορεί να γίνει, θέλει μελέτη –
ΠΥΡΚΑΛ, πλατεία, Άλσος Πέτρου και Παύλου, «Άρης Αλεξάνδρου» κ.λ.π. Μπορεί να γίνει. Και ένα υπόγειο garage, γιατί σε λίγο θα πνιγούμε. Από εκεί και πέρα, ήπιες αθλητικές εγκαταστάσεις για εξυπηρέτηση των δημοτών, Δημοτική Αγορά στα πέτρινα κτίρια, να έχουμε και ένα έσοδο, τα ήδη υπάρχοντα, όχι παραπάνω. Θέλουμε και ένα Μουσείο, είμαστε Μικρασιατικός Δήμος, άρα λοιπόν θέλουμε κάποιο Μουσείο. Και όχι για κάτι άλλο, να συμφωνήσω εδώ με τον κύριο της Π.Ε.Α.Ε.Α., έχουμε το εξής εδώ πρόβλημα: πώς έγινε η ΠΥΡΚΑΛ. Λέει: «Η ΠΥΡΚΑΛ δώρο προς τον Μποδοσάκη».
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Κύριε Βγόντζα, θα σας παρακαλέσω να συντομεύσετε, έχουμε βάλει το δίλεπτο.
Δ.ΒΓΟΝΤΖΑΣ: Εντάξει. Νομίζω πως είναι σημαντικά.
Πρέπει λοιπόν όμως να γίνει και ένα Μουσείο, διότι η ΠΥΡΚΑΛ είχε συνεργασία με τους Ναζί και τους Ιάπωνες. Αν αυτά, να ακούσουμε οράματα και δεν ακούμε αυτά τα πράγματα, να σταματήσω και να μην πω κάτι. Λοιπόν, «ΗΜΕΡΗΣΙΑ», ένας συνάδελφός σας έγραψε αυτά τα πράγματα. Άρα λοιπόν πρέπει να δούμε τι θα γίνει.
Τώρα, θα συμφωνήσω με τον Δήμαρχο για κάποια πράγματα. Κατ΄ αρχάς θα διαφωνήσω με το ωφέλησε το ύψος στον Υμηττό. Το ύψος στον Υμηττό βγήκε με το Διάταγμα του 1937, έγινε επέκταση το 1940 και είχε δύο (2) ορόφους, είναι προσφυγικό. Καμία σχέση με την ΠΥΡΚΑΛ. Η χούντα με το 395/68 το έκανε πενταόροφα, με τον Γ.Ο.Κ. του 1985 πήγε 21 μ. και σήμερα χάρη στον κ.Αργιανά πήγε στα 13 μέτρα. Αυτό είναι το καθεστώς των υψών. Καμία σχέση με την ΠΥΡΚΑΛ. Δεν είναι αεροδρόμιο.
Και μία πληροφορία, για όσους θέλετε να χτίσετε, το ποσοστό του Υμηττού κατέβηκε στο 60%. Θα βγει η απανταχούσα σε κανένα μήνα. Από 70%, έγινε 60%, ορθώς. Θα μιλήσουμε μετά, γι αυτό.
Τώρα, ό,τι αφορά για την επαναστατική γυμναστική. Λέμε: «καλός και συντονισμένος αγώνας». Καλά όλα αυτά, αλλά εγώ θα έλεγα να κάνουμε και conne λίγο και με τους δημοσιογράφους εδώ και αν μπορέσουν να μας δώσουν και κανένα DVD εκεί πέρα, για προίκα. Εγώ θα σας δω σε κανένα χρόνο, θα σας δώσω DVD, αλλά θα το πούμε μετά.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ελπίζω να με δείτε νωρίτερα και να μου δώσετε στοιχεία, γιατί αυτά που λέτε είναι πάρα πολύ χρήσιμα.
Δ.ΒΓΟΝΤΖΑΣ: Ναι, θα τα πούμε. Μαζεύω, σε κανένα χρόνο θα τα έχω όλα.
Τώρα, ένα άλλο πράγμα, σε ό,τι αφορά το Ελληνικό, είπαμε για το Ελληνικό κ.λ.π. Για να γίνουν όλα αυτά που λένε οι κάτοικοι εκεί του Ελληνικού, θα φάμε όλο το Δ΄ Κοινοτικό πακέτο. Μίλαγα με κάποιους φίλους Δημάρχους, όλοι υποκριτικά πάνε και βοηθάνε, αλλά σου λένε: «Μεγάλε, κάτσε! Θέλουμε και εμείς μερτικό. Να πάνε όλα τα λεφτά εκεί;».
Μία πρόταση λοιπόν παραφρασμένη, αυτή που έκανε ο κ.Στέφανος Μάνος και ο κ.Μάνος είναι από τους οραματιστές, αν θέλετε, είναι ο πρώτος που το 1978 μείωσε πανελλαδικά τους συντελεστές και γι αυτό την άλλη φορά δεν έβγαινε. Το 1978 ο κ.Μάνος είπε την εξής πρόταση: από τα στρέμματα αυτά, να δώσει ανά 100 στρέμματα σε κάθε Δήμο που πάσχει, μεταφορά. Δηλαδή να οικοδομηθούν και κάποια στρέμματα και να δώσει.
Και εγώ κάνω την εξής απλή πρόταση: αν από την περιοχή αυτή πρέπει να πάρει το 40% η ΠΥΡΚΑΛ, αντί να πάρει λοιπόν τα 55 στρέμματα, να πάρει τα μισά, αλλά να τα πάρει εκεί. Τα 1.000 στρέμματα, να γίνουν 1.025. Άρα λοιπόν Δήμαρχε, εκεί να πούμε στον κ.Σουφλιά: «Ξέρεις μεγάλε; Ωραία! Άλλα 25». Θα το πούμε και θα το υπογράψουμε όλοι. Εγώ δεν έχω πρόβλημα, δεν έχω ζόρι, προκειμένου εμείς εδώ οι κάτοικοι να μπορέσουμε να κάνουμε αυτόν τον πνεύμονα πρασίνου.
Τώρα, σκόρπιες σκέψεις ήταν. Δεν έχω τίποτα άλλο. Ευχαριστώ πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Να είστε καλά. Ευχαριστούμε και εμείς.
Ο κ.Ιωαννίδης και θα ακολουθήσει ο κ.Μητροβγένης από τον γειτονικό Δήμο της Δάφνης.
Β.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Κατ΄ αρχήν να ευχαριστήσω τον Φιλοπρόοδο Όμιλο Υμηττού. Φίλες και φίλοι, θα πρέπει να αυτοπροσδιοριστώ. Λέγομαι Βασίλης Ιωαννίδης, μένω στα Βριλήσσια, έχω γεννηθεί στον Υμηττό, Χρυσοστόμου Σμύρνης 12, από την κυρα-Βενετία τη μαμή, το 1943.
Τα βήματα που πήρα να έρθω στη γενέτειρα πόλη, είναι αυτή η ωραία πρόσκληση σε κάποια εφημερίδα, ότι θα γίνει μία κουβέντα για την ΠΥΡΚΑΛ. Ένα καρκίνωμα πραγματικά για την πόλη, κατ΄ άλλους, ένα τείχος του αίσχους κατ΄ άλλους και μία ντροπή για ένα βιομηχανικό και πολεμικό εργοστάσιο.
Νομίζω ότι ο πολεοδομικός ιστός της πόλης δεν ανέχεται τέτοια πράγματα. Και αυτό που πλανάται εδώ στην αίθουσα, είναι το πώς, με ποιον τρόπο. Αυτό ήταν όλα αυτά τα χρόνια. Αποσπασματικά έγιναν κάποιες ενέργειες, πολύ φιλότιμες, με τα όποια… Να πω μια κουβέντα; Ό,τι θα γίνει, θα γίνει από εσάς. Ο λόγος και ο αντίλογος συνθέτουν τη δημοκρατία. Από εσάς. Εσείς θα διαφωνήσετε μέσα εδώ, αλλά είναι αδήριτη ανάγκη να συμφωνήσετε για να προχωρήσει το όραμα.
Δεν ήρθα να με κρίνετε ευμενώς ή οτιδήποτε, ήρθα να κάνω κάποιες επισημάνσεις, γιατί έχω την ανάλογη πορεία μας σε δύο διεκδικητικές παρεμβάσεις στον Δήμο. Η μία είναι η Ναυτική Βάση Βριλησσίων η οποία πάρθηκε από το Υπουργείο Στρατιωτικών και η άλλη είναι το Σκεπαστό της Αττικής Οδού, στη στάση, στον κόμβο της Δουκίσσης Πλακεντίας. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι το τοπικό πρόβλημα δεν έχει χρώμα. Στον δρόμο με τη λακκούβα θα περάσουν οι άσπροι, οι μαύροι, οι κόκκινοι, οι πράσινοι, οι κίτρινοι.
Όμως, για να προχωρήσουμε, χρειάζεται αγωνιστικότητα. Και η αγωνιστικότητα γίνεται πάντοτε με μπροστάρη τον Δήμο και μέσα από τον Δήμο. Μην περιμένετε να έρθει κανένας Υπουργός, κανένας Πρωθυπουργός να σας λύσει το ζήτημα. Εσείς πρέπει να κάνετε την οικονομοτεχνική μελέτη. Εσείς πρέπει να φύγετε από αυτή την τόσο φιλόξενη αίθουσα, τόσο πολιτισμένη –που την ακούω χρόνια αλλά δεν μπόρεσα να τη γευτώ, μέσα από το Πανεπιστήμιο το Ελεύθερο, μέσα από τόσες εκδηλώσεις και που πράγματι τη συγχαίρω– πρέπει εσείς να βοηθήσετε. Δεν πρόκειται να σας χαριστεί τίποτα, μα απολύτως τίποτα!
Έτσι λοιπόν πήραμε τη Ναυτική Βάση και σήμερα είναι ένας χώρος πρασίνου. Ελάτε. Στη διασταύρωση των Μελισσίων με τα Βριλήσσια υπάρχει ένα περίφημο Πάρκο. Ελάτε να δείτε με πόσους αγώνες εμείς πετύχαμε να υπογειοποιήσουμε την Αττική Οδό στον κόμβο της Λεωφόρου Πεντέλης με Δουκίσσης Πλακεντίας και να έχουμε ένα Πάρκο πόλης, όπου το γεύονται οι όμοροι Δήμοι.
Κάπου υπήρχε ένας προβληματισμός (δεν θα ασκήσω κριτική σε κανέναν, δεν έχω αυτό το δικαίωμα): τι γίνεται. Δηλαδή τι θα γίνει με τους γύρω Δήμους. Εν πάση περιπτώσει, να ξέρετε ότι η διαδημοτική συνεργασία σήμερα είναι αυτή που δίνει αποτελέσματα. Χωρίς διαδημοτική συνεργασία, δεν πρόκειται να κάνετε τίποτα. Γιατί το Πάρκο πόλης αυτό που οραματιζόμαστε όλοι –είμαι και εγώ μέσα– αυτό το Πάρκο πόλης θα το γευτεί και ο Αθηναίος και ο Δαφνιώτης και ο Αγιοδημητριώτης και από την Ηλιούπολη, αλλά και από τον Βύρωνα.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Να συντομεύσουμε λίγο.
Β.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ: Ναι. Αυτή η υπογειοποίηση και το ωραίο Πάρκο ήταν αδύνατον να γίνει, εάν δεν υπήρχε η Επιτροπή μέσα από τον Δήμο, η οποία έκανε τη μελέτη μέσω του Μελετητικού Γραφείου του κ.Μαχαίρα, την υδραυλική μελέτη, γιατί το πρόσκομμα που μας έφερνε η Αττική Οδός ότι δεν υπάρχει μελέτη, την κάναμε εμείς. Σας είπα, ό,τι γίνεται, θα γίνει μέσα από τον Δήμο και με τον λαό μαζί.
Εύχομαι, η άλλη συγκέντρωση να μην γίνει σε αυτόν τον ωραίο χώρο, αλλά να γίνει στην κεντρική πλατεία, για να γίνει πραγματικά κοινωνός σε όλη την κοινωνία της πόλης μας. Δήμαρχε, σε εσάς πέφτει το βαρύ φορτίο να βγάλετε τον κόσμο μέσα από τα σπίτια. Σπίτι – σπίτι. Όχι μόνον εσείς, αλλά και όλοι σας. Και να βρεθούμε την άλλη φορά όλοι μαζί, μέσα στην πλατεία, αγωνιστικά. Μόνο αγωνιστικά θα πετύχουμε. Ποτέ, τίποτα άλλο. Όμως, η οικονομοτεχνική μελέτη και οι μελέτες του Πολυτεχνείου και κάποιες άλλες μελέτες, πρέπει να γίνουν από τον Δήμο. Μην περιμένετε κανένα. Θα δώσετε λεφτά, αλλά θα έχετε την αντιπαροχή του πρασίνου.
Καλό αγώνα.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Θα είμαστε παρόντες.
Ο κ.Μητροβγένης και να ετοιμάζεται ο κ.Παπανικολάου από τον Φ.Ο.Υ. Έχουμε άλλους δύο ομιλητές, είναι η καΦωτίδου και ο κ.Ρούσσος. Δεν βλέπω… Έχουν γραφτεί και άλλοι, με συγχωρείτε, δεν τους έχω υπ΄ όψη μου.
Γ.ΜΗΤΡΟΒΓΕΝΗΣ: Καλημέρα σας. Είμαι Δημοτικός Σύμβουλος στη Δάφνη με τη «Μαχόμενη Αριστερή Δάφνη». Πληροφορηθήκαμε και με χαρά βρισκόμαστε εδώ, σε αυτή τη συνάντησή σας, γιατί θεωρούμε ότι το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ μας αγγίζει και εμάς και η ανησυχία μας και οι στόχοι μας είναι κοινοί.
Επιτρέψτε μου να σας πω πως κινηθήκαμε επίσης την προηγούμενη εβδομάδα σε αλληλεγγύη με τους τέσσερις (4) Δήμους: της Γλυφάδας, του Αλίμου, της Αργυρούπολης και του Ελληνικού, σε όλη αυτή τη διαδικασία για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό. Εκεί έγινε μία Ημερίδα, όπου διάφοροι επιστήμονες από το Πολυτεχνείο, τόσο από την Αρχιτεκτονική, όσο πολιτικοί μηχανικοί, όσο και γεωπόνοι, έδωσαν σημαντικά στοιχεία.
Ένα λοιπόν από τα στοιχεία που δόθηκε, είναι η αναλογία του εμβαδού του κάθε Δήμου με το πράσινό του. Σύμφωνα λοιπόν με κάποιες μελέτες και από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, το ελάχιστο ανεκτό όριο για μία ποιότητα ζωής, είναι το 7% να είναι πράσινο σε κάθε Δήμο. Στον Δήμο της Δάφνης δεν περνάει το 0,5% η αναλογία πρασίνου. Δεν ξέρω τι κάνετε εσείς στον Δήμο, ίσως είσαστε σε καλύτερη κατάσταση, εμείς είμαστε τα μαύρα μας τα χάλια και ειδικά μετά το Μετρό και τα κυκλοφοριακά κ.λ.π., χειροτερέψαμε ακόμα περισσότερο.
Θέλω λοιπόν να σας πω ότι το πράσινο, ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες πυρκαγιές και ειδικά στον Υμηττό, στην Πεντέλη πιο πριν, στην Πάρνηθα, η ζωή στο Λεκανοπέδιο έχει γίνει ασφυκτική. Άρα η πάλη για να έχουμε ελεύθερους χώρους και πράσινο, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Από την άλλη μεριά, δυστυχώς, πρέπει να ξέρουμε και το έχουμε βιώσει στο πετσί μας, ότι ζούμε σε μία περίοδο όπου τα πάντα αγοράζονται και πωλούνται. Η θέση, ας πούμε για παράδειγμα, του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και του κ.Σουφλιά, ότι: «Πρέπει το Πάρκο να βγάλει τα λεφτά του», υποτιμά πρώτα από όλα την ίδια την ποιότητα ζωής.
Λοιπόν, επειδή άκουσα και από εδώ και καταλαβαίνω τις οικονομικές δυσκολίες στον Δήμο, κάθε Δήμος έχει οικονομικές δυσκολίες, αλλά το ζήτημα δεν είναι να κάνουμε κάτι που να βγάζει τα λεφτά του. Το ζήτημα είναι να κάνουμε κάτι για να μπορούμε να αναπνεύσουμε πια σε αυτή την ασφυκτική πόλη. Και από αυτή την άποψη, με βρίσκει αντίθετο η πρόταση που κατέθεσε ο κ.Βγόντζας πιο πριν για το Ελληνικό, για τα κομμάτια πρασίνου κ.λ.π.
Εδώ χρειάζεται μία ριζική αλλαγή στην αντίληψη της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση και ειδικά σε αυτό το τέλμα το ασφυκτικό, την έλλειψη οξυγόνου και επιπλέον –για να μην ανοίξω και ένα άλλο κεφάλαιο, των ραδιενεργών ακτινοβολιών και των κεραιών κινητής τηλεφωνίας κ.λ.π.– εδώ έχει γίνει ένα θερμοκήπιο στο οποίο πολύ δύσκολα οι άνθρωποι μπορούν να επιβιώσουν και οι καρκίνοι εγκυμονούν μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον πάρα πολύ.
Όσον αφορά τώρα το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ, γιατί δεν θέλω να σας πάρω τον χρόνο, θέλω να σας πω το εξής: η θέση μας σαν Παράταξη, το έχουμε βάλει και στον Δήμο και το ξαναβάλαμε πάλι και σήμερα εν όψει αυτής της συνάντησης, θα το ξανασυζητήσουμε σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δήμαρχος της Δάφνης είναι και στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΥΡΚΑΛ, πιθανόν να το γνωρίζετε και δεν έχει συζητηθεί ακόμα στον Δήμο, δεσμεύτηκε στην πρόταση που του έκανα, ότι στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο θα βάλουμε το ζήτημα της ΠΥΡΚΑΛ και τις θέσεις του Δήμου για την ΠΥΡΚΑΛ. Η θέση μας λοιπόν είναι να γίνει χώρος πρασίνου, να ενταχθεί αυτό σε ένα συνολικό πλαίσιο ανάπτυξης του περιβάλλοντος στην περιοχή.
Και την ίδια στιγμή, τελειώνοντας, θέλω να σας πω κάτι από την εμπειρία που είχαμε και από το κατέβασμα κάποιων κεραιών στη Δάφνη, αλλά και από την εμπειρία του Ελληνικού: χωρίς Επιτροπές κατοίκων που θα στηρίζουν τέτοιες ενέργειες, που θα έχουν επίσης τη στήριξη του Δήμου, δεν μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία. Δηλαδή, δυστυχώς ζούμε σε μία ανάλγητη εποχή, όπου περισσότερο ενδιαφέρουν τα DVD, οι λαμογιές και τα παιχνίδια του κεφαλαίου στα διάφορα επίπεδα και όχι οι πραγματικές ανάγκες των κατοίκων. Αν μπορούσαν να χωρίσουν και τη θάλασσα σε οικόπεδα, θα τα είχαν πουλήσει και αυτά. Ζούμε λοιπόν σε μία τέτοια εποχή, όπου μόνο οι αγώνες των κατοίκων και τοπικές Επιτροπές και Λαϊκές Συνελεύσεις, μαζί με εκείνες τις ευαίσθητες δυνάμεις που υπάρχουν στα Δημοτικά Συμβούλια, ενωμένες μπορούν να διεκδικήσουν.
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Και είμαι ανοιχτός, είμαστε ανοιχτοί για μία συνεργασία των δύο Δήμων πάνω σε αυτό το θέμα.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε πολύ.
Ο κ.Παπανικολάου έχει τον λόγο. Να ετοιμάζεται η καΦωτίδου. Ακολουθεί ο κ.Ρούσσος και τελευταίος ομιλητής για σήμερα, από το κοινό, είναι ο κ.Αλεξανδρίδης. Θα έχουμε δευτερολογία από τον Δήμαρχο και την εκδήλωσή μας θα κλείσει ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Υ. Λίγο την υπομονή σας, ακόμη.
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ: Φίλε από τον Δήμο Δάφνης, πριν μπω στο θέμα, θέλω να σας πω ότι η Δάφνη έχει κάνει την επιλογή της να έχει ψηλά κτίρια. Εμείς, εγώ δεν θέλω το σπίτι μου πολυκατοικία και γι αυτό είμαι… Άρα λοιπόν, μην παραπονιέστε. Και ο φίλος μου ο κ.Μπάμπης Σαραντόπουλος, ήθελε να φέρει το Σχολείο στον Υμηττό, γιατί δεν είχε πού να το πάει στη Δάφνη.
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, άκουσα τους εκπροσώπους των Παρατάξεων να μιλάνε και ομολογουμένως δεν κατάλαβα τίποτα. Τον μόνο ίσως που θα καταλάβαινα, ήταν τον αιδεσιμότατο, εάν διάβαζε καμία ευχή και μας έλεγε: «Σώσον Κύριε, τον λαό σου». Αυτό θα το καταλάβαινα σίγουρα. Εγώ περίμενα να ακούσω άλλα πράγματα. Δηλαδή, το ότι η ΠΥΡΚΑΛ έχει καταπατήσει περιμετρικά δέκα (10) μέτρα Δημοτικό χώρο. Γι αυτό πιθανώς και ο Λεντάκης δεν παραλάμβανε το Γυμναστήριο.
Εκείνο βέβαια που από κάποιους κατάλαβα, ήταν από τον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ., τον κ.Βασσάλο, τον κ.Ιωαννίδη και τον κ.Βγόντζα. Από αυτούς, πράγματι κάτι κατάλαβα. Ακόμα δεν κατάλαβα ούτε τον φίλο κ.Δημήτρη Αργιανά, γιατί υπάρχει ένα Π.Δ. (του 1996 είναι κύριε Βγόντζα;) που καθορίζει τις χρήσεις γης και πιστώνεται στα θετικά του και δεν το επικαλέστηκε. Γιατί ο Δήμος καθορίζει τις χρήσεις γης. Υπάρχει το Ρυθμιστικό της Αθήνας του Τρίτση. Κανείς δεν αναφέρθηκε. Έχουν γίνει κτίρια μέσα, άκουσα τον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ. να λέει, με παράνομη δόμηση. Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου έχει γνώση των παράνομων δομήσεων που γίνονται μέσα στην ΠΥΡΚΑΛ; Πιθανώς όχι.
Τώρα, ακούμε πολλά ευχολόγια: «Να γίνει Πάρκο…». Ναι. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία Ανώνυμη Εταιρεία. Είναι περιουσιακό στοιχείο της Ανώνυμης Εταιρείας αυτό. Άρα σε πρώτη φάση ο Δήμος πρέπει να διεκδικήσει τον καταπατημένο περιμετρικό χώρο. Πρώτη φάση. Θα μου πείτε, της Ανώνυμης Εταιρείας είναι περιουσιακό της στοιχείο, αλλά η Ανώνυμη Εταιρεία είναι κρατική. Και εκεί πάμε στο κράτος και λέμε: «Κύριοι, τι γίνεται; Μπορεί να είναι κρατική περιουσία, αλλά εδώ είμαστε και εμείς».
Έχω τη γνώμη ότι από αύριο, κατά τα λεχθέντα, τον Πρόεδρο του Φ.Ο.Υ. κ.Κάλτσα, τον κ.Βασσάλο, τον κ.Βγόντζα, τον κ.Ιωαννίδη, θα πρέπει από αύριο να ξεκινήσουμε δουλειά. Να σταματήσουν τα ευχολόγια, γιατί όποιον και να ακούσετε: «Η ΠΥΡΚΑΛ να γίνει Πάρκο». Αυτό δεν λέει τίποτα. Από αύριο, πιάνουμε δουλειά; Αυτό.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Ευχαριστούμε. Πιάνουμε δουλειά.
Η καΦωτίδου έχει τον λόγο.
ΦΩΤΙΔΟΥ: Γεια σας. Είμαι κάτοικος Υμηττού και θέλω να ευχαριστήσω τον Φ.Ο.Υ., το Διοικητικό του Συμβούλιο και τον Πρόεδρό του κ.Κάλτσα, για την πρωτοβουλία που είχε γι αυτή τη σημερινή συγκέντρωση.
Θα ήθελα να προτείνω και στον κ.Δήμαρχο και να δεσμευτεί, μέσα σε ένα μήνα από σήμερα να καλέσει τους φορείς και τους πολίτες του Δήμου για τη συγκρότηση αυτής της Επιτροπής, για να διεκδικήσουμε τον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ, είτε από την Ανώνυμη Εταιρεία, είτε από το Δημόσιο, είτε πιθανά και από τον Δήμο. Μήπως του ανήκει; Γιατί είχαν ζητήσει να υπογράψετε χρησιδάνειο; Δηλαδή αυτό θα ήθελα, να μαζευτούμε και να κινητοποιήσουμε τους πολίτες του Υμηττού με το παράδειγμα που έχουμε από το Ελληνικό, για να διεκδικήσουμε τον χώρο της ΠΥΡΚΑΛ.
Ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Σύντομη και αποτελεσματική.
Ο κ.Ρούσσος έχει τον λόγο.
ΡΟΥΣΣΟΣ: Αν και βλέπω ότι το ακροατήριο σιγά – σιγά αρχίζει και αποχωρεί και φαίνεται ότι η κόπωση είναι γενική σε όλους, εγώ θα ήθελα να εκφράσω πρώτα – πρώτα τη μεγάλη μου έκπληξη, για τα τόσα καλά λόγια που άκουσα για το Φ.Ο.Υ. Ο Φ.Ο.Υ. υπάρχει χρόνια και τα λόγια αυτά ήταν τόσο ηχηρά, που με εντυπωσίασαν και δεν κρύβω ότι με συγκίνησαν. Ο Φ.Ο.Υ. λοιπόν σήμερα αποδεικνύεται ότι είναι ένας πόλος ή και πυλώνας συγχρόνως που πέρασαν και ακούστηκαν πάρα πολλές ιδέες, όλες ωφέλιμες. Ακόμα και αντιπαραθέσεις, ακόμα και ο θυμός του τελευταίου ομιλητή και αυτός δικαιολογημένος.
Άρα λοιπόν, μήπως θα πρέπει να σκεφθούμε ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε και να εκμεταλλευτούμε τον Φ.Ο.Υ. να γίνει εδώ ένας τόπος ροής ιδεών στον συγκεκριμένο στόχο και να ληφθούν εκείνες οι κατευθύνσεις που τελικά θα οδηγήσουν στην ικανοποίηση του αποτελέσματος; Ο Δήμαρχος είναι εδώ, αυτός είναι ο φορέας, είναι ο πρώτος πολίτης.
Αλλά και εδώ είναι μία εστία, που για σήμερα, για πρώτη φορά έφτασε σε τέτοιο επίπεδο, που τουλάχιστον εγώ δεν έχω, παρά να προσθέσω τις ευχαριστίες στον Πρόεδρο και σε όλο το Διοικητικό Συμβούλιο του Φ.Ο.Υ. που πραγματοποιεί τέτοιες συγκεντρώσεις, για να ακούγονται τόσες πολλές ιδέες, προτάσεις και άλλες –όπως ο κ.Βγόντζας– ενημερώσεις για κάτι που οι Υμηττιώτες δεν ξέρουν τι ακριβώς είναι η ΠΥΡΚΑΛ. Ξέρουν ένα μόνο: να γίνει Πάρκο. Το τι καθεστώς υπάρχει, το τι προσπάθειες πρέπει να γίνουν και προπάντων πόσα λεφτά θα απαιτηθούν, νομίζω ότι από εδώ μπορούν θα ξεκινήσουν.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Και εμείς σας ευχαριστούμε.
Ο κ.Αλεξανδρίδης από τον Αθλητικό Όμιλο Υμηττού είναι ο τελευταίος ομιλητής.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ: Γεια σας. Έχω γεννηθεί και έχω ζήσει στον Υμηττό. Ο παππούς μου ο συνονόματος ήταν πρόσφυγας και το 1928 περίπου, έχτισε ένα παράπηγμα στη Χαραυγή. Αυτό το λέω, γιατί είμαι συναισθηματικά δεμένος με τον Υμηττό, όπως επίσης και με τον «Μαλτσινιώτη», γιατί οι περισσότεροι από εμάς έτσι το ξέρουμε: «του Μαλτσινιώτη».
Θέλω να πω ότι εξεπλάγην λίγο από την καΈφη του Ιδρύματος «Λεντάκη» για τους ηπιότατους τόνους που χρησιμοποίησε, διότι ο Ανδρέας Λεντάκης ήταν κάτι διαφορετικό, ήταν αυτός ο οποίος πήρε και το γήπεδο του Basket και τα Νταμάρια και τα πήρε με έναν τρόπο, όπως ειπώθηκε, τον ανατρεπτικό τρόπο. Λοιπόν, αν θέλουμε τις επιθυμίες μας και τις εικασίες που λέμε τα τελευταία πενήντα (50) χρόνια εδώ, μόνο ένας τρόπος υπάρχει: ο ανατρεπτικός τρόπος του Ανδρέα Λεντάκη και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο πώς αυτόν θα τον υλοποιήσουμε.
Ευχαριστώ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Και εμείς ευχαριστούμε.
Θα καλέσουμε τον Δήμαρχο του Υμηττού τον κ.Ζούπα για να κάνει τη δευτερολογία του, ελπίζουμε σε χαμηλούς τόνους και χωρίς να δημιουργηθούν νέες εντάσεις. Και θα κλείσουμε με τον διοργανωτή αυτής της εκδήλωσης, τον Φ.Ο.Υ. και τον Πρόεδρό του κ.Κάλτσα.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Είχα την εντύπωση ότι σήμερα θα ερχόμασταν όλοι εδώ για να καταθέσουμε προτάσεις, για να πούμε τι ακριβώς ονειρευόμαστε, φανταζόμαστε, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει σε αυτόν τον χώρο που έχουμε βιώσει λίγο – πολύ όλοι.
Δεν φανταζόμουν, κύριε Κάλτσα, ότι θα ερχόμουν εδώ για να απολογηθώ σαν Δήμαρχος, ότι τάχα, δήθεν, δεν έχω κάνει τίποτα. Αλλά αφού με εγκαλείτε, πρέπει επιτέλους να απαντήσω. Διότι ομολογώ, ότι με πολλούς μπορεί να διαφωνώ, όπως με τον κ.Σπύρο Μπότση π.χ., ή με τον κ.Διονύση Βγόντζα. Παραδέχομαι όμως ότι έχουν προτάσεις, έχουν άποψη, όπως ο κ.Κώστας Σιαμάντης. Και αυτούς τους κάλεσα να μου πουν και ξέρουν ακριβώς τι έχω κάνει εγώ αυτόν τον χρόνο γι αυτό το θέμα που λέγεται ΠΥΡΚΑΛ και είναι δεδομένο εν πάση περιπτώσει, τόσο λίγοι που είσαστε, να ακούσετε εν πάση περιπτώσει, τι μέλλει γενέσθαι σε αυτό το κομμάτι γης. 99% ανήκει στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, όπως ξέρετε και 1% στο Εθνικής Άμυνας. Κουμάντο όμως κάνει το Εθνικής Άμυνας.
Ο Δήμαρχος όμως, «που δεν έχει κάνει μέχρι τώρα τίποτα», έχει φτάσει να δει πέντε (5) φορές τη Διοίκηση της ΠΥΡΚΑΛ, τρεις (3) φορές τον Ειδικό Γραμματέα που έχει συστήσει ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και μία –και έπεται μία δεύτερη– συνάντηση με τον Υφυπουργό Εθνικής Άμυνας και τώρα με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας.
Έτσι λοιπόν, επειδή «δεν έκανα τίποτα», πρέπει να σας ενημερώσω, αφού έτσι είναι τα πράγματα, ότι πρώτα έχω μάθει να δουλεύω βήμα – βήμα και με στόχους ακριβώς όπως τους αισθανόμαστε και τους εκφράζουμε, η ομάδα της οποίας ηγούμαι και πάνω από όλα, αυτό που εκφράζει ο Υμηττιώτικος λαός, ώστε αυτό το κομμάτι γης των 157.800 τ.μ. (τόσα είναι τα στρέμματα και όχι 185 που έλεγαν και δεν ξέρω τι), να γίνει ένας πραγματικός πνεύμονας ζωής.
Και σας ρωτώ: εάν ο Δήμαρχος ζήτησε σε συνεργασία με τους όμορους Δήμους από τον Υπουργό Υγείας ένα πέτρινο κτίσμα το οποίο είναι διατηρητέο, να γίνει ένα κτίσμα Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης για τους όμορους Δήμους, είναι κάτι το οποίο σημαίνει ότι δεν κάναμε τίποτα;
Δεύτερον, για όσους δεν το ξέρετε και πρέπει να το μάθετε, προσπάθειά μου, επειδή ακριβώς προέρχομαι από τον τομέα της υγείας και επειδή γνωρίζω ότι τα 25 στρέμματα που είπε ο κ.Βγόντζας, που είναι το μεγάλο κτίσμα της πρώην PEPSI COLA, δεν πρόκειται να κατεδαφιστεί, ήταν η προσπάθειά μου και είναι, ορμώμενος από μία ιδέα που είχα πάρει από τον κ.Αργιανά ότι θέλει να κάνει Νοσοκομείο, αυτό που λείπει από τα Νότια Προάστια της Αθήνας και το στηρίζει μάλιστα και το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, είναι να γίνει Κέντρο Αποκατάστασης, που δεν υπάρχει πουθενά αυτή τη στιγμή, σε αυτή την περιοχή, σε αυτόν τον κόσμο. Και έπεισα και τον Ειδικό Γραμματέα και τον Υπουργό ότι εάν, εφόσον και οψέποτε μπορεί να μετακινηθεί η ΠΥΡΚΑΛ, να γίνει αυτό ακριβώς το πράγμα.
Δεν σας κρύβω …
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Κέντρο Αποκατάστασης τι;
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Προβληματικών αναπήρων ατόμων. Αυτό είναι Κέντρο Αποκατάστασης. Έτσι λέγεται πια. Δεν λέγεται: Αναπήρων, λέγεται: Κέντρο Αποκατάστασης και θέλω να το μάθετε.
Τρίτον, υποσχέθηκαν και είναι αλήθεια ότι πιστεύουν, η κεντρική Διοίκηση, ότι αυτά που εκφράζουμε και λέμε όλοι μας, τα οποία ο κ.Αθανασόπουλος, ο κ.Κωστάκης και ο κ.Αργιανάς μας λένε ότι είναι εκθέσεις ιδεών, ότι θα γίνουν όπως αναγράφονται μέσα στο Φύλλο της Κυβερνήσεως και ότι σε πολύ ευαίσθητες περιοχές, όπως είναι ο Υμηττός και η πυκνοκατοικημένη περιοχή, η ανάγκη δημιουργίας χώρου και πνεύμονα ζωής, είναι επιτακτική ανάγκη.
Άρα, δεν πρόκειται να γίνει κανένα καινούργιο κτίσμα. Θα κατεδαφιστούν όλα αυτά τα παραπήγματα που λέει ο κ.Βγόντζας και θα αναδειχθεί η πέτρινη ομορφιά αυτής της περιοχής. Υπάρχουν άλλα δύο κτίσματα πέτρινα, μεγάλα. Είπαν ότι το ένα θα γίνει ίσως Δημοτική Αγορά, το άλλο σκέφτονται να γίνει Μουσείο.
Αυτά είναι όμως «ευχολόγια», αυτά είναι «υποσχέσεις» από υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της κεντρικής Διοίκησης. Επειδή «δεν έχω κάνει τίποτα»!
Κ.ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Η ΠΥΡΚΑΛ όμως άλλα είπε πέρυσι εδώ μέσα όμως. Αυτά δεν τα είπε η ΠΥΡΚΑΛ πέρυσι.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σας παρακαλώ πολύ!
Κ.ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Εγώ σας παρακαλώ. Εδώ είναι, διαβάστε τα!
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Σας παρακαλώ πολύ. Τι έγινε τώρα με την ΠΥΡΚΑΛ: Επειδή ήμουν προχθές στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και στη συνέχεια συνάντησα τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΠΥΡΚΑΛ (για να τα μαθαίνετε, που «δεν κάνω τίποτα»), μου είπαν κύριε Κάλτσα, ότι ουδεμία πρόσκληση έλαβαν, γι αυτό και δεν θα παραστούν σήμερα εδώ. Καμία. Ούτε το ήξεραν. Από εμένα το έμαθαν.
Και όταν τους είπα: «Με συγχωρείτε. Έχουμε κάτι καινούργιο;» μου λέει: «Όχι, Χρήστο. Αν μου έδινε εντολή ο Υπουργός…», έχει αποφασιστεί εν τω μεταξύ από τη Δημιουργική Επιτροπή να μεταφερθεί η ΠΥΡΚΑΛ. Αυτό είναι δεδομένο. Εάν έδιναν αύριο εντολή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο με τον οποίο ήμουν προχθές την Παρασκευή, μου λέει: «Χρήστο μου, θέλω τέσσερα (4) χρόνια μόνο για να μετεγκατασταθώ. Και αυτό θα μου κοστίσει 2 δισεκατομμύρια euro. Άρα, τι καινούργιο να σου πω; Αυτά που ξέρεις, αυτά ισχύουν».
Και αναρωτιέμαι, όλοι εσείς οι οποίοι τόσο πολύ εύκολα εγκαλείτε και προσβάλλετε έναν άνθρωπο ο οποίος ήρθε εδώ για να προσφέρει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ξέρετε ότι έχω φτάσει στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και έχει δώσει εντολή σε όλους τους Υπουργούς του και μου έστειλαν και έγγραφο παρακαλώ, αλλά γιατί να βγω και να πω πράγματα τα οποία δεν έχουν οριστικοποιηθεί και δεν έχουν δομή τέτοια που να βγω στο Δημοτικό Συμβούλιο και να σας πω: «Κύριοι, ιδού ο άνθρωπος! Ιδού η ΠΥΡΚΑΛ»; Όταν αυτή τη στιγμή άλλαξε ο Πρόεδρος της ΠΥΡΚΑΛ και είμαι σε επαφή με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για να μπορέσω να δω τις καινούργιες απόψεις του νέου Προέδρου, γιατί ο περυσινός που ήρθε, ήταν ο κ.Φυντανίδης ο οποίος απεχώρησε.
Άρα λοιπόν, πρέπει να καταλάβετε ότι όλοι μας, μέσα στα πλαίσια που προσφέρει ένας Δήμος, δεν χρειάζεται να κάνουμε επαναστατική γυμναστική. Χρειαζόμαστε σοβαρές, τεκμηριωμένες και αντικειμενικές προτάσεις από οποιονδήποτε. Εγώ σας πρότεινα, σε συνεργασία με τους συνεργάτες μου, να κάνουμε μία διακομματική, διαπαραταξιακή (όπως θέλετε), Επιτροπή. Θα γίνει αυτή. Και θα συμμετέχουν…
ΔΗΜΟΤΗΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αφήστε με να τελειώσω. Θα συμμετέχουν και πολίτες. Όταν εγώ ζήτησα από τον κ.Σιαμάντη να κάνει ένα ειδικό άρθρο για την ΠΥΡΚΑΛ, είναι στην Παράταξή μου, ή είναι φίλος μου, ή είναι κολλητός μου; Ήξερα όμως ότι ο άνθρωπος ασχολείται. Πολίτες. Ξέρετε κάτι; Δεν μπορείτε να κάνετε Επιτροπές είκοσι πέντε (25) και τριάντα (30) ατόμων! Πρέπει να κάνετε Επιτροπές που να είναι λειτουργικές, να είναι σχετικά ευέλικτες, να είναι και μικρές. Όταν λέω: διαπαραταξιακή, δεν μιλάω μόνο: διακομματικές.
Και το σημαντικότερο από όλα ξέρετε ποιο είναι; Ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι οι πληροφορίες που έχουμε από την κεντρική Διοίκηση, είναι να γίνει επιτέλους αυτό ένας πνεύμονας ζωής. Από εκεί και πέρα, εάν και εφόσον με εξαπατούν ή με κοροϊδεύουν, τότε είμαι υπόλογος απέναντί σας. Αλλά είμαι υποχρεωμένος να σας τα πω. Δεν επιτρέπετε να μου λέτε εμένα ότι δεν έκανα τίποτα ένα χρόνο! Από πού και ως πού το ξέρετε εσείς ότι δεν έκανα τίποτα;
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Θα έπρεπε να το ξέρουμε.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Από το αποτέλεσμα.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Δεν πρέπει να το ξέρετε, αν δεν έχω συγκεκριμένα πράγματα. Ούτε θα έρχεστε εδώ πέρα να με εγκαλείτε, κύριε Κωστάκη και να μου λέτε για «Καποδίστριες» και πράσινα άλογα! Δεν ήρθαμε εδώ να μιλήσουμε για τον «Καποδίστρια»!
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Σας παρακαλώ. Συγνώμη, Δήμαρχε. Εδώ δεν είμαστε Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν ξέρω αν συζητάτε έτσι στο Συμβούλιο ή όχι, αλλά εδώ εμείς καλέσαμε όχι για να γίνει απολογισμός, αλλά για το τι θα κάνουμε. Το τι συμβαίνει, το ξέρουν όλοι οι δημότες, αν ακούν ή δεν ακούν για την ΠΥΡΚΑΛ στην πόλη εδώ και πολλά χρόνια, το ξέρουν πολύ καλά.
Λοιπόν, δεν χρειαζόμαστε αυτά. Χρειαζόμαστε το «δια ταύτα». Σε αυτό μπορούμε να ενεργήσουμε; Και θα συνεχίσω και στη δευτερολογία μου εγώ.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Για να τελειώνουμε, δεν μπορείτε να έρχεστε εδώ πέρα και να μου μιλάτε για το Κτηματολόγιο και να κάνετε τέτοια φτηνή Αντιπολίτευση, σε σημείο που να μην ξέρω πώς να σας απαντήσω. Σέβομαι και εκτιμώ όλες τις απόψεις και όλους τους ανθρώπους, αλλά έλεος! Σας παρακαλώ πάρα πολύ, όταν ξέρετε επακριβώς, σας έδωσε ο κ.Νικητάκης στο Δημοτικό Συμβούλιο απάντηση για το ποιον λόγο έγινε αυτή η ιστορία και έρχεστε και μου μιλάτε για «Καποδίστριες» και όλες αυτές τις ιστορίες! Τι δουλειά έχουν αυτά τα πράγματα όσον αφορά εδώ πέρα; Έχουν κανένα λόγο και καμία θέση;
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Με ρωτάτε, να απαντήσω;
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Όχι, δεν θέλω να μου απαντήσετε, αλλά δεν μπορείτε να περνάτε φτηνές ιστορίες, ότι τάχα, δήθεν, εμείς θα ενωθούμε και αποτελεί το πρώτο βήμα της ένωσης Υμηττού και Δάφνης! Και εγώ σας λέω, προχθές μου είπε ο Μητροπολίτης ότι μπορεί να γίνει Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού. Δηλαδή τι σημαίνουν αυτά τα πράγματα; Σημαίνουν τίποτα;
Εγώ έδωσα μία υπόσχεση απέναντι στον λαό του Υμηττού. Και να σας πω και κάτι άλλο και θέλω να το ξέρετε και τώρα. Εάν και οψέποτε αποφασιστεί τι θα γίνει, εγώ θα απευθυνθώ στον Υμηττιώτικο λαό. Θα κάνω δημοψήφισμα, για να δω τι θέλει. Δεν θα αποφασίσω εγώ και εσείς. Θα κάνει δημοψήφισμα ο Υμηττιώτικος λαός να δει τι θέλει. Θέλει συνένωση; Θέλει μοναδική συμπεριφορά; Αυτοί έχουν τον λόγο. Γι αυτό μας εξέλεξαν και γι αυτό μας έδωσαν το δικαίωμα να διοικούμε. Και κάποιος εν πάση περιπτώσει πρέπει να αποφασίζει και να διοικεί.
Και εκείνο που έχει σημασία, είναι ότι δεν υπάρχει λόγος αυτή τη στιγμή για καμία αντιπαράθεση. Δεν ήρθα εδώ για να απολογηθώ για τίποτα, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σας πω ότι όλη αυτή τη χρονική περίοδο, στόχος μας και σκοπός μας ήταν πώς να εκπληρώσουμε επιθυμίες και πολιτών και δικές μας. Ξέραμε, κύριε Παπανικολάου, γι αυτή την περίφημη, πώς είπατε, καταπάτηση, αλλά μέσω αυτού προσπαθούμε και εμείς να κερδίσουμε έναν χώρο για να φτιάξουμε ένα Κολυμβητήριο. Αλλά πρέπει να το βγάλω βούκινο, όταν δεν το έχω αποφασίσει, ή δεν έχω πάρει τη σχετική ανταπόκριση;
Κάνουμε αγώνα, κάνουμε προσπάθεια. Ξέρετε πόσο δύσκολα είναι; Το μεγαλύτερο πρόβλημα της μετακίνησης της ΠΥΡΚΑΛ είναι οι εργαζόμενοι οι οποίοι δεν θέλουν να φύγουν με τίποτα από εδώ. Οι 800 – 1.000 εργαζόμενοι, που είπατε κύριε Βγόντζα, έχουν γίνει 660. Περιμένουν λοιπόν να συνταξιοδοτηθούν οι άνθρωποι, για να μπορέσουν να μετακινηθούν. Θέλουν να φύγουν και δεν μπορούν. Είναι και αυτό το τεράστιο πρόβλημα της μετακίνησης του εργοστασίου.
Άρα λοιπόν, πρέπει να καταλαβαίνετε ότι εμείς πράγματι πρέπει να έχουμε έναν στόχο κεντρικό και σκοπό, το τι θέλουμε να κάνουμε τον χώρο. Πρέπει να υπάρξει μία Ομάδα Εργασίας η οποία να παρακολουθεί στενά αυτό που λέγεται: χώρος της ΠΥΡΚΑΛ. Από εκεί και πέρα, θα πρέπει να συνενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας, ώστε να μην παραβούμε τα υπεσχημένα, τα οποία σας είπα ποια είναι και σας έδωσα σε γενικές γραμμές να καταλάβετε ότι αξίζει τον κόπο να αγωνιστούμε για να τα κατακτήσουμε, να φύγει αυτό το τείχος του αίσχους και να αποκαλυφθεί μία άλλη πολιτεία, ένας άλλος κόσμος.
Πάνω από όλα όμως, θέλω να ξέρετε ότι έχω μάθει να δουλεύω βήμα – βήμα και θα σας κοιτώ στα μάτια. Δεν θα σας πω ποτέ ψέματα. Και αυτό θα μου το αναγνωρίσετε, όταν αυτά που σας λέω, γίνουν πραγματικότητα. Τι να αναφερθώ; Τι να πω; …Τέλος πάντων! Διότι, όταν πέρασαν τόσα Κοινοτικά Προγράμματα που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν πολλά πράγματα εδώ πέρα στον Υμηττό, με συγκεκριμένες κινήσεις, με περιβαλλοντικά προγράμματα, πού ήσασταν κύριε Βγόντζα μου τότε, τη δεκαετία του ΄90, 2000…
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Απλώς το λέω κύριε Αργιανά, γιατί δεν θέλω να αναφερθώ σε εσάς. Δεν θέλω να αναφερθώ σε εσάς, που έρχεστε και με εγκαλείτε.
Ταυτόχρονες διαλογικές συζητήσεις εκτός μικροφώνων.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Αγαπητοί φίλοι, για να τελειώνουμε γιατί κουραστήκαμε και ασφαλώς νόμιζα, επαναλαμβάνω και θα ήθελα από οπουδήποτε και αν προέρχονται οι εποικοδομητικές προτάσεις, είμαστε ανοιχτοί να τις συζητήσουμε. Και ουσιαστικά αυτό είναι και το νόημα της δημοκρατίας: να ανταλλάσσουμε απόψεις και να μπορούμε, μέσα από τη διαφωνία μας, να βρούμε τη σωστότερη λύση. Αλλά δεν μπορώ να ακούω πράγματα τα οποία είναι έξω από κάθε λογική. Και το σημαντικότερο, επί έναν ολόκληρο χρόνο –εκφράζω δημόσια το παράπονό μου– δεν έχω ακούσει από την Αντιπολίτευση ούτε μία εποικοδομητική πρόταση, πλην ελαχίστων του κ.Βγόντζα. Και το λέω σαν παράπονο, ιδιαίτερα από τον κ.Κωστάκη και τους συνεργάτες του.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Μην το προσωποποιούμε. Να τελειώνουμε.
ΔΗΜΑΡΧΟΣ: Από εκεί και πέρα, εμείς είμαστε ανοιχτοί, επαναλαμβάνω, σε όλους. Και κάθε προσπάθεια θα γίνει για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε έναν Υμηττό ανθρώπινο, έναν Υμηττό πράσινο, έναν Υμηττό που να αγκαλιάζει όλους τους κατοίκους, ανεξαρτήτου χρώματος και κομματικής γραμμής ή εν πάση περιπτώσει κομματικής ομπρέλας.
Διότι δεν σας κρύβω, πάλι θα τελειώσω με μία, δυστυχώς, όχι και πολύ ευχάριστη εμπειρία που είχα πριν ένα μήνα, όταν ήμουν πάλι στο MEGA για ιατρικά θέματα και έπεσα δίπλα στον κ.Αλαβάνο. Ο κ.Αλαβάνος τυχαίνει να είναι ΑΕΚτζής και ρωτάει: «Ποιος Ζούπας είσαστε εσείς;» Λέω: «Ο Ζούπας». Λέει: «Δεν ξέρεις τον Δήμαρχο Υμηττού;» Λέει: «Ποιόν Δήμαρχο;» Λέει: «Στον Υμηττό». «Εσύ είσαι στην ΠΥΡΚΑΛ;» μου λέει. Λέω: «Εγώ». «Τι έχεις να τραβήξεις!» μου λέει. «Έχουμε να σου κάνουμε τη ζωή, πατίνι!» Λέω: «Κύριε Αλαβάνο, τι θα μου κάνετε δηλαδή; Δεν κατάλαβα!».
Δηλαδή, θέλω να σας πω ότι ασκήσεις επί χάρτου, γίνονται και σε διάφορες Κομματικές καταστάσεις. Για να μου λένε εμένα τώρα ότι θα τραβήξω τα πάνδεινα από τον Συνασπισμό, καταλαβαίνετε τι… Αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα ερχόμουν σήμερα εδώ και θα άκουγα μόνο παράπονα!
Εν πάση περιπτώσει, ευχαριστώ για την παρουσία σας. Σας έδωσα να καταλάβετε ότι εκτιμώ και σέβομαι την άποψη όλων σας, κάποιοι όμως πρέπει ουσιαστικά να αποφασίζουν, κάποιοι να ενεργούν και κάποιοι να δίνουν απολογιστικά γνώση σε όλους σας και πρωτίστως στο Δημοτικό Συμβούλιο, για τις υποψιασμένες ή υποτιθέμενες θέσεις οι οποίες θα οριστικοποιηθούν. Να γιατί δεν το έφερα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Κάπου πρέπει να έχω κάτι οριστικό να σας πω. Αυτές οι υποθέσεις, αυτές οι απόψεις, αυτές οι παραπομπές του Πρωθυπουργού προς τους Υπουργούς του να κοιτάξουν το θέμα, είναι κάτι αόριστο.
Άρα λοιπόν, γι αυτό δεν ενημέρωσα το Δημοτικό Συμβούλιο, γι αυτό δεν έδωσα αυτές τις εξηγήσεις, αλλά θέλω να ξέρετε ότι δεν σταματάω πουθενά και επειδή οι περισσότερες πόρτες μου είναι ανοιχτές, θέλω να ξέρετε ότι αγωνίζομαι μόνο για το καλό του Υμηττού. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: (ζητά τον λόγο εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
Μ.ΒΑΣΑΛΟΣ: Πολύ λίγο, ελάχιστα, αλλά μην ανοίξετε θέμα για προσωπικά και για τέτοια.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Ένα λεπτό, αλλά όχι αντιπαραθέσεις. Μην ανοίξετε διάλογο.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Εγώ θα έλεγα: όχι, διαφωνώ. Η ώρα είναι περασμένη. Μπορείτε να θέσετε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
Μ.ΒΑΣΑΛΟΣ: Με συγχωρείτε. Οι αντιπαραθέσεις σας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Μόνο ένα λεπτό, κύριε Κωστάκη, σας παρακαλώ.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Πέντε λεπτά θα μιλήσω. Σε πέντε λεπτά έχω τελειώσει. Πού είναι ο Δήμαρχος; Έφυγε; …Ο Δήμαρχος προφανώς έφυγε. Τι να κάνουμε;
Εγώ θέλω να ευχαριστήσω για μία ακόμη φορά τον Φ.Ο.Υ., γιατί εξ αιτίας του Φ.Ο.Υ. μάθαμε και πράγματα που θα έπρεπε να τα έχουμε μάθει αλλού. Ο κ.Δήμαρχος είπε ότι ενημέρωσε ανθρώπους οι οποίοι δεν μετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά εμείς σαν Δημοτικοί Σύμβουλοι δεν ενημερωθήκαμε για το θέμα της ΠΥΡΚΑΛ, δυστυχώς. Θα ήθελα να πω ότι όσον αφορά αν έχουμε βάλει εμείς προτάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο, προφανώς ο κ.Δήμαρχος δεν ακούει καλά. Και αν είναι ελλιπείς οι δικές μας οι προτάσεις, του Δημάρχου είναι ελλιπής ο λόγος. Αν πάρετε όλοι οι δημότες τα Πρακτικά, θα δείτε πόσες φορές σε ένα χρόνο έχει μιλήσει ο Δήμαρχος. Και από εκεί θα καταλάβετε. Και πού έχει πάρει προσωπικά θέσεις. Και από εκεί θα καταλάβετε, ποιες είναι οι θέσεις προσωπικά του Δημάρχου και όχι της Παράταξής του.
Όσον αφορά όμως για την ΠΥΡΚΑΛ, αυτά που άκουσα τα ενημερωτικά στο τέλος από τον κ.Δήμαρχο, το ότι θέλει, αν αύριο το πρωί παιρνόταν η απόφαση να φύγει, θα ήθελε τέσσερα (4) χρόνια για να φύγει η ΠΥΡΚΑΛ από εδώ, αυτό μου δίνει μία άλλη ιδέα. Ιδέα, κυρία Λεντάκη, ότι θα έπρεπε να κάνουμε αυτά που έκανε ο συχωρεμένος ο Ανδρέας, που είχα την τιμή να είμαι μαζί του στο Δημοτικό Συμβούλιο. Δηλαδή να διεκδικήσουμε σήμερα, κομμάτι – κομμάτι, όπως πήρε ο Ανδρέας τότε και όχι να περιμένουμε πότε θα… για να πάρουμε όλη την ΠΥΡΚΑΛ. Αφού λοιπόν, μόνο αν αύριο το πρωί ξεκινούσε, παιρνόταν η απόφαση να φύγει ΠΥΡΚΑΛ, θα θέλαμε τέσσερα (4) χρόνια για να φύγει, θα έπρεπε λοιπόν από αύριο το πρωί να είχε γίνει η Επιτροπή η συγκεκριμένη την οποία λέγαμε και λέμε ένα χρόνο τώρα και δεν έχει γίνει –και γι αυτό εγκαλούμε τον κ.Δήμαρχο, διότι δεν έχει κάνει την Επιτροπή, όχι για κανέναν άλλο λόγο– και να διεκδικήσει δυναμικά, όπως ο συχωρεμένος, να πάρει τουλάχιστον κομμάτι – κομμάτι, να φτιάξουμε πράγματα. Καταλάβατε, κυρία Λεντάκη;
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Εντάξει.
Π.ΚΩΣΤΑΚΗΣ: Θέλετε να μην μιλήσω; Να μην μιλήσω.
Δεν ήρθα να κάνω καμία Αντιπολίτευση εδώ και ούτε να εγκαλέσω τον Δήμαρχο για τίποτα. Απλά, ο Δήμαρχος είναι υπεύθυνος σαν πρώτος πολίτης του Δήμου μας, είναι υπεύθυνος για όλη την πορεία. Πότε μας ζήτησε την άποψή μας για την ΠΥΡΚΑΛ, ή τις θέσεις και δεν πήγαμε να του τις δώσουμε; Ποτέ! Κάνει κινήσεις. Δεν τις γνωρίζουμε. Τις κάνει κρυφά (με την καλή έννοια εννοώ, μην παρεξηγηθεί η έννοια της λέξης).
Αλλά από εκεί και πέρα, θα έπρεπε να μας ενημερώσει, να φτιάξει την Επιτροπή και να συνθέσουμε προτάσεις και να δούμε τελικώς τι θέλουμε, γιατί άκουσα και τέσσερις (4) – πέντε (5) διαφορετικές προτάσεις για την ΠΥΡΚΑΛ. Άλλοι λένε να γίνει πράσινο, άλλοι λένε να γίνει ήπια δόμηση, άλλοι λένε να γίνει Αθλητικό Κέντρο. Να φτιάξουμε λοιπόν την Επιτροπή, να βγάλουμε τι θέλουμε οριστικά από την ΠΥΡΚΑΛ, τι θέλουμε να φτιάξουμε στην ΠΥΡΚΑΛ. Και βασικά, να ξεκινήσουμε από αύριο το πρωί διεκδίκηση, όπως ο συχωρεμένος. Να πάρουμε όσο μπορούμε από αύριο, για το καλό μας, ό,τι μπορούμε περισσότερο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Δύο λέξεις, κύριε Αργιανά, για να τελειώσουμε.
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από τον Δήμαρχο και να εγκαλέσω τον κ.Σπύρο Μπότση, τον κ.Διονύση Βγόντζα και τους άλλους που δεν μας ενημέρωσαν, τους Δημοτικούς Συμβούλους, γιατί αυτό είπε ο Δήμαρχος, ότι: «Εγώ σας κάλεσα να μου δώσετε προτάσεις», απαξιώνοντας το θεσμικό Όργανο που είναι το Δημοτικό Συμβούλιο και οι επικεφαλής των Παρατάξεων. Κάλεσε, λέει, τον κ.Σπύρο Μπότση, τον κ.Σιαμάντη και τους άλλους να του πουν. Αυτή ήταν η απάντησή του. Ειλικρινά, δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Και δεν τα βάζει κανείς μαζί του.
Βέβαια, είπαμε εδώ ότι μέσα από τις αντιθέσεις θα έρθει η σύνθεση κ.λ.π. Υπάρχουν κατατεθειμένες προτάσεις. Τελευταία, είπε ότι: «Εγώ θα απευθυνθώ στον λαό». Το άκουσα και σήμερα και την προηγούμενη φορά. Τρία πράγματα ήταν μέσα: δημοψήφισμα (να δεσμευτεί όμως εδώ), με ηυξημένες πλειοψηφίες και όχι: ΘΑ το κάνει. Την Επιτροπή που είπαμε να λειτουργήσει και βεβαίως, να μην πράξει τίποτα υπό σκιά. Θα πρέπει να καταλάβει ο Δήμαρχος ότι δεν είναι στο απυρόβλητο.
Και βεβαίως να καταλάβει και κάτι άλλο. Είπε ότι πηγαίνει στα Μέσα Ενημέρωσης και τον αποκαλούν: γιατρό. Μα μόνο με αυτό ασχολείται. Ας πείσει τελικά ότι είναι Δήμαρχος και ας ασχολείται με τον Υμηττό και τότε και εκεί θα τον καλέσουν να πει τη γνώμη του, ή να το επιβάλλει.
ΔΗΜΟΤΗΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
Δ.ΑΡΓΙΑΝΑΣ: Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Απλά, να σταματήσουμε τελικά να κάνουμε εδώ εφετζίδικες δουλειές. Έχει γίνει, το είπαμε αυτό. Το είπα και ζήτησα και συγνώμη από τον κ.Γιάννη Κάλτσα, γιατί την προηγούμενη φορά του είπα ότι ήταν άκαιρο αυτό που έκανε. Και όμως ήταν έγκαιρο, για να γίνει το σημερινό, για να δούμε τι εν τω μεταξύ έγινε και τι δεσμευτήκαμε.
Όσον αφορά δε τα προηγούμενα, πάρτε τα Πρακτικά, τα έχω πει την προηγούμενη φορά, δεν χρειάζεται να τα ξαναπώ, τι έγινε στη δεκαεξαετία. Γιατί όταν το 1992 ξεσηκώσαμε τον κόσμο να διώξουμε την ΠΥΡΚΑΛ, βγήκε ο κ.Μητσοτάκης τότε και μίλησε για κτηματικά ομόλογα. Τι έπρεπε να κάνουμε; Να συνεχίσουμε; Το βάλαμε κάτω και προχωρήσαμε. Έγινε το Προεδρικό Διάταγμα με τις χρήσεις γης, αυτό που λέει του 1996 –και δεν έφτασε έτσι τυχαία εκεί– και όλες οι άλλες κινήσεις που έπρεπε να γίνουν και που πρέπει να γίνουν. Η καταγραφή, επί παραδείγματι, των τετραγωνικών, να δούμε ποια είναι αυτά τα τετραγωνικά 150.000; 170.000; Ποια από αυτά ανήκουν στην ΠΥΡΚΑΛ; Να δούμε και το άλλο: μήπως πολλά από αυτά που αγοράστηκαν από την ΠΥΡΚΑΛ, δόθηκαν για λόγους εθνικούς συμφέροντος, για πολεμική βιομηχανία, οπότε φεύγοντας η ΠΥΡΚΑΛ πρέπει να τα διεκδικήσουμε και πάλι για να μην γίνουν Εμπορικά Κέντρα; Είναι πολλά που πρέπει να γίνουν, αλλά αυτά θέλουν δουλειά συντονισμένη και όλοι μαζί.
Επανέρχομαι και πάλι στις προτάσεις. Είναι τρεις (3) συγκεκριμένες, δεν τις επαναλαμβάνω, είναι όπως κατεγράφησαν. Ευχαριστώ πολύ.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Ο κ.Μπότσης έχει τον λόγο για δύο λεπτά και τέλος.
Σ.ΜΠΟΤΣΗΣ: Δεν θα σας απασχολήσω πολύ. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει μείνει και κανένας στην αίθουσα τέτοια ώρα. Απλά, κάποιες διευκρινίσεις, όχι ότι είναι η ουσία.
Εγώ προσωπικά δεν είχα καμία ενημέρωση από τον κ.Δήμαρχο σε σχέση με εξελίξεις για το ζήτημα της ΠΥΡΚΑΛ σε προσωπικό επίπεδο. Κατά τη γνώμη μας, είναι ένα ζήτημα να ενημερώνονται και οι Σύμβουλοι και οι κάτοικοι του Υμηττού. Δεν είναι το κύριο αυτό, σε βαθμό που η όλη προσπάθεια είναι μέσα σε διαδρόμους Υπουργείων, με κουβέντες με παράγοντες, δεν ξέρω εγώ με ποιον από εδώ και από εκεί.
Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι τα προβλήματα δεν λύνονται, κατά τη γνώμη μας, σε διαδρόμους Υπουργείων, δεν λύνονται με παρακάλια. Λύνονται με αγώνες. Και χρειάζονται αγώνες με πλαίσιο, όπως βάλαμε και νωρίτερα δηλαδή, που θα αναδεικνύει και τις ευθύνες τις πολιτικές, των συγκεκριμένων Πολιτικών Κομμάτων που έχουν ευθύνη και με σύγκρουση. Όπως επίσης, δεν συμφωνούμε, ας πούμε, με Επιτροπές «σούπες» που απλά θα βάζουν το ζήτημα να γίνει Πάρκο. Ωραία! Όλοι συμφωνούμε να γίνει Πάρκο. Από ποιον το διεκδικούμε; Ποιος ευθύνεται που δεν είναι Πάρκο και αυτός ο χώρος;
Και τέλος, μία επισήμανση που θέλω να την κάνω, γιατί έβαλε κάτι ο κ.Δήμαρχος που δεν είναι σωστό, ότι: το ότι δεν έχει φύγει –λέει– η ΠΥΡΚΑΛ, ευθύνονται οι εργαζόμενοι της ΠΥΡΚΑΛ. Δεν είναι σωστό, φίλες και φίλοι, αυτό καθόλου, σαν αντίληψη. Να τα βάλουμε με αυτούς που ευθύνονται, με τα αφεντικά, με τις πολιτικές και αν θέλετε και το πώς λειτουργεί μία επιχείρηση και οι Δ.Ε.Κ.Ο., που μπορεί να έχουν και την ευθύνη τους οι εργαζόμενοι στον βαθμό που το ανέχονται. Δεν το ορίζουν οι εργαζόμενοι, το ορίζουν οι Διοικήσεις τους και οι πολιτικές Διοικήσεις.
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Για να βάλουμε τα πράγματα….
Γ.ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ: (παρεμβαίνει εκτός μικροφώνου και δεν καταγράφεται).
Ι.ΚΑΛΤΣΑΣ: Κύριε Καραχάλιο. Λοιπόν εάν θέλετε, παρακαλώ, να ξαναθυμηθούμε ότι ο χώρος εδώ είναι ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού, δεν είναι το Δημοτικό Συμβούλιο. Παρακαλώ, πίσω, αν θέλετε, ακούστε το κλείσιμο της εκδήλωσης. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, οι αντιθέσεις τέτοιου είδους σε άλλο χώρο, όχι εδώ.
Ο Όμιλος θα είναι και θα παραμείνει πραγματικός. Ούτε συμπολιτευόμενος, ούτε αντιπολιτευόμενος κανέναν. Είναι Όμιλος κοινωνίας του Υμηττού, είναι Όμιλος ενεργών ανθρώπων και μόνον έτσι θα λειτουργεί. Αν εδώ ο πολιτικός μας πολιτισμός μεταφέρει ενδεχομένως πράγματα από άλλους χώρους, οι ελλείψεις και παραλείψεις σε άλλους χώρους δεν είναι δική μας ευθύνη. Εμείς προσπαθήσαμε να κρατήσουμε μία διαδικασία ανοιχτή και δημοκρατική, ώστε ο καθένας εδώ, από όλους όσους έχουμε εκλέξει σαν εκπροσώπους μας, (γιατί μας εκπροσωπούν, χωρίς βέβαια λευκή επιταγή κανένας, είτε στη Συμπολίτευση, είτε στην Αντιπολίτευση), να έρθουν εδώ και να μας διαφωτίσουν ενημερωτικά κατ΄ αρχήν, για το τι μέλλει γενέσθαι. Τι συμβαίνει γύρω από την ΠΥΡΚΑΛ και τι θα συμβεί.
Πρώτα, μία διευκρίνιση: πέρυσι, με τον ίδιο τρόπο, οι κρατικοί υπάλληλοι που είναι Διοίκηση της ΠΥΡΚΑΛ, παρέλαβαν την πρόσκληση και ήρθε ο κ.Φυντανίδης. Εφέτος, οι ίδιοι υπάλληλοι πήραν την πρόσκληση και δεν ήρθαν. Επιλογή τους. Όχι δεν παρέλαβαν … Είναι επιλογή τους. Δυστυχώς, ήταν επιλογή και του Σωματείου εργαζομένων. Το λέω πιο χαμηλόφωνα αυτό, γιατί τους αισθανόμαστε κοντά μας και δίπλα μας, είναι άνθρωποι με τις αγωνίες τους, αλλά όμως δεν ήρθαν εδώ να μιλήσουμε.
Η κοινωνία είναι σίγουρα, τουλάχιστον ένα βήμα μπροστά στις αγωνίες της και στα αιτήματά της, από τη Δημοτική Αρχή, από τη Δημοτική Αντιπολίτευση, από κάθε φορέα κρατικής ή υπηρεσιακής λογικής και αντίληψης. Πρέπει να είναι η κοινωνία ένα βήμα μπροστά. Και οι φορείς της κοινωνίας, επίσης μπροστά, αφουγκραζόμαστε και πάμε τα πράγματα μπροστά. Το θέμα είναι πώς θα τα προχωρήσουμε.
Και εδώ ρωτάμε: διαβούλευση δημοκρατική είναι αποδεχτή στον Υμηττό; Οι Δημοτικές Παρατάξεις, οι φορείς της πόλης και οι πολίτες, πρέπει να διαβουλευτούμε τι θα γίνει εκεί μέσα; Γιατί αν δεν διαβουλευτούμε και αρχίσει ο καθένας εκεί μέσα να προσθέτει τις ανάγκες στην κυριολεξία, των όμορων Δήμων να μπουν στον ελεύθερο χώρο αύριο, της ΠΥΡΚΑΛ, θα καταντήσουμε να έχουμε πάλι Σχολεία περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε και να μην έχουμε ελεύθερους χώρους, θα καταντήσουμε να έχουμε τις ανάγκες άλλων που έχουν κάνει τις γειτονιές τους δάσος τσιμέντου και εμείς θα πληρώσουμε πάλι τη νύφη, ο σημερινός ελεύθερος Υμηττός. Αυτό όμως θέλει δημόσια διαβούλευση, θέλει ανοιχτό δημοκρατικό διάλογο με όλους μας και όχι να προσθέσουμε τη λίστα αιτημάτων τη δική μας, ή των γειτόνων μας, των όποιων είναι γύρω – γύρω, σε ένα δικό μας αύριο ακάλυπτο χώρο. Έτσι πρέπει να το δούμε και όχι αύριο να καταληφθούμε από τις ανάγκες των όμορων.
Η Επιτροπή. Ακούστηκε εδώ μία ενδιαφέρουσα πρόταση. Και ο Δήμαρχος και η καΦωτίδου μίλησαν για Επιτροπή. Ποιο είναι το ζητούμενο: να συναποφασίσουμε επιτέλους σε αυτή την πόλη, Δήμος, Παρατάξεις, φορείς και ενεργοί πολίτες, τι θέλουμε να γίνει στην ΠΥΡΚΑΛ. Δεύτερη κίνηση: αφού αυτό το πράγμα μεταξύ μας το τεκμηριώσουμε, πώς θα το διεκδικήσουμε, ανεξάρτητα από τους χρόνους, τα χρονοδιαγράμματα που έχει η επιχείρηση. Ή θα μπούμε σε αυτή τη λογική, ή θα περιμένουμε τις άνωθεν αποφάσεις και ό,τι άλλο, εμπρός ή πίσω από αυτές.
Κλείνοντας, πράγματι είναι ενδιαφέρουσα η τοποθέτηση του κ.Διονύση Βγόντζα και όποια άλλη τεκμηριωμένη τοποθέτηση υπάρχει, αλλά επιτέλους, το επιστημονικό δυναμικό αυτής της πόλης μαζί με αυτή την πόλη, πρέπει να δουλέψουμε μαζί και από κοινού πάνω σε αυτά τα ζητήματα. Δεν είμαστε ξένοι στην ίδια πόλη. Είμαστε συμπολίτες, συντοπίτες και μας αφορά όλους.
Ο Φ.Ο.Υ. έκανε μία αρχή. Περιμένουμε από τον Δήμο που έχει την πρωτοβουλία, να οργανώσει την κοινωνία του Υμηττού (ο Δήμος έχει την πρωτοβουλία), από τις Παρατάξεις: να συγκλίνουν, από όλους: να συγκλίνουν στην κατεύθυνση του να έχουμε θετικές εξελίξεις στην πόλη μας και όχι εναπόθεση της απαρίθμησης των αναγκών όλων των άλλων.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: Εμείς θα θέλαμε να πούμε ότι είμαστε πάντα στη διάθεσή σας ως εφημερίδα, για οτιδήποτε κάνετε για τους ελεύθερους χώρους.

ΩΡΑ ΛΗΞΕΩΣ: 14:25΄

ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Φ.Ο.Υ.

2008-05-03T18:50:00.003+03:00

"Για όλους εμάς που είμαστε ενεργοί πολίτες, που αγαπάμε και ενδιαφερόμαστε για την πόλη μας, που έχουμε πράσινη αντίληψη για την αισθητική του τοπίου, δεν μπορεί το πρώτο θέμα της πόλης η έκταση των 185 στρεμμάτων που περικλείεται από έναν μανδρότοιχο να μην μας απασχολεί.
Να κάνουμε σαφή ορισμένα πράγματα ως προς τις σκέψεις μας. Είναι βέβαιο ότι δεν επιθυμούμε ένα εργοστάσιο που περικλείει κινδύνους μέσα στην πόλη μας. Μια αμυντική βιομηχανία χρήσιμη για τα συμφέροντα της πατρίδας πρέπει να αναπτυχθεί σε κατάλληλο χώρο και να είναι δημόσια. Παράλληλα οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτή πρέπει να είναι διασφαλισμένοι εργασιακά. Αυτά είναι αδιαπραγμάτευτα. Όμως και η υγεία μας, η αισθητική του τοπίου, το μεγάλωμα των παιδιών μας μέσα σε κατάλληλες και ανθρώπινες συνθήκες με τόπους παιχνιδιού, αναψυχής και άθλησης είναι επίσης αδιαπραγμάτευτα. Έχουν καταστρέψει το αττικό τοπίο με τσιμέντο και φωτιά.
Τα παιδιά μας μεγαλώνουν με ελάχιστους παιδότοπους και παιδικές χαρές. Μια μάντρα εκατοντάδων μέτρων κρατάει μια πολύτιμη για την ανάσα μας, για την ζωή μας έκταση.
Μια μάντρα με δεκάδες σταθμευμένα φορτηγά και βαριά οχήματα. Μέσα λένε είναι η περιουσία μιας Α.Ε. Μια Εταιρία που η Βουλή της έδωσε περιουσία χωρίς κανέναν έλεγχο. Μια εταιρία κρατική που αναμένει το χωράφι να γίνει αξιοποιήσιμος χώρος ας πούμε με τα ΣΔΙΤ και με τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα να εμφανισθεί με άλλα οικονομικά δεδομένα. Οι υποθήκες δεν είναι επιχείρημα. Οι δανεισμοί γίνονταν ελέω κράτους και ειδικά οι τελευταίοι με την εγγύηση του κράτους. Η διαβούλευση αν πρέπει να γίνει είναι με την ίδια την Κυβέρνηση. Το θέμα είναι αποκλειστικά πολιτικό. Το ερώτημα που υπάρχει μετέωρο χρόνια τώρα, είναι ο Δήμος διεκδικεί την έκταση; Κάνει έρευνα για τίτλους ιδιοκτησίας και αυθαίρετα κτίσματα; Οι παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου τι λένε και τι κάνουν; Βλέπουμε γύρω μας Δήμους αγκαλιά με τους φορείς και τους Δημότες δίνουν αγώνα για το πρώην Αεροδρόμιο. Για εκτάσεις πρασίνου. Εμείς τι θα κάνουμε; Μπορεί να ακουγόμαστε ίσως και δυσάρεστα, όμως πρέπει να γινόμαστε όλοι πραγματικοί. Πως θα γίνει πνεύμονας ζωής; Το Δημόσιο με την όποια Κυβέρνηση πρέπει να σκεφθεί πιο πράσινα από ποτέ αφού έχει καταστραφεί το αττικό τοπίο; Εμείς εδώ με την δική μας αυτογνωσία πρέπει να πούμε ότι ο Υμηττός έχει ακόμη γειτονιές, ο Υμηττός μπορεί να έχει πολύ περισσότερο πράσινο. Ειδικά μέσα σε αυτή την έκταση μπορεί να υπάρξει βαριά βιομηχανία οξυγόνου. Το έχουμε ανάγκη όλοι.
Νοιαζόμαστε για το σήμερα και το αύριο του τόπου μας. Την ομορφιά του τοπίου, τον σεβασμό στο περιβάλλον, την συνύπαρξη στην φύση. Για την αισθητική και την καλύτερη λειτουργία της πόλης. Να ζωντανέψουμε ακόμη περισσότερο την ζωή στις γειτονιές μας. Με ενδιαφέρον, συμμετοχή, συνεισφορά, συναπόφαση και έλεγχο. Να γαλουχήσουμε τις νεώτερες γενιές στις αξίες του Αθλητισμού και του Πολιτισμού, στις αξίες της Ανθρωπιάς, της αγάπης στην Πατρίδα, του σεβασμού στην διαφορετικότητα. Να γνωρίσουμε στα παιδιά μας τους χώρους του Αθλητισμού και του Πολιτισμού. Να τους γεμίζουν με τις δραστηριότητές τους. Να διεκδικούμε και να απαιτούμε αυτοί οι χώροι να γίνονται καλύτεροι και περισσότεροι. Μόνον έτσι μπορούν τα παιδιά μας να λένε πάντα όχι στα ναρκωτικά, τον αλκοολισμό και κάθε τι που τους υπονομεύει την υγεία και την αξιοπρέπεια.
Πρέπει να δούμε το Γ.Π.Σ. μέσα από το αν δίνει λύσεις στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων. Θέλουμε χώρους που θα ανήκουν στην κοινωνία και όχι παραδομένους στα κερδοσκοπικά συμφέροντα. Αν αυτό μας πουν ότι έχει κόστος η απάντηση είναι απλή: ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΕ ΑΞΙΕΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ. ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΥΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΞΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΔΕΙΚΤΕΣ. ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ. Γιατί η ζωή μας αξίζει δεν κοστίζει, σε εμάς κοστίζουν τα συμφέροντά τους".

Από την ομιλία του Προέδρου του Δ.Σ. του Φ.Ο.Υ. Γιάννη Κάλτσα στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο 'Ομιλος την Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2008